Αυτό που δεν περίμεναν έλαχε στους εργοδότες. Δεν έχουν δηλαδή αυτή την φορά να αντιμετωπίσουν άσφαιρες καταγγελίες και τον σχετικό χαρτοπόλεμο. Η μορφή πάλης που έχει επιλέξει ο Εργατικός Τομέας του Ρουβίκωνα σίγουρα θα αποδειχθεί πιο αποτελεσματική.

Οπως λοιπόν πληροφορούμαστε μέλη αυτού του τομέα της αντιεξουσιαστικής συλλογικότητας έκαναν μαζική παρέμβαση στα Mart στην Ανθούσα.

Αφορμή γι’ αυτή την δράση ήταν οι καταγγελίες ότι πρόκειται για εργασιακή γαλέρα και έτσι τέθηκαν μια σειρά ζητήματα στην διεύθυνση της επιχείρησης και απαιτήθηκε να λυθούν τα ΑΜΕΣΑ.

“Εδώ είμαστε και θα παρακολουθούμε“αναφέρει η ανακοίνωση που δόθηκε στην δημοσιότητα και η οποία συνεχίζει:

Όσο τα κέρδη των αφεντικών πολλαπλασιάζονται, άλλο τόσο ζημιώνονται η θέση και οι ζωές των εργαζόμενων. Κράτος και κεφάλαιο υπερασπίζονται με νύχια και με δόντια την ακόρεστη επιθυμία τους για όλο και περισσότερο κέρδος. Αυτό σημαίνει ότι οι “θεσμοί” θα κλείσουν τα μάτια τους, όταν και όπου χρειάζεται, προκειμένου οι άπληστοι εργοδότες να μπορούν να εκμεταλλεύονται πιο εντατικά τους εργαζόμενους.

Ως εργατικός τομέας του Ρουβίκωνα έχουμε ήδη επιβεβαιώσει αρκετές φορές την ύπαρξη σύγχρονων εργασιακών γαλέρων. Αλυσίδες καταστημάτων όπου τα φαινόμενα εργασιακής αυθαιρεσίας ξεπερνούν κάθε όριο, με την υποτιθέμενη επιθεώρηση εργασίας να εθελοτυφλεί.

Οι καταγγελίες που λάβαμε για το συγκεκριμένο κατάστημα αποκαλύπτουν έναν κολοσσό, συμφερόντων του ομίλου Σκλαβενίτη, που ξεζουμίζει με κάθε τρόπο τους εργαζόμενους και κάνει τα πάντα για να τους κρατάει υπό τον σκληρό έλεγχό του. Οι υπάλληλοι δουλεύουν εξουθενωτικά ωράρια με μισθούς που δεν αντιστοιχούν στην εργασία που προσφέρουν. Πρόκειται για μια βιομηχανία παραγωγής, κακομεταχείρισης τραμπουκισμών και χλευασμού σε βάρος των εργαζόμενων.

Πολλοί από αυτούς αναλαμβάνουν ευθύνες που δεν αναλογούν στα “νόμιμα” που δηλώνει η εργοδοσία απέναντι στο κράτος. Μια συνήθης τακτική με την οποία τα αφεντικά καταφέρνουν να αποσπούν μεγαλύτερο κομμάτι από την αμοιβή των εργαζόμενων. Απ’ ό,τι μαρτυρείται, κανένας δεν κάνει τη δουλειά για την οποία δηλώνεται. Οι υπάλληλοι κάνουν πολύ περισσότερα για αρκετά λιγότερα χρήματα, ενώ εκείνοι που δουλεύουν βαρέα και ανθυγιεινά, δηλώνονται ως απλοί υπάλληλοι ή κάτι τελείως διαφορετικό με αντάλλαγμα έναν εξευτελιστικό μισθό.

Άνθρωποι που για να τα βγάλουν πέρα σε μια γενικότερη συνθήκη φτώχειας και εξαθλίωσης, αναγκάζονται να βαράνε 10ωρα και 12ωρα υπό τις συνθήκες που περιγράψαμε και τον φόβο των αφεντικών. Οποιαδήποτε αντίδραση σε αυτό το καθεστώς εργοδοτικής τρομοκρατίας γίνεται λόγος στοχοποίησης. Οι υπερωρίες και η εργασία κατά τη διάρκεια αργιών είναι υποχρεωτικές. Η εργοδοσία απαιτεί από τους υπαλλήλους να βρίσκονται όπου τους θέλει και όποτε θέλει, ανά πάσα ώρα και στιγμή. Αν τολμήσουν να αρνηθούν, τότε τραμπουκίζονται με κάθε ευκαιρία ή και απολύονται επί τόπου. Το μήνυμα είναι σαφές. “Εφόσον έχεις την ανάγκη μας, θα κάνεις ό,τι σου λέμε”. Χαρακτηριστική είναι και η έκφραση που χρησιμοποιούν “μεγάλα παιδιά είστε, γνωρίζετε ότι θα υπάρχουν κυρώσεις”.

Ακόμα χειρότερες είναι και οι μαρτυρίες για εργατικά ατυχήματα που αποσιωπήθηκαν μέσω καταναγκαστικής συναίνεσης, υπό τον φόβο της απόλυσης. Δεν μας κάνει καθόλου εντύπωση, δεδομένου των συνθηκών εργασίας που περιγράφουμε, τα ατυχήματα να είναι πολλά και συχνά, αναδεικνύοντας με τον χειρότερο τρόπο ότι το κέρδος για την εργοδοσία μπαίνει πάνω από την ανθρώπινη ζωή.

Κάθε προσπάθεια ίδρυσης σωματείου πέφτει στο κενό. Τη στιγμή που θα αντιληφθεί η εργοδοσία ότι οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες πάνε να σηκώσουν κεφάλι, κάνει αυτό που κάνει πάντα, απειλεί και απολύει. Είναι προφανές ότι πρόκειται για μια πρώτης τάξεως γαλέρα, που χει απλώσει για τα καλά τα πανιά της στον εργασιακό μεσαίωνα που κράτος και κεφάλαιο μας έχουν βουτήξει.

Ως εργαζόμενοι προς εργαζόμενους δεν υποσχόμαστε πολλά. Υποσχόμαστε σίγουρα αγώνα και πως κάθε σκληρό αφεντικό γίνεται βούτυρο μπροστά σε εκατοντάδες καταπιεσμένους έτοιμους να τον δαγκώσουν.

ΜΕ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ ΣΠΑΜΕ ΤΟΝ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ