Ηταν Οκτώβρης του 2011, ντάλα Μνημόνιο, όταν ψηφίστηκε με πολλά ταρατατζούμ ο νόμος 4022 (ΦΕΚ 219Α/3.10.2011) με τον βαρύγδουπο τίτλο «Εκδίκαση πράξεων διαφθοράς Πολιτικών και Κρατικών Αξιωματούχων, υποθέσεων μεγάλου κοινωνικού ενδιαφέροντος και μείζονος Δημοσίου Συμφέροντος και άλλες διατάξεις».

Ηταν η περίοδος που η τρόικα προωθούσε τον… εκσυγχρονισμό του ελληνικού κράτους, έχοντας στο κέντρο της προσοχής της την καταπολέμηση της διαφθοράς, της διαπλοκής και της απάτης (λέμε τώρα). Οσοι έζησαν εκείνη την εποχή δεν μπορεί να μη θυμούνται το θόρυβο που έκανε ο αστικός Τύπος για την ανάγκη καταπολέμησης της διαφθοράς, η οποία –μαζί με την «υποχώρηση των κυβερνήσεων σε λαϊκιστικά αιτήματα»- εθεωρείτο η βασική αιτία για την υπερχρέωση του ελληνικού κράτους.

Ετσι, δίπλα στην Εισαγγελία Οικονομικού Εγκλήματος, προέκυψε και η Εισαγγελία κατά της Διαφθοράς, η οποία έγινε ευρέως γνωστή ως θεσμός αρκετά χρόνια αργότερα, το 2019, όταν η κυβέρνηση των Τσιπροκαμμένων, με πρώτο βιολί τον (υπόδικο πλέον) Δ. Παπαγγελόπουλο, τοποθέτησε στο πόστο την (επίσης υπόδικη) Τουλουπάκη και έγιναν όσα έγιναν γύρω από το πολιτικό σκέλος του σκανδάλου Novartis.

Τώρα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ετοιμάζεται να ψηφίσει νομοθετική ρύθμιση που θα ενοποιεί τις Εισαγγελίες Οικονομικού Εγκλήματος και κατά της Διαφθοράς. Και ο Πρετεντέρης στύβει το μυαλό του να βρει επιχειρηματολογία. Και τη βρήκε στην «ανοησία, ιδεοληψία ή προκατάληψη της τρόικας»! Πραγματικά βαθυστόχαστη επιχειρηματολογία…

Τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά. Η Τουλουπάκη βρίσκεται νόμιμα στη θέση της (κατ’ επανάληψη την έχουν στηρίξει οι συνάδελφοί της ανώτεροι και ανώτατοι δικαστές. Από την άλλη, να είναι υπό κατηγορία ο εισαγγελέας κατά της Διαφθοράς και να παραμένει στη θέση του, δεν το λες και θεσμικά κανονικό. Ο μόνος τρόπος για να την ξεφορτωθούν είναι να καταργήσουν τη θέση της. Είτε στη νέα ενοποιημένη Εισαγγελία θα βάλουν κάποιον/α άλλο/η ή θα πουν ότι το πόστο καταλαμβάνει ο αρχαιότερος από τους επικεφαλής των δύο σημερινών Εισαγγελιών, που είναι ο εισαγγελέας Οικονομικού Εγκλήματος Χ. Μπαρδάκης.

Τα υπόλοιπα που θ’ ακουστούν και θα γραφτούν, για τη δημιουργία ενός περισσότερο αποτελεσματικού εισαγγελικού οργάνου, που θα οπλιστεί με εγγυήσεις ανεξαρτησίας των μελών του κτλ κτλ, είναι απλώς τροφή για αφελείς. Η αστική Δικαιοσύνη υπήρξε πάντοτε διαπλεκόμενη και με τις πολιτικές ηγεσίες και με τα κάθε είδους κεφαλαιοκρατικά συμφέροντα.

Πηγή: “ΚΟΝΤΡΑ“