«Δεν πρόκειται να γίνουμε δικαστές,  αλλά και δεν θα επιτρέψουμε παρακρατικοί μηχανισμοί να κρατούν σε ομηρία την παράταξη στην νέα της αυτή εποχή. Το Υπουργείο Εξωτερικών πρέπει τις επόμενες ημέρες να δώσει καθαρές απαντήσεις για όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες…».

Παίρνει ώρα για να συνειδητοποιήσει κάποιος ότι ο πολιτικός που υπογράφει αυτή τη δήλωση -με αφορμή τις αποκαλύψεις για την παραποίηση  εγγράφου του  FBI που ανέφερε  τον Ανδρέα Λοβέρδο ως αποδέκτη μίζας από τη Νοβάρτις- ονομάζεται Νίκος Ανδρουλάκης και μόλις πρόσφατα εξελέγη πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. 

Τη συνειδητοποίηση ακολουθεί το σοκ. Ο εν λόγω νέος πολιτικός αρχηγός πρότεινε τον Ανδρέα Λοβέρδο που βρισκεται στο κεντρο αυτής της υπόθεσης, με την οποία ήδη ασχολείται η Δικαιοσύνη, για το… Πολιτικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ. Και ο ένας στους τρεις τον  ψηφισαν κιόλας.

Σαν να μην τρέχει τίποτα. Ενώ την ίδια στιγμή λέει: «Δεν νοούνται μισόλογα, δεν νοούνται σκιές σε τόσο σοβαρά θέματα που δηλητηριάζουν την πολιτική ζωή του τόπου».  Πόσες άλλες σκιές του χρειάζονται; 

Αν απλώς δεν κοροϊδεύει εαυτόν και αλλήλους,  γεννάται μια απορία: Ποιος ακριβώς  «κρατάει σε ομηρία » τον Ανδρουλάκη και το κόμμα του;  Ο Λοβέρδος; Το «κόμμα της Νοβαρτις;». Ο Μητσοτάκης;  Οι «παρακρατικοί μηχανισμοί» του Μητσοτάκη;  Ή μήπως όλοι μαζί; 

Πάντως όχι ο ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίο για μια ακόμη φορά προσπάθησε να αναμείξει μικροπρεπώς,  ξεπατικώνοντας πάλι τη ρητορική Μητσοτάκη και την  … ψυχολογία του Λοβέρδου.

Όσα είπε στην Κεντρική Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ ο επικεφαλής του δείχνουν ότι έχει χάσει τον έλεγχο στο κόμμα του. Έτσι κάποιοι τον τραβάνε -με τη θέλησή του ή όχι-  στον πάτο του πηγαδιού με το σκάνδαλο Νοβάρτις το οποίο αδυνατεί να χειριστεί νηφάλια. 

Ποιες ακριβώς εξηγήσεις περιμένει να του δώσει το υπουργείο Εξωτερικών; Ποιος παραποίησε το έγγραφο του FBI;  Οποιος και να διέγραψε  το όνομα του Λοβέρδου θα το βρει η Δικαιοσύνη που ήδη έχει επιληφθεί. 

Αυτό είναι το πρόβλημά του, ή το περιεχόμενο αυτού του εγγράφου; Αμφισβητεί μήπως ότι είναι ακριβές; Προφανώς όχι.

Συνεπώς το θέμα για τον πρόεδρο ΠΑΣΟΚείναι ότι ο ίδιος δεν είχε το θάρρος να διαγράψει το όνομα του Λοβέρδου από την πρότασή του για το νέο Πολιτικό Συμβούλιο του κόμματός του. Μέχρι να ξεκαθαρίσει όχι μόνο η υπόθεση της παραποίησης, αλλά και η ποινική δίωξη που τον βαρύνει.

Γιατί, αφού εμφανίζεται ως σύγχρονος ευρωπαίος πολιτικός δεν τον έθεσε σε διαθεσιμότητα, εφόσον και οι ίδιος παραδέχεται ότι «πρέπει να δοθούν εξηγήσεις»;

Πώς νοείται να είναι μέλος του καθοδηγητικού οργάνου του ΠΑΣΟΚ κάποιος στον οποίο έχει ασκηθεί δίωξη για δωροληψία από την Νοβάρτις και τώρα αποκαλύπτεται μια ακόμη παρανομία που τον αφορά;

Ποιος ζήτησε από τον Ανδρουλάκη να «γίνει δικαστής»;  Αρχηγός κόμματος που σέβεται τον εαυτό του, την ιδιότητα του και την πολιτική του ζητείται να γίνει.

Δεν τόχει. Τι ακριβώς είναι αυτό που τον αναγκάζει να μην αυτοπροστατευεται καν;   

Νομίζει ότι ενισχύει το προφίλ του, όταν αγκαλιάζει -και συνεπώς καλύπτει-κάποιον που, αν μη τι άλλο, οφείλει να απολογηθεί για όσα τον αφορούν;  

Τι θα κάνει αν η Δικαιοσύνη αποφανθεί σε βάρος του εκλεκτού του; Θα εμπλέξει  πάλι τον ΣΥΡΙΖΑ; Ή θα βάλει τον Μάντζο να λέει πάλι ανοησίες ότι ο Τσίπρας … δεν θέλει να απαντήσει το υπουργείο  Εξωτερικών;  

Ποιοι ακριβώς παίζουν «φτηνά παιχνίδια»; Αν έχει κάποιους υπόψή του γιατί δεν τους κατονομάζει; Ένας πολιτικός του κόμματός του, κατηγορείται για δωροληψία και ο ίδιος του δίνει αξίωμα. Ενώ βρίσκει στον κυκεώνα μιας μεθόδευσης, τον θεωρεί ικανό και άξιο να κάθεται δίπλα του στο ΠΣ του κόμματος.    

Μαζί με τον Ευθυμίου και τον Σκανδαλίδη, που  επίσης δεν έδειξαν να έχουν πρόβλημα με όσα συμβαίνουν γύρω τους και θα συνεργάζονται με τον Λοβέρδο σαν να μην συμβαίνει τιποτα. Τα παθήματα δεν γίνονται μαθήματα…  

Αυτές τις μέρες δεν κρίνεται ο Λοβέρδος. Αυτός έχει κριθεί από καιρό στο δημόσιο χώρο  και  τη Δικαιοσύνη, μέχρι στιγμής αρνητικά. Κρίνεται ο Ανδρουλάκης. Και η κρίση είναι καταιγιστικά αρνητική σε βάρος του.

Δεν είναι «πρωταγωνιστής» όπως επαίρεται. Φτερό στον άνεμο είναι σε μια υπόθεση στην οποία ο ίδιος δεν εμπλέκεται, αλλά ένα συγκεκριμένο κύκλωμα τον μετατρέπει σε φύλλο συκής του.

Αν δεν το κατάλαβε, ας του εξηγήσει κάποιος γιατί με τη στάση του στο θέμα Λοβέρδου, υπέγραψε το τέλος της σταδιοδρομίας του ως αρχηγός κόμματος -προτού αρχίσει.

Πηγή: Γ. Λιακόπουλος – “Ανοιχτό Παράθυρο“