Γράφει ο mitsos175
Η Μπριζίτ Μακρόν έκανε αυτό που θέλουν να κάνουν εκατομμύρια. Έριξε χαστούκι στον Εμανουέλ Μακρόν. Πολλοί είπαν «να αγιάσει το χέρι της» και «καλά του έκανε του μπουνταλά».
Ο Γάλλος πολιτικός απατεώνας έκανε σαν να μη συνέβη τίποτα! Το συνηθίζει άλλωστε, έτσι έκανε και στις Γαλλικές εκλογές, που έφαγε τις φάπες του, αλλά μετά έγραψε τη θέληση του κόσμου στα παλιά του τα παπούτσια.
Το θέμα είναι να δέρνει κι ο λαός. Στο κάτω – κάτω ό,τι και να έκανε στη γυναίκα του στον κόσμο έκανε πολύ χειρότερα. Η νεοφιλελέ λαίλαπα έπληξε καίρια το εισόδημα των εργαζομένων, ενώ το πάει φιρί – φιρί για πόλεμο με τη Ρωσία, κι όλοι ξέρουμε που θα καταλήξει κάτι τέτοιο.
Εκτός από τους Γάλλους, πρέπει να τον δείρουμε κι εμείς. Πρώτον για το Μνημόνιο που μας φόρτωσε μαζί με τους ναζί Γερμαναράδες και τα άλλα καθάρματα της Ευρώπης και δεύτερον για τα όπλα που αγοράσαμε πανάκριβα, λες και είναι κατασκευασμένα από χρυσάφι και πολύτιμους λίθους.
Ο Μακρόν είναι ό,τι πιο διεφθαρμένο έχει η Γαλλία, γι’ αυτό άλλωστε τον τοποθέτησαν Πρόεδρο τα συμφέροντα, τα οποία εκπροσωπεί. Τα ταμεία στη Γαλλία που ασφαλίζουν τους εργαζόμενους παίρνανε «κρίση ρευστότητας». Όλοι ξέρουμε τι θα πει αυτό. Νέες περικοπές σε συντάξεις, νέο πλιάτσικο στις τσέπες εργαζόμενων και συνταξιούχων. Αντίθετα το μεγάλο κεφάλαιο μεγαλώνει ακόμα περισσότερο από την άδικη πολιτική του διεφθαρμένου Μακρόν.
Ας δούμε τώρα που πήγε: Στο Βιετνάμ. Άραγε θα ζητήσει συγνώμη από τα εγκλήματα που έκαναν οι αποικιοκράτες συμπατριώτες του; Στο Βιετνάμ οι Γάλλοι κατακτητές έκαναν ό,τι κάνει κάθε κατακτητής: Τρομοκρατία, βασανιστήρια, φυλακίσεις, δολοφονίες αμάχων κλπ. Τα ίδια έκαναν στην Αλγερία κι όπου είχαν αποικίες.
Εδώ θα μου επιτρέψετε να πω κάτι για τους Γάλλους Κομμουνιστές. Ήταν το μεγαλύτερο αριστερό κόμμα από το 1945 μέχρι τη δεκαετία του 1970. Αλλά ποια ήταν η στάση του όσον αφορά τις αποικίες; Μήπως ήταν λίγο «στρογγυλεμένη;» Λιγάκι, τόσο δα; Για να ξέρουμε, γιατί θα μπορούσε να σαρώνει, αλλά δεν…
Να κάνει τι στο Βιετνάμ; Φαντάζομαι τι έγινε πριν το χαστούκι.
Μπριζίτ: Α, ωραία φτάσαμε επιτέλους! Θα κάνω τα ψώνια μου, διακοπές, όσο εσύ λες τα δικά σου. Κοίτα μη σε πάρουν πάλι χαμπάρι, να ρουφάς κόκα. Ρεζίλι μ’ έκανες και… Ρε κάθαρμα, τι έδωσες στην αεροσυνοδό;! Πάλι τα ίδια;
Εμανουέλ: Όχι αγάπη μου, δεν είναι αυτό που νομίζεις, αν μπορούμε να κατεβούμε ρώτησα!
Μπριζίτ: Αφού σε είδα, ρε σαρδανάπαλε! Της έδωσες χαρτί με το τηλέφωνό σου ε; Θα σε σκοτώσω ρε! Θα πεθάνεις!
Κι έπεσε η αγία σφαλιάρα. Εμείς όμως τι πρέπει να του κάνουμε; Αγία κλωτσιά; Τουλάχιστον!
ΥΓ. «Είναι μια στιγμή οικειότητας. Δεν χρειαζόταν τίποτα περισσότερο για να το εκμεταλλευτούν οι συνωμοσιολόγοι». Αυτό απάντησαν οι Γάλλοι απατεώνες.
Πως το έλεγε ο Τσιβιλίκας ενώ η Βλαχοπούλου έδερνε το Γαλανό στην ταινία «Η Ρένα είναι οφ-σάιντ»; «Βρισκόμαστε ενώπιον μιας τρυφερής οικογενειακής στιγμής…»
Χαστούκι έτσι όπως τού’πρεπε, γιομάτο, στρογγυλό/ από τη γριά του τό φαγε τ’ απαίσιο ζιγκολό!/ Χαστούκι που δεν είχε φάει ποτέ του, αναντάμ,/ τ’άστραψε στον σιχαμερό η γριά στο Βιετνάμ!/ Κι εκείνος ο ρεζίλη-αγάς γκρεμίστη ως το κατώι/την ώρα εκείνη επακριβώς που αφίχθηκε στ’ Ανόι!/ Γέλασε κι αναγάλλιασε κι ο πάσα πικραμένος,/καθώς η γριά στον άθλιο την άστραψε με μένος./ Γιατί όλοι ετούτο θάθελαν κι εκείνοι να το πράξουν/απ’το Παρίσι ως το Μπορντό, αλλά πού να προφτάξουν!/ Τον τσάκωσ’ όπως φαίνεται “στα πρασσά” η γριά – συμβία/το μόρτη τον ξετσίπωτο και τέλος πια τ’ αστεία…/ “Όξω από δω, χαραμοφάη,”, φώναξε “στα τσακίδια!/Αλλού τα βρήκες και τα τρως κι αλλού ζητάς …παιχνίδια!!/ Φάε τη σφαλιάρα σου, λοιπόν, και σ’ απευθείας λήψη/να μάθει κι όλος ο ντουνιάς,σαφώς κι εν περιλήψει,/ ότι πολλά μάς τα ‘κανες, ποτάμι οι προστυχιές σου/ κι αφού δηλώνεις “Πρεζιντάν”χοντρές θά’ν’οι ξυλιές σου!/Προεδρικές και σβουριχτές θα πέφτουν πια οι σφαλιάρες,/ρεμάλι απ’ το Σανς Ελιζέ, δεν θάχει πια άλλες χαρές!!…”/Ευχόμαστε κι από καρδιάς στα ταξικά τ’ αδέρφια/ της Γαλλικής της Εργατιάς, που σήμερα τα κέφια/ τούς τά φτιάξε η θειά η Μπριζίτ στης κάμερας το πλάνο,/ την ώρα εκείνη πού ‘πιασε στη γης τ’ αεροπλάνο,/ να πάρουν το παράδειγμα αυτό και να εμπεδώσουν/κι αυτό που πρέπει του Μακρόν κι εκείνοι να του δώσουν…/ Και εις το πολλαπλάσιον να ρίξουν τα σκαμπίλια/ αυτά που του ταιριάζουνε του κόρακα, επί χίλια!/ Η λιμπερτέ ρεβολουσιόν σαφώς προϋποθέτει/ και μόνον έτσι τιμωρεί ο λαός τον κάθε ψεύτη,/τον κάθε λαογδάρταρο, ληστή κι απατεώνα/ και στης ατίμωσης γερά τον δένει στην κολόνα./ Τσακίστε αδέρφια τον Μακρόν κι όλους τούς όμοιούς του/χαστούκια δώστε αμέτρητα στους νόμους τους δικούς του./ Φαλάγγι να τον πάρετε,του αξίζει του βρωμιάρη,/στης Μάγχης τα σκυλόψαρα να φτάσει το ζαγάρι!/ Ισότητα,αδελφότητα, Σοσιαλισμός στη Φράντζα/για ν’ ανασάνουμ’ οι Λαοί και νάχουμε …καβάτζα./ Πολλά σκαμπίλια στους Μακρόν της γηραιάς ηπείρου/ τους δρόμους του Κομμουνισμού ν’ ανοίξουμε, του Απείρου!
Δημόσιος αυτοεξευτελισμός για ένα πολιτικό ζευγάρι εκπροσώπων της σάπιας αστικής καπιταλιστικής τάξης της Γαλλίας…Πολιτικά ρετάλια και δύο και η σεξίστρια χαζο-Μπριζίτ και ο ευνουχισμένος Μα(ι)κρόν που τρώει φάπα και γελάει σαν χάνος…