Το είδαμε στην Αργεντινή – θα το δούμε και στην Ελλαδα, όσο η “δημιουργική καταστροφη” βρίσκεται σε φουλ ρυθμούς “καταστροφής”, προκειμένου να ρίξει το “εργατικό κόστος” στα τάρταρα, και έτσι να γίνουν οι εργαζόμενοι ελκυστικοί για τον κεφαλαιοκράτη, ώστε να ξαναεπενδύσει σε χώρες όπως η Ελλάδα με αυξημένο κέρδος.

Το θέμα είναι το πόσο οργανωμένα και μαζικά θα στηριχθούν προσπάθειες όπως αυτή, ώστε να προχωρήσουν. Με το να βγαίνει ο εργοδότης από την εξίσωση σε μερικές επιχειρήσεις δε θα ρίξουμε βέβαια το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα, ωστόσο

(α) θα μπορέσουν κάποιες επιχειρήσεις να λειτουργήσουν (διότι δε χρειάζεται να παίρνει μερίδιο από τα κέρδη ο εργοδότης), και άρα να έχουν δουλειά κάποιοι εργάτες που αλλιώς θα έμεναν άνεργοι και

(β) θα μπορέσουν εμπράκτως να πειστούν οι εργάτες ότι πράγματι είναι εφικτός ένας κόσμος όπου την εξουσία θα την έχουν οι ίδιοι, και όχι μια μικρή ολιγαρχία, ενώ θα αποκτήσουν και μια σχετική πείρα στο να ελέγχουν αυτοί την παραγωγή εντός των στενών έστω ορίων της επιχείρησης τους (μιας και για να πάρουν την κεντρική εξουσία απαιτείται προφανώς πολύ μεγαλύτερη οργάνωση και προσπάθεια).

Εδώ λοιπόν το τελευταίο παράδειγμα (είχαν προηγηθεί κι άλλα) όπου οι εργαζόμενοι σε μια επιχείρηση αναλαμβάνουν μόνοι τους να κουμαντάρουν τη λειτουργία της:

Αναγκαστήκαμε να προβούμε σε επίσχεση εργασίας μετά από δύο μήνες απλήρωτοι, αντιμετωπίζοντας την αδιαφορία του εργοδότη σε όποιες κινήσεις ή προτάσεις κάναμε για να λυθεί το πρόβλημα της μισθοδοσίας ώστε να εξασφαλιστούν τα συμφέροντά μας αλλά και η εύρυθμη λειτουργία του καταστήματος.

Το μήνα Δεκέμβριο έγινε η πρώτη καταγγελία στην επιθεώρηση εργασίας, όπως και τον Απρίλιο, χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Εισπράξαμε εμπαιγμό, ψέματα και ειρωνεία από τη διοίκηση της εταιρίας. Στη συνέχεια προβήκαμε σε κινητοποιήσεις έξω από το κατάστημα και συμμετείχαμε στις Γενικές Απεργίες στις 15, 28 και 29 Ιούνη. Ο εμπαιγμός και η κοροϊδία συνεχίστηκαν και σε τηλεφωνική συνομιλία που είχαμε με την γενική διευθύντρια της εταιρίας, με αποτέλεσμα να αισθανόμαστε μονίμως ανασφαλείς για το μέλλον της επιχείρησης και κατ’ επέκταση των θέσεων εργασίας μας (εργαζόμαστε στο κατάστημα στη λεωφόρο Νίκης 15 άτομα και συνολικά στην εταιρία 150).

Στις 15/7 πριν ξεκινήσει η πρωινή βάρδια μας ενημέρωσαν τηλεφωνικά πως η εταιρεία έκλεισε!Στην επιθεώρηση η εργοδοσία δήλωσε πως δεν πρόκειται να πληρώσει τίποτα από δεδουλευμένα, αποζημιώσεις κτλ. Δηλαδή μετά από χρόνια ξεζούμισμα με ελαστικές σχέσεις εργασίας, μας πετάνε απλήρωτους στο δρόμο, αφού μάζεψαν από τον ιδρώτα μας αρκετά εκατομμύρια στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς.

Στο δρόμο των συναδέλφων σε Banquet, Πονηρά Μεζεδάκια, Καφεναί κ.α, και των «αγανακτισμένων» στις πλατείες όλης της χώρας, θα αγωνιστούμε για να υπερασπίσουμε τα δικαιώματά μας και τις ζωές μας.

Ενάντια στην εργοδοτική κοροϊδία, καταλάβαμε το χώρο εργασίας μας για να μην πάρει τίποτα ο εργοδότης μέχρι να πληρωθούμε. Αποφασίσαμε να αυτοδιαχειριστούμε οι εργαζόμενοι το μαγαζί ώστε να μπορέσουμε οικονομικά να συντηρήσουμε τις οικογένειές μας.

Από Δευτέρα 18/7 σερβίρουμε το πρωί καφέδες-ροφήματα και βράδυ μετά τις 8μμ θα λειτουργεί κουζίνα. Όλα σε οικονομικές τιμές, για την οικονομική ενίσχυση των εργαζομένων.Καλούμε όλους εσάς να στηρίξετε έμπρακτα την προσπάθειά μας.

Ζητάμε τη συμπαράσταση όλων των εργαζομένων και της νεολαίας στο δίκαιο αγώνα μας. Να μην χαθούν οι θέσεις εργασίας. Να καταβληθούν οι μισθοί μας άμεσα.

Οι εργαζόμενοι της Εταιρείας«applebee’s» στη Λ. Νίκης (45)