Γράφει ο mitsos175

Βλέπουμε συχνά διάφορους φασίστες να ξερνούν ρατσισμό, να βρίζουν τους φτωχούς εργαζόμενους, να λένε χίλια δυο ψέματα, κι ακούμε κάποιους και λένε πως αυτοί «ήταν κάποτε στο ΚΚΕ».

Πρώτα από όλα να συγχαρώ το Κόμμα, γιατί τα καθάρματα αυτά πήραν πούλο, αν ποτέ υπήρξαν στις γραμμές του. Θεωρώ το ΚΚΕ αρκετά σκληρό ορισμένες φορές για κάποιους πολύ καλούς συντρόφους, που δεν έπρεπε να φύγουν, αλλά εδώ λέω μόνο για τους ριψάσπιδες, όσους λιποτάκτησαν στο αντίπαλο στρατόπεδο, όσους η συμπεριφορά τους δικαιώνει αυτούς που τους έστειλαν στο διάολο.

Κάποια παλιοτόμαρα ήταν κάποτε στο ΚΚΕ. Τώρα δεν είναι, κι αυτό δείχνει υγεία. Είναι σαν τα κόπρανα: Αν μείνουν πάρα πολύ στον οργανισμό, δημιουργούν σοβαρά προβλήματα. Το ότι πήγαν στους αστικούς βόθρους, δείχνει πως βρήκαν την κατάλληλη θέση.

Βέβαια η επίκληση ότι ήταν στο ΚΚΕ χρησιμοποιείται πολύ πονηρά από τους δεξιούς. Κάποιοι σύντροφοι αντίθετα το εννοούν όπως κι εγώ. «Ήταν κάποτε μαζί μας και τώρα έγινε ένα κάθαρμα από τα χειρότερα». Οι δεξιοί το λένε σαν το «ήταν κάποτε παρθένα» το οποίο μπορεί κάλλιστα να είναι τίτλος τσόντας. Το ότι ήταν κάποτε Κομμουνιστής ο άλλος, ή έτσι νόμιζε, δε σημαίνει πως είναι και τώρα. Υπάρχουν μάλιστα και πολλοί που ήταν δεξιοί, αλλά έγιναν Κομμουνιστές.

Οι λόγοι για να αλλάξει κάποιος ιδεολογία είναι τόσοι πολλοί όσο και οι άνθρωποι. Καθένας έχει το δικό του. Βεβαίως παίζει ρόλο και το Περιβάλλον. Όταν προωθείται ο εκφασισμός, υπάρχει προπαγάνδα, πειρασμοί, όπως ρουσφέτια – εξαγορά ψήφων κλπ ή διωγμοί, δεν μπορούν να είναι όλοι ήρωες. Αντίστοιχο παράδειγμα είχαμε τους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού, όπου εξ αιτίας των διωγμών οι «πεπτωκότες», εκείνοι δηλαδή που προτιμούσαν να είναι ζωντανοί παρά άγιοι και μάρτυρες, ήταν πάρα πολλοί.

Όσοι είναι Κομμουνιστές δεν πάνε να βολευτούν, έχουν να δώσουν πολλούς αγώνες, γι αυτό και τα Κομμουνιστικά Κόμματα δύσκολα παίρνουν την εξουσία με εκλογές. Εμείς δε ζητάμε ρουσφέτια, θέλουμε κοινωνία Ισότητας.

Το να είναι έστω και κάποια στιγμή στο παρελθόν κάποιος Κομμουνιστής δίνει κύρος. Το να είναι σε κάποια αστική συμμορία δεν είναι και τόσο σημαντικό για το βιογραφικό του. Οι πρώην Κομμουνιστές προτιμούνται από τους ΑΡΔ, γιατί εξυπηρετούν καλύτερα την προπαγάνδα τους από ένα δεξιό γίδι, που, όταν ανοίξει το στόμα του, θα ξεραθούμε στο γέλιο.

Εμείς συνεχίζουμε να παλεύουμε για Κομμουνισμό, για όλους. Αφήνουμε πίσω τους δειλούς, τους προσκυνημένους και θέλουμε μαζί μας τους πολλούς, τους οποίους προσπαθούμε να ξυπνήσουμε από το λήθαργο.