Γράφει ο mitsos175

Συγγρού: Η λεωφόρος που πήρε το όνομα της από μια από τις μεγαλύτερες λέρες που έβγαλε ποτέ αυτός ο τόπος. Το site μας έκανε το «μνημόσυνο του εθνικού ευεργέτη» κατά πως του άξιζε, κι αν υπάρχει Κόλαση, σίγουρα ψήνεται εκεί στα πιο καυτά καζάνια.
Ο Ανδρέας Συγγρός ήταν ο πρώτος Σημίτης. Δεν εννοώ τίποτε άλλο εκτός από ότι ήταν ο πρόδρομος του καθάρματος Κώστα Σημίτη, ο οποίος, αν υπάρχει Θεός, επίσης ψήνεται στην Κόλαση μαζί με το Συγγρό.

Το site μας μίλησε γενικά για το τοκογλυφικό έργο του Συγγρού. Εγώ θα πω για το πρώτο μεγάλο σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου. Σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια.

«Το 1864 η κυβέρνηση ανέθεσε στη γαλλική εταιρεία Roux – Serpieri – Fressynet C.E. την εκμετάλλευση των ορυχείων του Λαυρίου. Το 1869 προέκυψε ζήτημα σχετικά με τις εκβολάδες των υπολειμμάτων των μεταλλευμάτων που βρίσκονταν επί του εδάφους». Η κυβέρνηση επέμενε πως, αφού ήταν στην επιφάνειας, ήταν εθνικές, ενώ η εταιρεία τις θεωρούσε δικές της.

«Στο θέμα ενεπλάκησαν οι κυβερνήσεις της Γαλλίας και Ιταλίας, ενώ παράλληλα οι φήμες περί κοιτασμάτων χρυσού αύξαναν συνεχώς την τιμή της μετοχής της εταιρείας. Τελικώς, η κυβέρνηση προκειμένου να λυθεί το ζήτημα ξεκινάει να αναζητεί έλληνα αγοραστή. Στην πρόσκληση της κυβέρνησης απάντησε ο Ανδρέας Συγγρός, ο οποίος δέχτηκε να αγοράσει την εταιρεία. Μετά τη μεταβίβαση, ο Συγγρός διατήρησε τις φήμες περί κοιτασμάτων χρυσού και προχώρησε στη μετοχοποίηση της εταιρείας με αποτέλεσμα χιλιάδες Αθηναίοι να τρέξουν να αγοράσουν τις μετοχές». Αυτή ήταν και η πρώτη «φούσκα».

«Καθώς χρηματιστήριο δεν υπήρχε, το καφενείο «Η Ωραία Ελλάς» ανέλαβε να αναπληρώσει το κενό. Μετοχές αξίας 200 δρχ. πωλούνταν έως και 310 δραχμές, ενώ κανείς δεν ενδιαφερόταν για το αν πράγματι υπήρχαν όλα αυτά τα υποτιθέμενα κοιτάσματα».

Όπως όλες οι φούσκες έσκασε κι αυτή όταν μαθεύτηκε η αλήθεια. «Την περίοδο 1873 – 1875 οι πτωχεύσεις διπλασιάστηκαν. Σύσσωμος ο τύπος θα κατηγορήσει τον Ανδρέα Συγγρό για την οικονομική καταστροφή χιλιάδων πολιτών χαρακτηρίζοντάς τον κερδοσκόπο, ενώ δεκάδες γελοιογραφίες και λίβελλοι για το πρόσωπό του θα κατακλύσουν για αρκετό καιρό τις εφημερίδες. Σφοδρή κριτική δέχθηκε και από τον Εμμανουήλ Ροΐδη, ο οποίος είχε χάσει όλη την περιουσία του στο χρηματιστήριο».

Ο ίδιος ο Συγγρός όμως σκοτίστηκε για το τι έλεγαν οι άλλοι. Πούλησε το φύκι για μεταξωτή κορδέλα κι έγινε ακόμα πλουσιότερος με τα λεφτά από την απάτη. Τέτοιοι κυβερνούσαν και κυβερνούν τη Μπανανία.

Καταλάβαμε τώρα γιατί ποτέ δε γίναμε κράτος; Υπάρχουν κι αλλού εγκληματίες ίδιοι και χειρότεροι. Όμως στα πραγματικά κράτη τους απατεώνες δεν τους ανακηρύσσουν «εθνικούς ευεργέτες», ούτε ψηφίζουν τους φονιάδες.