Είναι εντυπωσιακός -και αξιοποιήσιμος από τα φιλοκυβερνητικά έντυπα- ο τρόπος με τον οποίο επιτίθεται ο άλλοτε προβεβλημένος υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ και σήμερα στέλεχος της Νέας Αριστεράς Νίκος Φίλης στους πρώην συντρόφους του.
“Ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει” σχολίασε την επίσκεψη του Στέφανου Κασσελάκη στο Μουσείο για τον Νίκο Μπελογιάννη, -κάτι που προκάλεσε και την έντονη αντίδραση του ΚΚΕ-, θυμίζοντας επίσης ότι “είχε αναγγείλει την υποψηφιότητα του για την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ από τον τάφο του Σοφοκλή Βενιζέλου στα Χανιά, ενός εκ των ιδρυτών του κολαστήριου της Μακρονήσου και λίγες μέρες μετά πήγε να τιμήσει τα θύματα του Σοφοκλή Βενιζέλου στη Μακρόνησο“.
Πιθανόν οι νεότεροι αναγνώστες/ιες μας να μην γνωρίζουν την πολιτική διαδρομή του Νίκου Φίλη που ξεκίνησε σαν στέλεχος του Ρήγα Φεραίου. Στην πορεία τον ανταμώνουμε σαν ένα από τα πρωτοπαλίκαρα της «προεδρικής φρουράς» και ο Τσίπρας. Ο τότε επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ τον ανταμείβει για τον ζήλο του να εκτελεί τις «βρόμικες δουλειές» -όπως τότε με την Ζ. Κωνσταντοπούλου– αρχικά διορίζοντας τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του κόμματος και στην συνέχεια τοποθετώντας τον υπουργό Παιδείας. Ο Ν. Φίλης διέρρηξε τις σχέσεις του με τον τότε πρόεδρο του κόμματος του, όταν ο Τσίπρας εκτελώντας επιθυμία του αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου τον ξήλωσε από υπουργό. Αυτή όμως είναι μια άλλη ιστορία και δεν εμπίπτει στα ενδιαφέροντα αυτής της ανάρτησης.
Από τότε ο Ν. Φίλης πέρασε στην εσωκομματική αντιπολίτευση. Και έφτασε στο σημείο να μας πει ότι “Ο Τσίπρας είχε διαλύσει τις δομές του κόμματος, τίποτα δεν λειτουργούσε. Υπήρχε αρχηγισμός, καθαρά πράγματα. Και σήμερα ο αρχηγισμός εκείνης της εποχής, που έχει όνομα μετατρέπετε σε Μεσσιανισμό που κι αυτός έχει όνομα”, με τον χαρακτηρισμό “Μεσσία” να τον αποδίδει φυσικά στον Κασσελάκη.
Ο αλληλοσπαραγμός που υπάρχει μεταξύ Συριζαίων και στελεχών της Νέας Αριστεράς, στους παλιούς θυμίζει την πολεμική που υπήρχε στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης μεταξύ του αυτοαποκαλούμενου ΚΚΕ εσωτερικού και του ΚΚΕ.
0 Comments