Το αόρατο χέρι της αγοράς έχει την ευχέρεια πολλών κινήσεων. Μπορεί να κατεβάζει τις τιμές λόγω ανταγωνισμού (σπάνιο και τις περισσότερες φορές προσχηματικό), μπορεί και να πουλάει τον τενεκέ το λάδι ως ελεύθερη έκφραση του μαυραγορίτη και του μαυραγοριχιομού.

Καμιά ελευθερία της αγοράς δεν είναι πάνω από το δικαίωμα του ανθρώπου στη ζωή και την ελεύθερη έκφραση. Το δείχνει κάθε μέρα η πανδημία. Η αντιμετώπισή της απαιτεί κεντρικές και συντονισμένες κρατικές ρυθμίσεις, την επέμβαση από το μισητό για τον νεοφιλελευθερισμό κράτος, για να σωθούν οι άνθρωποι.

Με κρατικές επιχορηγήσεις δισεκατομμυρίων χρηματοδοτήθηκε η έρευνα για τα εμβόλια, με κρατικές ρυθμίσεις στέκεται η οικονομία, με την παρέμβαση του κράτους στηρίζεται (όπου στηρίζεται) ο αδύναμος. Τα κράτη και τα δημόσια συστήματα υγείας έστησαν και στήριξαν τους εμβολιασμούς, τις ιχνηλατήσεις, τον έλεγχο της πανδημίας.

Την ίδια ώρα το χέρι της αγοράς φροντίζει να μπαίνει βαθιά στις τσέπες των πολιτών και να θεσμοθετεί όπου μπορεί το «ο θάνατός σου η ζωή μου». Οταν τελειώσει η περιπέτεια είναι βέβαιο ότι θα αποκαλυφθούν πολλά πράγματα για το πώς λειτούργησε το κέρδος σε βάρος της ζωής των ανθρώπων.

Στην Ελλάδα δεν χρειάζεται να μας το αποδείξει στο μέλλον η ιστορική αποκάλυψη. Το βλέπουμε και το ζούμε. Συμβαίνει απροκάλυπτα και παρέχει όλες τις αποδείξεις ότι πρόκειται για κυνική συμμαχία της επίσημης κυβέρνησης με τα συμφέροντα.

Εδώ και καιρό, ενώ τα κρούσματα ξεπερνούν τις 40.000 ημερησίως, οι πολίτες σχηματίζουν ουρές εκατοντάδων μέτρων για να υποβληθούν σε τεστ σε ιδιωτικά εξεταστικά κέντρα. Τα τεστ φυσικά είναι μοριακά (PCR), αφού τα τεστ αντιγόνου (rapid tests) δεν μπορούν να ανιχνεύσουν τη νέα μετάλλαξη Ομικρον.

Η Ελλάδα είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα στην οποία το τεστ δεν συνταγογραφείται και το πληρώνει από την τσέπη του ο πολίτης. Δηλαδή για να εξασφαλιστεί η δημόσια υγεία η ευθύνη ανήκει στον πολίτη και στο πορτοφόλι του. Πρωτοφανές.
Ακόμη κι αν ανιχνευτεί ο ιός με rapid test, το αποτέλεσμα δεν γίνεται αποδεκτό από το ψηφιακό σύστημα, οπότε ο μοριακός έλεγχος είναι μονόδρομος. Το κόστος ως σήμερα για κάθε τεστ ήταν 60 ευρώ και με βάση την απόφαση για την ψευτοδιατίμηση θα πάει στα 47 ευρώ.

Από το ξεκίνημα της πανδημίας η κυβέρνηση διά του υπουργού, που κάποτε πούλαγε νανογιλέκα και καθαριστές βλαβερών ουσιών του τσιγάρου, επιμένει να μη βάζει διατίμηση στα προϊόντα που σχετίζονται με την αντιμετώπιση της Covid. Ο Αδωνης Γεωργιάδης αρνήθηκε να βάλει διατίμηση σε γάντια, αντισηπτικά και μάσκες, ενώ ήταν σε έξαρση εκτός από τον ιό και η αισχροκέρδεια. Επικαλέστηκε τους νόμους της ελεύθερης αγοράς, αν και σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Κύπρος, τα προϊόντα αυτά είχαν διατιμηθεί. Διάφοροι φίλοι και γνωστοί, πωλητές παραϊατρικών προϊόντων, ακόμη και ιδιοκτήτες βουλκανιζατέρ που ελέω κάθε Νικολάου έγιναν προμηθευτές του δημοσίου πλούτισαν.

Η κατάσταση αυτή συνεχίζεται. Η κυβέρνηση με την τσιριχτή φωνή του Αδωνη ανακοινώνει ότι δεν θα γίνει διατίμηση για τα τεστ, δίνοντας ουσιαστικοί τη συναίνεση στα διαγνωστικά κέντρα να γίνουν μαυραγορίτες. Οι νόμοι της (μαύρης) αγοράς και αφεντικό της ο Αδωνης.

Ξαφνικά ήρθε η αποκάλυψη. Ενα διαγνωστικό κέντρο στην Κύπρο, παράρτημα του ελληνικού, χρεώνει τα τεστ στη μισή τιμή (αντί για 50 ευρώ, 25). Πώς στην Κύπρο το ίδιο διαγνωστικό με τα ίδια έξοδα και τους ίδιους προμηθευτές χρεώνει μισή τιμή; Αντί να απαντήσει ο πωλητής νανογιλέκων, κατηγόρησε τα τεστ στην Κύπρο ως «αναξιόπιστα κινέζικα», για να εισπράξει τις αντιδράσεις της κυπριακής κυβέρνησης.

Τι μένει από όλο αυτό το σόου με τον γελωτοποιό (πλην όμως εντολοδόχο) του Μητσοτάκη; Οτι ο Μητσοτάκης προσπαθεί με νύχια και με δόντια να εξασφαλίσει το καθεστώς αισχροκέρδειας των ιδιωτών για λόγους και συμφέροντα που ο ίδιος γνωρίζει και εμείς υποψιαζόμαστε.

Στην προσπάθεια να ερευνήσουμε ποιο είναι το πραγματικό κόστος των τεστ που χρεώνονται 50 και 60 ευρώ βρήκαμε στη Διαύγεια νοσοκομεία να έχουν προμηθευτεί τεστ PCR από 5,5 έως 60 ευρώ. Πολλές φορές το ίδιο νοσοκομείο προμηθεύεται από την ίδια εταιρεία σε διαφορετικές τιμές. Ενα απίστευτο και επιτηδευμένο μπάχαλο, πίσω από το οποίο ρέει το χρήμα.

Προκύπτει επίσης ότι το Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας προμηθεύεται μοριακά τεστ με τιμή 11 ευρώ το ένα. Προκύπτει δηλαδή ότι ο πολίτης, όχι με την άδεια αλλά με τη μεθόδευση της κυβέρνησης, καταβάλλει έως και πέντε φορές την πραγματική τιμή του τεστ για να πλουτίσουν τα διαγνωστικά. Οχι, δεν υπάρχει κανένα χέρι της αγοράς (και στην Κύπρο αγορά υπάρχει), παρά μόνο το χέρι του κλέφτη, με σχεδιαστή και ηθικό αυτουργό τον Μητσοτάκη.

Στη Γερμανία, όπου ταξίδεψα πρόσφατα, το γερμανικό υπουργείο Υγείας έχει στήσει διαγνωστικά κέντρα παντού και ο πολίτης μπορεί να κάνει δωρεάν τεστ. Γιατί το ελληνικό υπουργείο δεν έστησε σημεία ελέγχου; Γιατί έστησε εμβολιαστικά κέντρα αλλά όχι διαγνωστικά;

Γιατί το ελληνικό δημόσιο δεν έκανε ένα διαγωνισμό ενιαίας προμήθειας αλλά άφησε τα νοσοκομεία να αγοράζουν σε τιμές κατά το δοκούν; Δεν ζούμε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης; Το έκτακτο του πράγματος ισχύει μόνο όταν πρέπει να έχουν έκτακτα έσοδα φίλοι και καναλάρχες;

Ακόμη κι αν η κυβέρνηση επέλεξε έναν άλλο δρόμο βάζοντας στο παιχνίδι τα ιδιωτικά διαγνωστικά, γιατί -όπως είχε δικαίωμα και κάνουν άλλες χώρες- δεν έβαλε διατίμηση στα τεστ; Ποιον εξυπηρετεί με τον τρόπο αυτό; Τον πολίτη ή τον ιδιώτη;

Ποια γραμμάτια έχει υπογράψει ο Μητσοτάκης με τον ιδιωτικό τομέα στην υγεία; Είναι τυχαίο ότι όταν επισκέφτηκε το νοσοκομείο «Σωτηρία» τις γιορτές μίλησε για την προσφορά του ιδιωτικού τομέα στην πανδημία; Ποια είναι η προσφορά του, αλήθεια;

Ο μεγαλύτερος καημός που εκφράζει ο Μητσοτάκης την περίοδο της πανδημίας είναι να βάλει στο κάδρο της προσφοράς τους ιδιώτες της υγείας. Ούτε τους γιατρούς ούτε τους νοσηλευτές.
Είναι η συμπεριφορά του θέμα ιδεοληψίας; Μήπως ο ίδιος ο πρωθυπουργός με την πολύπλευρη γνώση της πραγματικότητας που ζούμε δεν καταλαβαίνει; Ή μήπως, αντιθέτως, καταλαβαίνει ότι κάνει κάτι που συμφέρει τον ίδιο προσωπικά; Την πανδημία ευκαιρία.

Πηγή: Κώστας Βαξεβάνης – Documento