Πηγή: Θανάσης Καμπαγιάννης -f/b
Δεν έχει περάσει ένας χρόνος από τον Μάιο του 2025 όταν ο Έλληνας Πρωθυπουργός απευθυνόταν στη συνέλευση του ΟΗΕ (η Ελλάδα κάνει την εναλλαγή της στο Συμβούλιο Ασφαλείας) επικεντρώνοντας στην ελευθερία της ναυσιπλοϊας, στην ανάγκη σεβασμού στο Διεθνές Δίκαιο και συγκεκριμένα στη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) και στη διεθνή συνεργασία ενάντια σε ασύμμετρες απειλές, όπως είναι η πειρατεία, η τρομοκρατία και οι υβριδικές επιθέσεις κατά πλοίων.
Μέσα στον ίδιο χρόνο, ο βασικός σύμμαχος του ελληνικού κράτους, το Ισραήλ, έχει μετατρέψει τη Μεσόγειο θάλασσα σε ένα νέο mare nostrum στέλνοντας τα πολεμικά πλοία του εκατοντάδες μίλια εκτός της επικρατείας του, πιο πρόσφατα στην Κρήτη, και επιχειρώντας διαρκείς πράξεις πειρατείας, απαγωγής και παράνομης βίας κατά πλοίων και πολιτών τρίτων χωρών, ανάμεσα τους και Ελληνίδες και Έλληνες πολίτες.
Το χτεσινό “διάβημα” του ΥΠΕΞ για τη νέα πράξη πειρατείας κατά των ακτιβιστών του Global Sumud Flotilla είναι ένα ψέλισμα, παντελώς αναντίστοιχο οχι με το δικό μας πήχυ (που είναι ήδη χαμηλά για αυτή την κυβέρνηση) αλλά με τα λεγόμενα του ίδιου του ΠΘ. Κι αυτά σε μια περίοδο που η νομοθέτηση των τουρκικών αξιώσεων στο Αιγαίο στην τουρκική Βουλή ωθούν την ελληνική κυβέρνηση να ξαναμιλά για την αυταξία του Διεθνούς Δικαίου (μάλλον για να προλάβει τυχόν τρολάρισμα του Ερντογάν ότι “δεν είναι ώρα να μιλήσουμε τώρα για τη νομιμότητα”, τη γνωστή δηλαδή ατάκα του Έλληνα ΠΘ μετά την απαγωγή Μαδούρο από τις ΗΠΑ).
Η ελληνική κυβέρνηση έχει απόλυτη υποχρέωση να εξασφαλίσει τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα των πολιτών της που επιβαίνουν στη Flotilla αλλά και των πολιτών όλων των χωρών, οι οποίοι παρεμπιπτόντως υπερασπίζονται το διεθνές δίκαιο επιχειρώντας να φτάσουν στη Γάζα που ο πληθυσμός της βρίσκεται ακόμα υπό γενοκτονικό κλοιό
0 Comments