Του Γ.Γ

Η αίσθηση μου, που προσεγγίζει την βεβαιότητα, είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δύσκολα θα μείνει ενωμένος μετά τις εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη νέου επικεφαλής του. Κι αυτό γιατί ο χωρίς όρια φραξιονιστικός πόλεμος που υπάρχει στις τάξεις του – μου θυμίζει πολύ έντονα την κατάσταση που υπήρχε στο εσωτερικό του ΚΚΕ από το 13ο συνέδριο του το 1991 και όχι γνωρίζουμε τι επακολούθησε- θεωρώ ότι προδιαγράφει την εξέλιξη που θα υπάρξει σ’ αυτό το πολιτικό μόρφωμα.

Πριν αναφερθώ σ’ αυτό το θέμα να κάνω μια γενικότερη τοποθέτηση. Δεν θεωρώ τον λεγόμενο “κομματικό πατριωτισμό” (και δεν εννοώ τον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό που είναι βασική αρχή κάθε κομμουνιστικής συλλογικότητας) πρόβλημα σε ένα οργανωμένο μέλος κάποιου πολιτικού κόμματος, αρκεί αυτός να μην σου στερεί την δυνατότητα να κάνεις μια εποικοδομητική συζήτηση με άτομα που έχουν διαφορετικές προσεγγίσεις από σένα. Αλλωστε αυτό το στάδιο, σε αρνητική όμως κατεύθυνση, το έχω περάσει απ’ τα πρώτα χρόνια της αντιπολίτευσης, όταν σαν ΚΝίτης έκανα για ώρες πολεμικές αντιπαραθέσεις με Ρηγίτες/ισσες και μέλη του λεγόμενου ΚΚΕ εσωτερικού, σε “διαλόγους κουφών”. Καθένας, τότε, έλεγε το “ποίημα” του σε ατελέσφορες έντονες συζητήσεις.

Από την άλλη όμως ο “κομματικός πατριωτισμός” είναι και μια ένδειξη σεβασμού και προς τους συντρόφους σου με τους οποίους είσαι πολιτικά συστρατευμένος, αγωνιζόμενος για τις ίδιες αρχές και ιδανικά. Διαφορετικά υπονομεύεις τις επιδιώξεις της συλλογικότητας στην οποία ανήκεις. Να αναφέρω ένα παράδειγμα για να γίνει πιο κατανοητό αυτό που θέλω να πω. Το μόρφωμα του Βαρουφάκη έχει έναν ανοιχτό πόλεμο με τον πλουτοκράτη και ιδιοκτήτη ομίλου ΜΜΕ, Βαγγέλη Μαρινάκη. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα το ΜΕΡΑ25 να έχει αποκλειστεί από τα μέσα που διαθέτει αυτός ο όμιλος, με τον καπιταλιστή να δηλώνει δημόσια και ξεκάθαρα ότι “γράφει” στους δίδυμους γεννητικούς αδένες του, νόμους και διατάξεις, καθορίζει όπως γουστάρει την πολιτική που θα ακολουθούν τα ΜΜΕ που έχει στην κατοχή του, ακόμα και αυτά που εκπέμπουν από δημόσιες συχνότητες αδιαφορώντας για τυχόν πρόστιμα που θα του επιβληθούν, αφού έχει λεφτά και πληρώνει!!!

Κατά την άποψή μου, λοιπόν, είναι απαράδεκτο ένα στέλεχος αυτού του πολιτικού σχηματισμού, το οποίο έχει τιμηθεί μάλιστα από την εκλογική βάσει αυτού του κόμματος, να παρουσιάζεται δημόσια και να χαριεντίζεται μ’ αυτόν τον δηλωμένο ανοιχτά εχθρό της συλλογικής προσπάθειας που συμμετέχει. Και φυσικά αναφέρουμε στην πρόσφατη περίπτωση με την Σοφία Σακοράφα. Εδώ δεν μπαίνει μόνο ζήτημα κομματικού πατριωτισμού, αλλά και σεβασμού των συντρόφων σου.

Και επανέρχομαι τώρα στα διαδραματιζόμενα στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Προφανώς κάποια στελέχη αυτού του μορφώματος δεν μπόρεσαν να διαχειριστούν την συντριβή που υπέστη η παράταξη τους στις περασμένες εθνικές εκλογές. Και εκεί υπήρξαν αντιδράσεις όχι απλώς σπασμωδικές αλλά κυριολεκτικά στα χνάρια του Γκέμπελς. Και αναφέρομαι σε μια περίπτωση που γνωρίζω προσωπικά και αποτέλεσε ερέθισμα μου, γι’ αυτή την ανάρτηση.

Είναι μια επιστήμων, πολύ καλή στην δουλειά της, απ’ ότι λένε αυτοί που την γνωρίζουν καλύτερα, δραστήριο άτομο που ανήκει στα καθοδηγητικά όργανα του ΣΥΡΙΖΑ. Εμφανιζόταν να συμπαθεί την προσπάθεια που κάνουμε μέσω της διαδικτυακής μας παρουσίας και κατά καιρούς μας έδινε πληροφόρηση για το τι διαδραματιζόταν στο εσωτερικό του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ταυτόχρονα το ίδιο πρόσωπο έχει καθημερινή και έντονη παρουσία μέσω του λογαριαsμού που διατηρεί στο twitter.

Το τελευταίο διάστημα, μετά τις εκλογές, παρουσιάζεται αφιονισμένο από την πρέζα της μισαλλοδοξίας. Δεν αρκείται να φτιάχνει προβοκατόρικα βίντεο, χρησιμοποιώντας κοπτοραπτική για να χτυπήσει το ΚΚΕ, αλλά αυτό που μου έχει κάνει εντύπωση είναι ότι έχει στρατευτεί σε ένα φραξιονιστικό αγώνα, εν όψη των εσωκομματικών εκλογών του ΣΥΡΙΖΑ, για την διαδοχή του Τσίπρα, που δεν γνωρίζει φραγμούς. Δεν είναι απλώς τα υποτιμητικά σχόλια και τα υπονοούμενα που αφήνει δημοσίως στην Ιντερνετική της παρουσία για υποψήφιο/α. Αυτά που διαρρέει στον κύκλο της για συντρόφους/ισσες της και μάλιστα με λεξιλόγιο Στέφανου Χίου είναι απίστευτα.

Εκτιμώντας ότι ο φραξιονιστικός πόλεμος στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις, η συνοχή του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης μετά της εσωκομματικές εκλογές δεν πρέπει να θεωρείτε δεδομένη.