Κάποτε λέγαμε ότι το επάγγελμα του μέλλοντος είναι πυρηνικός φυσικός, αεροναυπηγός, προγραμματιστής Η/Υ κ.λπ. Ομως τα πράγματα άλλαξαν. Σεκιουριτάς, κούριερ, διανομέας φυλλαδίων, τηλεπωλητής, υπάλληλος εισπρακτικής εταιρείας: αυτές είναι σήμερα οι πιο ρεαλιστικές επαγγελματικές επιλογές για νέους και νέες με όρεξη για εργασία.

Ιδίως για τις εισπρακτικές εταιρείες, το μέλλον προοιωνίζεται λαμπρό. Αυτό φανερώνει και η πρόσφατη ομιλία του προέδρου της ΔΕΗ στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, ο οποίος ανέφερε: «Θα προσλάβουμε εταιρεία η οποία έχει μεγαλύτερη εξειδίκευση στο θέμα της συλλογής οφειλομένων και με διεθνή εμπειρία, που έχουν συστήματα δικά τους, που αναλύουν την πελατεία με βάση ιστορικά στοιχεία, έχουν λογισμικά με τα οποία αναλύουν την κατάσταση του κάθε πελάτη, με πολύ πιο σοφιστικέ μεθόδους».

Μετά τον σάλο που προκλήθηκε, ακολούθησαν καθησυχαστικές διευκρινίσεις: όχι, δεν πρόκειται να αναθέσουμε σε εισπρακτικές εταιρείες την είσπραξη των ληξιπρόθεσμων οφειλών, είπαν «πηγές της ΔΕΗ», απλώς οι ειδικοί θα βοηθήσουν την επιχείρηση στη διαδικασία είσπραξης.

Πήγε η καρδιά μας στη θέση της; Οχι ακριβώς, μια που αυτό το ζωτικό όργανο έχει μετατοπιστεί από τη θέση του εδώ και χρόνια. Πάντως, αφού οι μέθοδοι είσπραξης θα είναι «σοφιστικέ», δεν πρέπει ο νους μας να πάει στις αμερικανικές γκανγκστερικές ταινίες που μας δείχνουν τι παθαίνει όποιος δεν πληρώσει το εβδομαδιαίο τέλος προστασίας στη μαφία της γειτονιάς του.

Γι’ αρκετές δεκαετίες οι περισσότεροι πελάτες της ΔΕΗ πλήρωναν κανονικά τους λογαριασμούς τους. Το γεγονός ότι μέσα σε έναν μόνο χρόνο, το 2016, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές σε ΔΕΗ, τράπεζες και Εφορία εξακοντίστηκαν στα ύψη δεν οφείλεται στη νοοτροπία του μπαταχτσή που ξαφνικά απέκτησαν οι Ελληνες. Η αλήθεια είναι πικρή και ευνόητη: ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος.

Μια σύγχρονη εισπρακτική εταιρεία δεν θυμίζει τους γραφικούς δοσατζήδες που γνωρίσαμε από τις ελληνικές κωμωδίες του ’60. «Η είσπραξη των ληξιπρόθεσμων είναι ένας διαρκής αγώνας» είπε ο κ. πρόεδρος. Επομένως εξίσου διαρκής θα είναι και η ζήτηση για χαμηλόμισθους τηλεφωνικούς ειδοποιητές που με κάθε νόμιμο μέσο θα πιέζουν τους κακοπληρωτές, θα τους ανακρίνουν, θα τους τρομοκρατούν με διαρκείς τηλεφωνικές οχλήσεις, οι οποίες αναιρούν το στερεότυπο «ο χρόνος είναι χρήμα».

Είναι πια καιρός να ιδρυθεί ένα πανεπιστημιακό τμήμα Ανωτάτης Εισπρακτικής όπου θα διδάσκεται η τέχνη όχι των πωλήσεων, αλλά των εισπράξεων.

Πηγή: Μαριάννα Τζιαντζή – “Εφημερίδα των Συντακτών”