Ας πάρουμε την ιστορία από την αρχή. Ένα βράδυ ο Απόστολος Δοξιάδης -όπως ο ίδιος αποκάλυψε στην τηλεοπτική εκπομπή της Όλγας Τρέμη- εκεί που έτρωγε σε μια ταβέρνα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη είχε μια φοβερή ιδέα και είπε να τη μοιραστεί με τον πρωθυπουργό της χώρας. «Κυριάκο, έχω μια πολύ καλή φίλη που μπορεί να αναλάβει τη διαχείριση του προβλήματος με τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα» είπε ο κύριος Δοξιάδης στον Κυριάκο Μητσοτάκη και ο πρωθυπουργός χωρίς δεύτερη σκέψη και αδιαφορώντας για το γεγονός ότι η υφυπουργός Εργασίας, η κ. Δόμνα Μιχαηλίδου, έχει τη θεσμική ευθύνη για τα ασυνόδευτα, έκανε αμέσως δεκτή την πρόταση του συνδαιτυμόνα του.

Και επειδή ο κ. Δοξιάδης δεν θέλησε να αποκαλύψει περισσότερες λεπτομέρειες για το υπόλοιπο της συνομιλίας του με τον πρωθυπουργό, θα αφήσουμε τη φαντασία μας να αναλάβει τα υπόλοιπα. Θα φανταστούμε λοιπόν τον πρωθυπουργό να ζητάει το βιογραφικό της φίλης του κυρίου Δοξιάδη και να μαθαίνει πως η εν λόγω κυρία, εκτός των πανεπιστημιακών της τίτλων, τα τελευταία χρόνια κολλούσε αντιΣΥΡΙΖΑ ένσημα σε διάφορες ιστοσελίδες αρθρογραφώντας κατά της Αριστεράς.

Τα άρθρα της έβριθαν ανακριβειών και χυδαιοτήτων σε βαθμό που κανείς -εκτός του κυρίου Δοξιάδη- είχε ασχοληθεί ούτε με το ανύπαρκτο επιστημονικό της έργο αλλά ούτε και με τις θλιβερές της προσπάθειες να κερδίσει έστω και πέντε λεπτά δημοσιότητας ακόμη κι όταν είχε εμβαθύνει στα κόπρανα ενός υπουργού της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.

Μ’ αυτό το βαρύ βιογραφικό τελικά η φίλη του κυρίου Δοξιάδη κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη του πρωθυπουργού και να βγει μπροστά από την αρμόδια μέχρι πρότινος υφυπουργό αναλαμβάνοντας αυτή χρέη εθνικής συντονίστριας για τα ασυνόδευτα. Και ως καλή φίλη, ζήτησε με τη σειρά της από τον Κυριάκο Μητσοτάκη να της διαθέσει ως βοηθό τον φίλο της, τον κ. Δοξιάδη.

Όλα καλά κι όλα ωραία με τον φίλο και τη φίλη του πρωθυπουργού, μέχρι την ώρα που κάποιοι θυμήθηκαν την αρθρογραφία της εθνικής συντονίστριας και την επανέφεραν στη δημοσιότητα εκνευρίζοντας τόσο τον φίλο της, που άρχισε να ζητά την τιμωρία όσων έχουν μνήμη, όσο και κάποιον που παλιότερα είχε πέσει θύμα της φτηνής της πένας και προχθές αποφάσισε να τη βάλει στη θέση της, ομολογουμένως με λάθος τρόπο, μπλέκοντας την πολιτική με την ψυχιατρική, ενώ αυτή τα ένσημά της εξαργύρωσε και άξιος ο μισθός της.

Πηγή: Πέτρος Κατσάκος – “Αυγή”