Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές το νέο, κατάπτυστο νομοσχέδιο για το προσφυγικό περνά από το ελληνικό Κοινοβούλιο, σφραγίζοντας οριστικά την ήδη μισόκλειστη «πόρτα» του Αιγαίου σε μυριάδες ξεριζωμένους συνανθρώπους μας, αναβαθμίζοντας στρατηγικά σε κορυφαίο περιφερειακό παίκτη και δίνοντας «φιλί της ζωής» στην (στριμωγμένη στα σχοινιά και απομονωμένη πρώτη φορά στην ιστορία της και από τις δύο υπερδυνάμεις) Τουρκία του επικίνδυνου Ερντογάν και κυρίως φέρνοντας τη χώρα μας αντιμέτωπη με το διεθνές δίκαιο και τη Συνθήκη της Γενεύης, αλλά και με κάθε έννοια στοιχειώδους ανθρωπισμού.

Συγχώρα με, καλέ μου αναγνώστη, για τον θυμό που ξεχειλίζει και μου υπαγορεύει, βαθιά μέσα μου, να συντάξω αυτό το οργισμένο κείμενο.

Ομως αυτά που γράφω δεν τα λένε μόνον οι «αμετανόητοι» και «υπερευαίσθητοι» αριστεροί· ακόμη και οι καιρό τώρα… μετανοημένοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, που το ψηφίζουν ως συνήθως στο όνομα του «ρεαλισμού» και με το πιστωτικό πιστόλι των Ευρωπαίων στο κεφάλι, ξέρουν καλά –δείτε και τις σχετικές ανακοινώσεις των «53»– πως το συγκεκριμένο νομοθέτημα έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις αξίες, για τις οποίες αρκετοί εξ αυτών πολέμησαν σε όλη τους τη ζωή.

Ξέρουν, επίσης, ότι το συγκεκριμένο βρόμικο ντιλ με την Αγκυρα δεν πρόκειται να λύσει το πρόβλημα, ούτε θα σταματήσει τις «ροές» των απελπισμένων – το βλέπουν άλλωστε καθημερινά στις εικόνες απόγνωσης από την Ειδομένη, τη Λέσβο και τον Πειραιά.

Κι αν δεν το ξέρουν ακόμη, αρκεί να ρίξουν μια ματιά στην τελευταία, ανατριχιαστική έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για τα μαρτύρια των προσφύγων εντός της Τουρκίας, για να κατανοήσουν πόσο άτοπο είναι να χαρακτηρίζεται, ντε φάκτο ή ντε γιούρε, η γείτων ως δήθεν «ασφαλής τρίτη χώρα».

Μπα, δεν υπάρχει πια χρόνος για εκθέσεις. Μένουμε Ευρώπη, έτσι δεν είπαμε ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι;

Και η παραμονή στον σκληρό(καρδο) πυρήνα της Ευρώπης θέλει θυσίες, ακόμη και ανθρωποθυσίες. Εδώ πετσοκόβουμε τους δικούς μας, στους πρόσφυγες θα κολλήσουμε;

Κι έτσι, όπως έκαναν και με το τρίτο και μακρύτερο μνημόνιο, οι… «pentiti» του ΣΥΡΙΖΑ ψηφίζουν τώρα και το προσφυγικό, με βαριά καρδιά, σφουγγίζοντας τα δάκρυά τους –κροκοδείλια ή αληθινά, μικρή σημασία έχει– με φρεσκοτυπωμένα χαρτονομίσματα του ευρώ, που ως γνωστόν φτιάχνονται από ειδικό βαμβάκι, ικανό να απορροφά τα πάντα.

Φυσικά, και αυτό το νομοσχέδιο ψηφίζεται με τη διαδικασία του «κατεπείγοντος», κατ’ εντολήν των επικυρίαρχων εταίρων- πιστωτών μας, που έθεσαν την έγκρισή του ως προαπαιτούμενο για τη συνέχιση της περιβόητης «αξιολόγησης» για το πρόγραμμα «σωτηρίας».

Καίγονται, βλέπετε, οι «πολιτισμένοι» Ευρωπαίοι για την άμεση εφαρμογή της άθλιας συμφωνίας τους με τον «σουλτάνο» της Αγκυρας και κλείνουν ερμητικά τα μάτια στο δράμα των προσφύγων, που μέσα σε λίγους μήνες θαρρείς πως απώλεσαν την ανθρώπινη ιδιότητα και μετατράπηκαν όλοι τους –ακόμη και τα μικρά παιδιά– σε εν δυνάμει… ισλαμιστές τρομοκράτες.

Κι ας ήταν σχεδόν όλοι οι πραγματικοί ισλαμιστές τρομοκράτες, που έπνιξαν στο αίμα την Ευρώπη, γηγενείς Γάλλοι και Βέλγοι, Παριζιάνοι και Βρυξελλιώτες, που με την ιδιότητα των «μαχητών της ελευθερίας» πηγαινοέρχονταν ανενόχλητοι στη Συρία όλα αυτά τα χρόνια και εξοπλίζονταν και εκπαιδεύονταν από τη Δύση για να πολεμήσουν τον «ενοχλητικό» Ασαντ.

«Εμφύλιος» κι αυτός να σου πετύχει – με 30.000 ξένους φανατικούς πολεμιστές, εκ των οποίων τουλάχιστον 1.700 γεννημένοι στη Γαλλία!

Οι επιθέσεις της προπερασμένης εβδομάδας δεν αποκάλυψαν μόνο τα «κενά ασφαλείας» των Βέλγων… Κλουζό, αλλά και τα «στραβά μάτια» που έκαναν οι μυστικές υπηρεσίες στο «πηγαινέλα» των ορκισμένων τζιχαντιστών.

Πλήθος δημοσιεύματα, με πιο σημαντικά αυτά της «Monde» και των «New York Times», αναδεικνύουν τις τεράστιες ευθύνες των ευρωπαϊκών αρχών ασφαλείας, που ακόμη μια φορά φαίνεται πως μεγάλωσαν στον κόρφο τους τα φίδια που σήμερα επιστρέφουν στην πάτρια γη και μας δαγκώνουν.

Το ίδιο όμως δεν είχε γίνει και με την Αλ Κάιντα, την τρομοκρατική οργάνωση που ξεπήδησε μέσα από την ανίερη συμμαχία των Δυτικών με τους ισλαμιστές, προκειμένου να στηθεί το «σοβιετικό Βιετνάμ» στο Αφγανιστάν και να προκληθεί ή έστω να επιταχυνθεί η κατάρρευση της ΕΣΣΔ;

Κοντολογίς, το δόγμα ΤΙΝΑ (There Ιs Νo Alternative, Δεν Υπάρχει Εναλλακτική), ο ακρογωνιαίος λίθος του νεοφιλελευθερισμού και της σχολής των γραβατωμένων γκάνγκστερ του Σικάγου, όπου οι ολιγαρχικές πολιτικές επιλογές επιβάλλονται ως αναπόδραστες φυσικές καταστροφές, σαν τους σεισμούς ή τις πλημμύρες, εφαρμόζεται στην Ελλάδα σε όλο του το τραγικό, απάνθρωπο μεγαλείο, και μάλιστα από τους ίδιους ανθρώπους που κατέλαβαν την εξουσία καταγγέλλοντάς το.

Ο Σόιμπλε και τα τσιράκια του, ημεδαπά και ξένα, τρίβουν τα χέρια τους από χαρά: τι ντροπή, τι αυτοεξευτελισμός για την ελληνική –και όχι μόνον– Αριστερά, να κάνει μυξοκλαίγοντας τη βρόμικη δουλειά των Ευρωπαίων!

Πηγή: Γιώργος Τσιάρας – “Εφημερίδα των Συντακτών”