Πηγή: Θανάσης Καμπαγιάννης – f/b

Ακόμα πιο αποκαλυπτική από την απόφαση του ΣτΕ που ακυρώνει τις άδειες των τριών ιδιωτικών πανεπιστημίων (ανάμεσά τους και για δύο νέες Νομικές Σχολές) είναι η χτεσινή ανακοίνωση του Υπουργείου
Παιδείας.
Θα πείτε: μα πόσο πιο αποκαλυπτική; Εδώ σύμφωνα με την απόφαση του ΣτΕ, χορηγήθηκαν άδειες εγκατάστασης και λειτουργίας χωρίς πιστοποίηση των κτιριακών εγκαταστάσεων από τον αρμόδιο οργανισμό! Μιλάμε δηλαδή για άδειες στο σωρό, χωρίς καν τις τυπικές προϋποθέσεις, όχι τίποτα απαιτήσεις για Χάρβαρντ και Γέηλ…

Κι όμως. Όταν έρχεται το Υπουργείο Παιδείας και “διαβεβαιώνει” μεγαλοφώνως ότι “Το ακαδημαϊκό έτος δεν θα χαθεί για κανέναν φοιτητή”, τι σημαίνει αυτή η δήλωση;
Το Υπουργείο είναι υποχρεωμένο να συμμορφωθεί στις επιταγές της απόφασης του Δικαστηρίου. Η Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης ως ανεξάρτητη διοικητική αρχή με αποστολή τη διασφάλιση της ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση, υπό την εποπτεία του Υπουργείου, πρέπει να εξειδικεύσει τα κριτήρια πιστοποίησης των προγραμμάτων σπουδών, να μεριμνήσει για τη νόμιμη συγκρότησή της και να επιμεληθεί τον ορθό έλεγχο των κτιριακών εγκαταστάσεων.

Στο μέτρο που αυτά συμβούν, τα αιτούμενα νομικά πρόσωπα θα πρέπει να περάσουν πάνω από τον πήχυ, που σύμφωνα με την απόφαση του ΣτΕ, είχε τεθεί μάλλον χαμηλά…
Από πού κι ως πού, λοιπόν, δηλώνει ο ελέγχων (δηλαδή το Υπουργείο) ότι ο ελεγχόμενος θα πετύχει και “το ακαδημαϊκό έτος δεν θα χαθεί”; Να κάνει αυτή τη δήλωση το εξεταζόμενο ιδιωτικό πανεπιστήμιο, καλώς. Να την κάνει ο εξεταστής, πως γίνεται;

Εκεί βρίσκεται και όλη η ουσία του ζητήματος. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη λειτούργησε εξαρχής ως ατζέντης ιδιωτικών συμφερόντων (στην παιδεία αλλά και όχι μόνο). Έταξε στους ενδιαφερόμενους να ανωτατοποιήσουν τα κολέγια τους μια αρπαχτή. Και φυσικά, οι ενδιαφερόμενοι έλαβαν το μήνυμα και πούλησαν αρπαχτή. Σε σημείο, που ακόμα και το Συμβούλιο της Επικρατείας, το δικαστήριο η πλειοψηφία του οποίου αποτόλμησε να ερμηνεύσει… δημιουργικά τη λέξη “απαγορεύεται” του άρθρου 16 του Συντάγματος ως “επιτρέπεται”, να μην μπορεί να επισφραγίσει μια τόσο ξεδιάντροπη κολεγιά.
Και βέβαια, όποιος νομίζει ότι δεν υπάρχει οικονομικό αντίτιμο σε αυτές τις άτυπες “συμπράξεις” δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, κοιμάται ύπνο βαθύ…

Το ψάρι βρωμάει απ’ το κεφάλι, λέει ο λαός. Η αντισυνταγματική μεθόδευση υπέρβασης (κατ’ ουσίαν κατάργησης) του άρθρου 16 συμπύκνωσε αλλά και ενέτεινε την διαπλοκή ιδιωτικών συμφερόντων και πολιτικών αξιωματούχων, σε σημείο που πλέον το Υπουργείο εκδίδει τις ανακοινώσεις που θα έπρεπε να εκδώσει ο ιδιώτης.

Αυτός ο γόρδιος δεσμός της διαπλοκής δεν λύνεται και, σίγουρα, ρόλος της αριστεράς δεν είναι να μεριμνήσει για την ασφάλειά του. Η υπεράσπιση του αποκλειστικά δημόσιου χαρακτήρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης μέχρι τέλους, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 16 του Συντάγματος, είναι η μόνη που μπορεί να τον κόψει.

Τα θερμά μας συγχαρητήρια στον καθηγητή Πανος Λαζαρατος για την κοπιώδη νομική του εργασία.