Η πολιτική ζωή της χώρας βαδίζει στην τροχιά της μετεμφυλιακής δεξιάς. Μόνο οι εξορίες και οι εκτελέσεις λείπουν. 

Βγήκαν τα τρολ της νεοπλουτίστικης, κρατικοδίαιτης νεοφιλελευθεροσύνης για να αλλάξουν την ατζέντα και αφού ξέμειναν από επιχειρήματα κατέληξαν στο πομπώδες τραμπικό: αφού δεν σας πέρασε με το τροχαίο στη Βουλή ασχοληθήκατε με τα βαφτίσια-όνειδος του Αδώνιδος.

Η πολιτική ζωή της χώρας βαδίζει στην τροχιά της μετεμφυλιακής δεξιάς και των «κανόνων» που έθετε γι’ αυτήν και τους ακολούθους της σαν να μην πέρασε μια μέρα. Αργά και σταθερά η ρεμούλα, το ρουφιανικλίκι, η «δολοφονία χαρακτήρα», ο αποκλεισμός, η φυσική και ηθική εξόντωση, η λογοκρισία, ο ραγιαδισμός, η προπαγάνδα και ο μαυραγοριτισμός, η επιβίωση των οικονομικών και πολιτικών δοσίλογων, η συγκέντρωση πλούτου από την εξαθλίωση του κόσμου, η έξωθεν βοήθεια, οι φάκελοι κοινωνικών φρονημάτων, ο χωροφύλακας, ο εκτροχιασμός της οικονομίας, τα «νέα τζάκια», η εκδικητικότητα, οι κομματάρχες «ημέτεροι». Μόνο οι εξορίες και οι εκτελέσεις λείπουν.

Λάφυρο πήραν το κράτος οι «επιτελικοί άριστοι». Όσο καινούργια λόγια κι αν έλεγαν, οι πρακτικές είναι πολύ παλιές, παμπάλαιες, όση και η εμπειρία τους από το ξεκοκάλισμα των κρατικών κονδυλίων και των επιδοτήσεων. Φτιάχνουν νόμους και τους φέρνουν στα μέτρα τους. Κι όταν δεν μπορούν να καλυφθούν τους αλλάζουν!
Η κατρακύλα του Μωυσή ήταν απότομη. Ό,τι έταξε ως υπόσχεση πήγε άπατο στον ωκεανό των ψεμάτων και των ψηφοθηρικών επιλογών. Ένας χρόνος εγκλεισμός και οδηγεί στον θάνατο όσους δεν έχουν βρει μια κλίνη ΜΕΘ· όσοι γλιτώσουν θα γίνουν πειραματόζωα στο νέο άνοιγμα των συνόρων στον τουρισμό στις 14 Μαΐου (γιατί δεν υπάρχουν λεφτά, αν καταλάβατε).

Γεννημένοι την 3η του Δεκέμβρη

Είναι ίδιοι κι απαράλλαχτοι. Στην Κατοχή την κοπάνησαν και επέστρεψαν μόνο για να κυβερνήσουν, κουβαλώντας και τον κηφήνα βασιλιά τους που είχε αράξει στο Λονδίνο. Ήρθαν από το Κάιρο σχεδιάζοντας βήμα βήμα την επάνοδό τους στην εξουσία. Όπως και μέσα στα μνημόνια ελάχιστα έχασαν οι ελίτ που είχαν σπρώξει τις περιουσίες τους σε offshore και σε ελβετικές, λιβανέζικες και σιγκαπουριανές τράπεζες.

Αιματοκύλισαν την Αθήνα στις 3 του Δεκέμβρη του 1944 αφού απαίτησαν να αφοπλιστούν όσοι πολέμησαν να διώξουν τον κατακτητή, και το κατάφεραν. Δεν ήθελαν να έχουν πολίτες ένοπλους. Μπουραντάδες ήθελαν, όπως θέλουν τώρα να έχουν το δικό τους μηχανοκίνητο τάγμα της «Δράσης» διαταγμένο απέναντι σε κινητοποιήσεις πολιτών και με διάθεση πάντα δολοφονική. Γιατί κατασκευάζουν «εσωτερικούς εχθρούς», από το 1929 και τον Βενιζέλο ακόμα.

Έμπασαν από το παράθυρο τους ταγματασφαλίτες και τους Χίτες στο κράτος με πρόσχημα τον «κομμουνιστικό κίνδυνο», όπως μπάζουν τώρα τους χρυσαυγίτες των ειδικών δυνάμεων στα σώματα ασφαλείας. Φακελώνουν για τα πολιτικά φρονήματα, εκδικούνται, όπως και τώρα. Διαμορφώνουν τους όρους της πολιτικής στα μέτρα τους και τη νομοθεσία το ίδιο. Παίρνουν εξωτερική βοήθεια, όπως έγινε με την Palantir, και ετοιμάζουν εκλογές με σώματα ψηφοφόρων που θα τους ψηφίσουν μονοκούκκι (απόδημοι). Εχθρός τους είναι ο λαός που διαμαρτύρεται. Γιατί; Επειδή έχουν αφήσει τη χώρα έρημη, την οικονομία τσακισμένη και ετοιμάζονται άλλη μια φορά να μοιράσουν τα ιμάτιά της και να πιουν το αίμα των πόρων της.

Είναι γεννημένοι για διχασμό, να διώξουν, να καταστρέψουν τον άλλο. Δεν είναι τυχαίες οι αναφορές των Σκαλουμπακαίων στον εμφύλιο και στη Μακρόνησο.
Είναι γεννημένοι την 3η του Δεκέμβρη, τη μαύρη μέρα που άλλαξε τη σελίδα της σύγχρονης Ελλάδας με βία και εξαναγκασμό. Όλα όσα κάνουν από εκείνη τη μέρα εκκινούν. Από εκεί ξεκινά η αίσθηση ιδιοκτησίας του κράτους και της εξουσίας. Από εκεί παίρνει καύσιμα για να τεθεί υπεράνω νόμων ο Άδωνις, η Ντόρα, ο Κυριάκος και οι αυλικοί τους.

Με τη θετικότητα των κρουσμάτων να είναι ιδιαίτερα αυξημένη, η διαχείριση και αυτής της φάσης της πανδημίας είναι αφημένη στο γιατροσόφι «ατομική ευθύνη». Η κυβέρνηση θα επιχειρήσει να βρει επικοινωνιακό αφήγημα για να διαφύγει από τις εγκληματικές ευθύνες της. Όπως οι ανακοινώσεις για συμμετοχή των ιδιωτών στην αντιμετώπιση του κορονοϊού. Άλλη μια φορά θα (καλο)πληρώσουμε αυτούς που λιποτακτούν, με ζεστό χρήμα που θα μπορούσε να διοχετευθεί σε υποδομές που θα μείνουν και θα ενισχύσουν το δημόσιο σύστημα υγείας. Όσο μένει στην εξουσία η «επιτελική αγυρτεία» τόσα περισσότερα προβλήματα θα αντιμετωπίσει ο κόσμος.

Πηγή: Θανάσης Καραμπάτσος– newsletter, Documento

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *