Γράφει ο Νίκος από Βόλο

Βλέπω σήμερα ότι η υπόθεση “Νότης Μαριάς και Περισσός” έγινε σίριαλ στα ΜΜΕ! Μα αξίζει τον κόπο να ασχολούμαστε με τις μεταμορφώσεις αυτού του κυρίου; Ο κ. Μαριάς είναι δεξιός και πολιτικός τυχοδιώκτης, πάντοτε όμως ήταν και παραμένει ένας αστός πολιτικός έστω τρίτης κατηγορίας. Το ζήτημα για μας είναι η πολιτική γραμμή ενός ρεβιζιονιστικού κόμματος που καταχρηστικά φέρνει τον τίτλο του “κομμουνιστικού”, ενώ είναι ρεφορμιστικό- κοινοβουλευτικό ως τα μπούνια.

Η τακτική συμμαχιών ενός τέτοιου κόμματος δεν μπορεί παρά να περιέχει και στοιχεία τυχοδιωκτισμού στην προσπάθεια να μαζευτούν ψηφαλάκια από όλες τις κατευθύνσεις και έτσι να πλασαριστεί από καλύτερες θέσεις μελλοντικά στο κοινοβουλευτικό πολιτικό παιχνίδι. Αυτή είναι η γραμμή του Περισσού, όση υποκριτική φρασεολογία κι αν χρησιμοποιεί προς το εσωτερικό του κόμματος.

Ίσως είναι η στολή παραλλαγής με την οποία καλύπτεται η πραγματική πολιτική του Παπαρηγισμού-Κουτσουμπισμού στην τρέχουσα συγκυρία αυτή ακριβώς η δήθεν ανόθευτη ως και σεχταριστική (έναντι βέβαια των συνεπών αριστερών δυνάμεων) γραμμή που βγαίνει επίσημα από τον Περισσό προς τα έξω.

Κατ’ ουσίαν η γραμμή του Περισσού στο βωμό των κοινοβουλευτικών κερδών του δεν αποκλείει καμία συνεργασία με δεξιούς. Και το έχει αποδείξει επανειλημμένα. Ας μην πάμε στο 1989-90 που ήταν η πλήρης “αποθέωση”. Ας μην πάμε ούτε σε περιπτώσεις όπως η σύμπραξη με τη δεξιά σε Βόλο και Καρδίτσα το 1998 κι όχι μόνο, όσον αφορά την Καρδίτσα. Ακόμη και στις τελευταίες δημοτικές εκλογές έχει κάνει τοπικές καραμπινάτες συνεργασίες με δεξιούς, ακόμα και με τύπους που τους ήξεραν όλοι ως τότε για πολύ- πολύ δεξιούς! Η Σκόπελος της Μαγνησίας π.χ.ήταν μια πολύ χαρακτηριστική περίπτωση σύμπραξης με ανθρώπους της δεξιάς σε επίπεδο… “Λαϊκής Συσπείρωσης”.

Η περίπτωση έχει καταγγελθεί από σημαίνοντες παλιούς και απολύτως έντιμους κομμουνιστές αυτού του νησιού, που έκτοτε διαφώνησαν ριζικά και αποχώρησαν, έστω και αν το πράγμα πέρασε κάπως στα χαμηλόφωνα. Είχαμε και τις πλημμύρες τότε και πολύς κόσμος δεν έδινε φράγκο για τις αυτοδιοικητικές εκλογές στη Μαγνησία…

Κι αυτή προφανώς ήταν μόνο μία περίπτωση από τις πολλές ανάλογες πανελλαδικά. Συνεπώς ο νυν και αεί σκληρός δεξιός Νότης Μαριάς είναι απλώς μία ακόμη εκδήλωση της ίδιας χρόνιας αρρώστιας του εγχώριου ρεβιζιονισμού.Ο άνθρωπος απλώς είδε πως εφόσον δεν τον “παίζουν” τα κυρίαρχα αστικά κόμματα, μπορεί να βρει μια βάση συνέχισης της πολιτικής του καριέρας στον Περισσό.

Γιατί δηλαδή; Καλύτερη από δαύτον είναι η Κανέλλη; Ή μήπως είναι πιο μάγκες οι … απόστρατοι της χωροφυλακής και της καραβάνας που στηρίζουν τώρα Περισσό; Μέχρι και βουλευτή απόστρατο καραβανά έχουν στην κοινοβουλευτική ομάδα του “κομμουνιστικού” κόμματος. Μπορεί ένας οιοσδήποτε τέτοιος γαλονάς να συγκριθεί με κοτζάμ καθηγητή Πανεπιστημίου; Ίσα κι όμοια γίναμε;

Γι’ αυτό ο κ. καθηγητής τώρα στηρίζει το ευρωψηφοδέλτιο για να μπει μεθαύριο με αξιώσεις στο κανονικό ψηφοδέλτιο του εσωτερικού. Από πλευράς του πολύ καλά το σκέφτηκε και… ουδείς ψόγος! Άλλοι πρέπει να απολογηθούν στους κομμουνιστές που τους ακολουθούν και τους ψηφίζουν από παράδοση!!