Γράφει ο mitsos175

Μας ενδιαφέρουν οι Προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ; Όσο οι εκλογές σε οποιαδήποτε άλλη χώρα. Που σημαίνει πως δεν καιγόμαστε και πως έχουμε πιο φλέγοντα θέματα να ασχοληθούμε. Ακρίβεια, υγεία κλπ.
Ο μόνος λόγος να χαρούμε από αυτές είναι να βγει Κομμουνιστής Πρόεδρος, το οποίο θα ήταν καλό για ολόκληρο τον πλανήτη και βέβαια για τα εκατομμύρια των φτωχών Αμερικανών, που πεθαίνουν καθημερινά στους δρόμους θεονήστικοι, άρρωστοι κι απελπισμένοι.

Όσο υπάρχει η απλή εναλλαγή προσώπων, ελάχιστα αλλάζουν ιδιαίτερα στην εξωτερική πολιτική. Ο Πρόεδρος του ισχυρότερου στρατιωτικά κράτους και του μεγαλύτερου μέχρι στιγμής ΑΕΠ, έχει μεγάλη δύναμη στα χαρτιά, αλλά δεν κυβερνάει αυτός. Το παράδειγμα του ζόμπι Μπάιντεν είναι το πιο πρόσφατο και το πιο χτυπητό. Μόλις είδαν πως ο γέρος δεν μπορεί πια να τους κάνει τη δουλειά, τον έστειλαν σπίτι του, να πίνει χαμομήλι. Τζάμπα οι τεμενάδες των ντόπιων ΑΡΔ στο ραμολί.

Πάλι για τους ΑΡΔ θα πούμε, αφού η μπόχα τους είναι ενοχλητική κι αηδιαστική. Έχουν μια αγωνία τι θα γίνει στις ΗΠΑ περισσότερο κι από τους Αμερικανούς ψηφοφόρους! Τι διάολο; Αφού δεν πρόκειται να αλλάξει η πολιτική των ΗΠΑ. Έχουμε γράψει πολλές φορές πως, όποιος κι αν είναι Πρόεδρος, εμείς εδώ κάνουμε ό,τι μας διατάξουν. Το «παλούκι» το τρώμε έτσι κι αλλιώς.

Ο ένας λόγος που ασχολούνται τόσο οι τηλεοπτικοί βόθροι, είναι ο αποπροσανατολισμός. Να πουν αλήθειες για τη μαύρη αγορά; Τα σκάνδαλα; Το χάλι στην υγεία; Τα σχολεία που κλείνουν; Πληρώνονται για να κουνάνε καταφατικά το κεφάλι σε ό,τι βλακεία λέει κάθε κηφήνας που κυβερνάει. Τσάμπα τόσο πέτσωμα; Αντί να λένε για τα κινητά των παιδιών και άλλες τέτοιες σαχλαμάρες, λένε κάτι πιο ενδιαφέρον.

Ο άλλος λόγος είναι η γεύση! Ποιον πισινό θα γλείψουν; Ρεπουμπλικανικό ή Δημοκρατικό; Φανταστείτε τώρα να λένε εναντίον του Τραμπάκουλα και τελικά να βγει. Να φυλάνε εκεί που κατούραγαν. Βέβαια, για να μην αγχώνονται, τους λέω πως ο Τραμπ, η Κάμαλα και όλοι οι κάτοικοι των ΗΠΑ, τους έχουν εντελώς χεσμένους. Πλην των Ελληνοαμερικανών και κάμποσων τουριστών, κανείς τους δεν ξέρει που πέφτει η Ελλάδα. Πόσο μάλλον τι λένε οι βλάκες στα βοθροκάναλα, που λένε ό,τι τους διατάξει η πρεσβεία των ΗΠΑ. Είτε βγει ο ένας είτε η άλλη, πισινό θα φιλήσουν, πατούσες θα γλείψουν, στα τέσσερα θα πέσουν και θα προσκυνούν. Έτσι έκαναν πάντα. Στην Κατοχή πχ ήταν με τους ναζί κατακτητές. Μόλις ξεκουμπίστηκαν οι ναζί, πήγαν με τους Άγγλους φασίστες.

«Τα κορίτσια που χαν πρώτα Γερμανούς τα κορίτσια που ‘χαν πρώτα Γερμανούς
τώρα έχουν Εγγλεζάκια με κοντά παντελονάκια
κι από πίσω ένα σύνταγμα Ινδούς»
Ένα σύνταγμα είναι 1.000 άντρες, έτσι;

«Δηλαδή δεν υπάρχει καμία διαφορά»; Καμία ουσιαστική, ελάχιστες και επουσιώδεις. Οι Ρώσοι επίσης κάνουν λάθος, αν νομίζουν πως θα αλλάξει κάτι. Την πολιτική την αποφασίζουν οι πολυεθνικές, με βάση το συμφέρον και τα κέρδη τους. Οι πολιτικοί είναι η βιτρίνα. Που και που την αλλάζουν για να νομίσεις πως ανανεώθηκε το εμπόρευμα…
Καλό γλείψιμο ΑΡΔ.