Ενάντια στις ύαινες

May 3, 2017 | Ιδέες - απόψεις, Καθημερινά, Κοινωνία | 0 comments

Το τελευταίο διάστημα πληροφορηθήκαμε ότι συζητιέται η εκκένωση της Κατάληψης Rosa Nera στα Χανιά, προκειμένου να «αξιοποιηθεί» από ξενοδοχειακό όμιλο.

Αρχικά, τι σημαίνει «αξιοποίηση», «επενδύσεις» και «ανάπτυξη» στην τουριστική βιομηχανία της Κρήτης; 

Οι επενδύσεις στον τουριστικό τομέα είναι κέρδος. Κέρδος «για τον τόπο»; Όχι, είναι κέρδος στις τσέπες των ξενοδόχων, που αντλείται από την υπερεργασία των ξενοδοχοϋπαλλήλων. Επενδύσεις για το ντόπιο κατεστημένο των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ, σημαίνει μόστρα και πολιτικό κεφάλαιο. Δίνουν δηλαδή την ευκαιρία σε βουλευτές και τοπικούς παράγοντες να κόψουν τις πολυπόθητες για το παραγοντιλίκι «κόκκινες κορδέλες»˙ γιατί οι κόκκινες κορδέλες φέρνουν ως γνωστόν δημοσιότητα και ψήφους. Οι «επενδύσεις» και η «ανάπτυξη» δεν είναι παρά όροι που χρησιμοποιούνται από τη μία για να φτιάξουν πολιτικές καριέρες κι από την άλλη για να καλλωπίσουν την εργοδοτική κερδοφορία και την τρομοκρατία στα σκλαβοπάζαρα των ξενοδοχειακών μονάδων του νησιού.

Είναι εκείνη η «ανάπτυξη» που «δίνει δουλειά» σε καμαριέρες, σερβιτόρους κ.α. με απλήρωτα 12ωρα, μηδενικά ρεπό «γιατί έχουμε φουλ σεζόν», δουλειά σε πολλαπλά πόστα, αναγκαστική εργασία εν μέσω τραυματισμών κλπ. Είναι η ανάπτυξη των νεκρών εργατών και των εκατοντάδων εργατικών ατυχημάτων στην Κρήτη. Είναι η ανάπτυξη που θέλουν οι ξενοδόχοι του Παγκρήτιου Συλλόγου Διευθυντών Ξενοδοχείων που αντιδρούν στην εγκατάσταση προσφύγων στο νησί γιατί θα πλήξει τον τουρισμό. Η ανάπτυξη που θέλει ο κ. Βαμιεδάκης, εντεταλμένος σύμβουλος τουρισμού στην Περιφέρεια Κρήτης και ιδιοκτήτης του τουριστικού κάτεργου Elounda Breeze, ο οποίος τρομοκρατεί και απολύει εκδικητικά όσους εργαζόμενους ζητάνε τα δεδουλευμένα τους στις επιχειρήσεις του. Γι’ αυτούς, ανάπτυξη σημαίνει να σε ταΐζουν ψίχουλα για 6 μήνες τον χρόνο και να λες ευχαριστώ γιατί τουλάχιστον δεν είσαι άνεργος για όλον τον χρόνο.

Τι είναι και τι δεν είναι οι Καταλήψεις

Οι Καταλήψεις δεν είναι χώροι για τα αφεντικά αλλά για την εργατική τάξη και τις συνελεύσεις της. Είναι χώροι στέγασης κι όχι ιδιοκτησίας, όπου οι εκμεταλλευόμενοι και οι καταπιεσμένοι στεγάζουν τις πολιτικές και κοινωνικές τους ανάγκες. Είναι κοινότητες πολιτισμού, με καλλιτεχνικές και πολιτιστικές δραστηριότητες που αναδύονται από την ίδια τοπική κοινωνία και όχι από την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Στις Καταλήψεις δεν θα διασκεδάσεις ανάμεσα σε μπράβους. Για να μπεις δεν χρειάζεται να έχεις επενδύσει στην γκαρνταρόμπα σου, ούτε χρειάζεται να φας το μισό σου μηνιάτικο για να πιεις μια ρακή. Οι Καταλήψεις είναι εστίες αγώνα της μνήμης ενάντια στη λήθη. Κρατάνε ζωντανή την αντιφασιστική ιστορία και προασπίζονται την τοπικότητα. Είναι χώροι παιδείας, δεν διδάσκουν μύθους για κρυφά σχολειά και αυταπάτες για τη δημοκρατία και τις εκλογές της. Αντίθετα, μελετούν και συζητούν -με ειδικούς και μη- για την κοινωνία, τους αγώνες και τις επιστήμες της. Είναι χώροι ενημέρωσης και πληροφόρησης˙ όχι μηντιακής μυθοπλασίας τύπου Σρόιτερ-Ευαγγελάτου και άλλων υπαλλήλων σε δημοσιογραφικά ουρητήρια. Εδώ, η ενημέρωση δεν βγαίνει κατά παραγγελία. Οι καταλήψεις τέλος, είναι χώροι ψυχαγωγίας˙ και δεν μιλάμε για το μπανιστήρι του «Survivor». Αυτήν την «ψυχαγωγία» την προσφέρει ο Αλαφούζος (ΣΚΑΙ, Καθημερινή) και τα ατσαλάκωτα παπαγαλάκια του˙ οι μουτζαχεντίν του «Μένουμε Ευρώπη» που τολμούν να μιλάνε για πολιτισμό και νεολαία. Εμείς αντίθετα μιλάμε για μια ψυχαγωγία συλλογική, όπου πομπός και δέκτης είναι ο άνθρωπος˙ μια ψυχαγωγία που κοινωνικοποιεί και διαπαιδαγωγεί. Αυτές είναι οι Καταλήψεις. Είναι σπόροι που διασκορπά ο άνεμος της αντίστασης και φυτρώνουν όπου φτάνουν τα ρεύματά του. Δεν είναι ενδημικά είδη καμιάς περιοχής αλλά φύονται εκεί που οι άνθρωποι παίρνουν την ζωή τους στα χέρια τους.

Για όλα τα παραπάνω και για άλλα που δεν χωράνε εδώ, οι Καταλήψεις στεγάζουν και προσελκύουν πολύ κόσμο. Οι εχθροί τους –κράτος, φασίστες, εργοδοσία, αστυνομία, μαφία- ξέρουν ότι δεν λέμε ψέματα. Δεν μπορούν να το αρνηθούν γιατί έχουν μάτια και βλέπουν. Βλέπουν τις εκατοντάδες κόσμου που μαζεύονται κάθε χρόνο στις εκδηλώσεις και τα γλέντια των γενεθλίων της Rosa Nera και της Κατάληψης Ευαγγελισμού, στα αναρχικά μπλοκ στον δρόμο, στις δράσεις και τις δραστηριότητες της αντιεξουσιαστικής-ελευθεριακής κοινότητας της Κρήτης.

Θα είμαστε εκεί αν προσπαθήσουν να εκκενώσουν την Rosa Nera. Όχι μόνο ως σύντροφοι δίπλα στους συντρόφους μας, αλλά και ως κομμάτι αυτού του τόπου. Για να υπερασπιστούμε έμπρακτα ως τοπική κοινωνία, την ελευθερία μας να οργανωνόμαστε και να αγωνιζόμαστε ενάντια στο ψέμα, την αλλοτρίωση, την εκμετάλλευση και την καταπίεση. Ενάντια στις «αξίες» δηλαδή πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε και συνεχίζει να οικοδομείται η Κρήτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της επιχειρηματικότητας και της «ανάπτυξης». Θα είμαστε εκεί, για να υπερασπιστούμε το δικαίωμά μας να διεκδικούμε έναν τόπο ελεύθερο από τα δεσμά του κεφαλαίου και  της μικροεξουσίας. Μια κοινωνία αντάξια της θυσίας και του μόχθου των ανθρώπων που την έχτισαν.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ROSA NERA

αναρχική συλλογικότητα

Οκτάνα

μέλος της Αναρχικής Ομοσπονδίας

anarchist-federation.gr

 

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Θεσσαλονίκη 1342-1349 Η πρώτη Κομμούνα στη νεώτερη ιστορία.

Του Γ.Γ. …Ετσι από το 1345 που έγινε το νέο κίνημα των Ζηλωτών, ως τα 1349 η εξουσία της Κομμούνας στερεώθηκε. Στο διάστημα αυτό η Σαλονίκη ήταν μια επαναστατική λαοκρατική δημοκρατία που δεν αναγνώριζε ούτε την κυριαρχία του Βυζαντίου ούτε το παλιό καθεστώς. Κάθε...

Το έγκλημα στην Κυψέλη δεν είναι «οικογενειακή τραγωδία»: Είναι ο καθρέφτης της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και της κρατικής αδιαφορίας

Για ακόμη μία φορά, η κοινή γνώμη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια φρικιαστική αποκάλυψη που παγώνει το αίμα. Η υπόθεση της Κυψέλης, με θύμα ένα απροστάτευτο παιδί, έρχεται να προστεθεί στη μακρά λίστα των εγκλημάτων που τα κυρίαρχα ΜΜΕ σπεύδουν να καταναλώσουν με όρους...

Οι οικογενειακές ρίζες του Βασίλη Παπακωνσταντίνου και το “χρονικό των κομμένων κεφαλών”

Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου του ΔΣΕ, αγωνιστής της ΕΠΟΝ και αντάρτης στο Μαίναλο, εκτελέστηκε το 1949 και το κεφάλι του κρεμάστηκε στο καμπαναριό. Ο ανιψιός του, που γεννήθηκε την επόμενη χρονιά, πήρε το όνομά του – κι αυτός δεν είναι άλλος από τον τραγουδιστή που...

Ο Άδωνις, οι «καραγκιόζηδες» των λιμανιών και οι αληθινοί προστάτες των μακελάρηδων

Του Γιώργη Γιαννακέλλη Αν υπάρχει ένα πράγμα στο οποίο ο Άδωνις Γεωργιάδης διαθέτει αδιαμφισβήτητη συνέπεια, αυτό είναι η ικανότητά του να παρουσιάζει το μαύρο ως άσπρο και την κυβερνητική υποταγή στα συμφέροντα του κεφαλαίου ως «εθνική στρατηγική». Αυτή τη φορά, ο...

Σαν σήμερα σκοτώνεται σε ενέδρα ο Μέραρχος της 3ης Μεραρχίας Πελοποννήσου του Δ.Σ.Ε. Στέφανος Γκιουζέλης

Στις 31 Αυγούστου 1949, στον Ταΰγετο, στην περιοχή της Λούσινας, έπεσε σε ενέδρα και σκοτώθηκε ο Μέραρχος της 3ης Μεραρχίας Πελοποννήσου του ΔΣΕ, Στέφανος Γκιουζέλης. Μαζί του έπεσαν ο ασυρματιστής Μάκης Μίχος και ο ανθυπολοχαγός Σταύρος Ζερβέας. Οι τρεις τους, μαζί...

Βρε τους αφορεσμένους…

Γράφει ο mitsos175 Tο site μας, έγραψε για το χωροφύλακα με ράσα, Αμβρόσιο που έγινε αποδέκτης  από την Διαρκούς Ιεράς Σύνοδο του Χρυσού Σταυρού του Αποστόλου Παύλου Οι άλλοι παπάδες, που είναι ίδιοι και χειρότεροι, σίγουρα πιο υποκριτές, τον τίμησαν για την προσφορά...

«Καλό ταξίδι, κοπέλες μου» — Η αγωνία ενός κτηνοτρόφου μπροστά στη θανάτωση του κοπαδιού του

Την είδηση αλιεύουμε από την ιστοσελίδα της Λέσβου «Sto Nisi», όπου διαβάζουμε μια ακόμη συγκλονιστική ιστορία από τον κόσμο της κτηνοτροφίας που δοκιμάζεται σκληρά. «Καλό ταξίδι, κοπέλες μου» γράφει με λόγια γεμάτα θλίψη ο κτηνοτρόφος και πρόεδρος του Λεπετύμνου,...

Θεσσαλία 3 χρόνια μετά τον Daniel: «Γαλάζιοι» επιτήδειοι με τσεπάτες αποζημιώσεις, δικαστικό θάψιμο των ευθυνών για τους 17 νεκρούς και ο λαός ακόμα στη λάσπη

Τρία χρόνια μετά τον Daniel: Η Θεσσαλία πνίγηκε, το πελατειακό κράτος επιβίωσε Τρία χρόνια συμπληρώνονται από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα της κακοκαιρίας Daniel στη Θεσσαλία και η εικόνα που έχει απομείνει αποτελεί μια αποκαλυπτική τομή στην πραγματικότητα του...

Νίκος Σαμπάνης: Πέντε χρόνια μετά, το κρατικό έγκλημα παραμένει ατιμώρητο

Σχεδόν πέντε χρόνια συμπληρώνονται από εκείνη τη νύχτα της 22ας Οκτωβρίου 2021, όταν ο 18χρονος Ρομά Νίκος Σαμπάνης έπεφτε νεκρός στο Πέραμα. Τριάντα έξι σφαίρες από αστυνομικούς της ομάδας ΔΙΑΣ έκοψαν το νήμα της ζωής ενός άοπλου νέου, αφήνοντας πίσω μια οικογένεια...

Ο Μαυρίδης ανακάλυψε τη «σκληρή πραγματικότητα» – αλλά ξέχασε την ταξική της ρίζα

«Η σαπίλα της καθεστωτικής δημοσιογραφίας έφτασε να "δικαιώνει" και παιδεραστή!», τιτλοφορούσαμε προηγούμενη ανάρτησή μας, η οποία αναφερόταν στα πεπραγμένα του δεξιού εκδότη-δημοσιογράφου Θανάση Μαυρίδη. Ο πάλε ποτέ εκδότης της φυλλάδας «Φιλελεύθερος» - ο οποίος,...

Επιλεγμένα Video