Του Γιώργου Κ. Καββαδία

Το Διοικητικό Εφετείο Πειραιά έκανε δεκτή την αίτηση προσωρινής διαταγής αναστολής της εκπαιδευτικού Χρύσας Χοτζόγλου, η οποία είχε τεθεί σε δυνητική αργία με απόφαση του πρώην υπουργού Παιδείας, Κυριάκου Πιερρακάκη, λόγω της συνδικαλιστικής δράσης για την υλοποίηση της απόφασης των εκπαιδευτικών συνδικάτων ενάντια στην αξιολόγηση – χειραγώγηση – κατηγοριοποίηση εκπαιδευτικών και σχολείων.

Η απόφαση του δικαστηρίου βασίστηκε σε δύο κύρια σημεία:

Η υπουργική απόφαση παραβίασε ουσιώδη τύπο της διαδικασίας, καθώς δεν αιτιολόγησε ειδικώς την απόκλιση από την ομόφωνη γνώμη του Πειθαρχικού Συμβουλίου, το οποίο είχε εισηγηθεί να μην τεθεί η εκπαιδευτικός σε αργία.

Η εκτέλεση της απόφασης θα προκαλούσε ανεπανόρθωτη βλάβη, λόγω της οικονομικής εξάρτησης της εκπαιδευτικού από τον μισθό της, ο οποίος αποτελεί τη μόνη πηγή διαβίωσής της.

Η παραπάνω απόφαση καταδεικνύει και με τη βούλα της αστικής δικαιοσύνης ότι η εκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ με αιχμή του δόρατος τις διώξεις και την «αξιολόγηση» βασίζεται στον αυταρχισμό και την τρομοκρατία βάζοντας στο γύψο την αστική δημοκρατία και τα θεμελιώδη ατομικά και εργασιακά δικαιώματα, όπως το δικαίωμα της πολιτικής και συνδικαλιστικής δράσης και το δικαίωμα στην απεργία. Οι απολύσεις και η παραπομπή στο πειθαρχικό περίπου 2.500 εκπαιδευτικών για τη συμμετοχή τους σε νόμιμη απεργία είναι η κορυφή του παγόβουνου. Είναι αποτέλεσμα της σφοδρής επίθεσης της κυβέρνησης ενάντια στη δημόσια παιδεία τη συνδικαλιστική δράση και σε όσους δε σκύβουν το κεφάλι και δε συμμορφώνονται με την κυβερνητική πολιτική.

Το δόγμα «όποιος δε σκύβει το κεφάλι, απολύεται» εκφράζεται μέσα από τις διακηρύξεις του ίδιου του πρωθυπουργού ο οποίος κατά την επίσκεψή του στο Υπουργείο Παιδείας στις 25 Απριλίου 2025, δήλωσε: «Αν κάποιος αρνείται επί της αρχής να αξιολογηθεί, δεν πρέπει να έχει θέση στο δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης». Το ρεπορτάζ των ΜΜΕ αναφέρει τα σχέδια της κυβέρνησης ότι «το αμέσως επόμενο διάστημα θα προωθηθεί ρύθμιση σύμφωνα με την οποία οι «αρνητές» της αξιολόγησης στο Δημόσιο θα βρίσκονται αντιμέτωποι με ιδιαίτερα αυστηρές ποινές.

Πιο συγκεκριμένα, στην πρώτη άρνηση για αξιολόγηση θα προβλέπεται στέρηση έως δύο μισθών και σε περίπτωση υποτροπής, δηλαδή εάν υπάρξει νέα άρνηση από τον υπάλληλο, θα προβλέπεται η παραπομπή του για οριστική απόλυση από το Δημόσιο». Το  «δόγμα Μητσοτάκη» —ότι δηλαδή όποιος δημόσιος λειτουργός δεν συμμορφώνεται, θα διώκεται ή θα απομακρύνεται— αποκαλύπτεται στην πράξη ως μια επίθεση στον ίδιο τον πυρήνα της δημοκρατίας: την ελευθερία έκφρασης, της πολιτικής και συνδικαλιστικής δράσης και της επαγγελματική ς αξιοπρέπειας. Είναι πια απροσχημάτιστη η στοχοποίηση της αντίστασης των εργαζομένων και των εκπαιδευτικών.

Έχει ιδιαίτερη σημασία να τονιστεί ότι η κυβέρνηση και οι μηχανισμοί προπαγάνδας αναφέρονται σε «αρνητές της αξιολόγησης» και όχι σε απεργούς». Με άλλα λόγια έχοντας στο στόχαστρο την περιστολή ή και κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας δεν αναφέρονται σε απεργούς, αλλά «αρνητές της αξιολόγησης» με βάση το δόγμα της ατομικής ευθύνης. Βάζουν στους εκπαιδευτικούς το ψευτοδίλημμα: «Συμμόρφωση ή απόλυση»

Αυτή η εξέλιξη για την επιστροφή της αγωνίστριας εκπαιδευτικού Χρύσας Χοτζόγλου δεν προσφέρεται για θριαμβολογίες, αλλά είναι μια σημαντική εξέλιξη που αντανακλά τους αγώνες του εκπαιδευτικού κινήματος και κυρίως τον αγώνα των εκπαιδευτικών που συμμετέχουν στην απεργία –αποχή από την αξιολόγηση κόντρα στο κλίμα εκφοβισμού – τρομοκρατίας και εκφασισμού που διαμορφώνεται από την κυβέρνηση τους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς και τον κομματικά ναρκοθετημένο διοικητικό μηχανισμό της εκπαίδευσης και τους πρόθυμους ακόλουθους, σκευωρούς και μανιώδεις διώκτες των εκπαιδευτικών που δε σκύβουν το κεφάλι. Στελέχη του διοικητικού μηχανισμού που προσχηματικά χρησιμοποιούν εκπαιδευτικού τίτλους έχοντας μετατραπεί σε θιασώτες των πιο μαύρων καθεστώτων της ιστορίας που στη σημερινή εκδοχή τους είναι ακόμη πιο σκληρά κι αδίστακτα, αφού έρχονται να υλοποιήσουν πολιτικές βαθιά ταξικές και αντικοινωνικές σε ένα πραγματικά ολοκληρωτικό καθεστώς που επιχειρείται να εγκατασταθεί τη χώρα.

Η Χρύσα Χοτζόγλου, ο Δημήτρης, η Ελευθερία, ο Γιώργος, η Σοφία, όπως και εκατοντάδες άλλοι εκπαιδευτικοί, αρνούνται και αντιστέκονται συλλογικά με βάσεις τις αποφάσεις των εκπαιδευτικών συνδικάτων στις πολιτικές ιδιωτικοποίησης και διάλυσης της δημόσιας εκπαίδευσης, στην «αξιολόγηση» – χειραγώγηση – κατηγοριοποίηση εκπαιδευτικών και σχολείων. Απέναντι στον τρόμο και την αθλιότητα της κυβερνητικής πολιτικής και του διοικητικού μηχανισμού της εκπαίδευσης ορθώνουν έναν ατίθασο πύργο αντίστασης. επιδιώκοντας να σπάσουν το κλίμα φόβου και τρομοκρατίας μετατρέποντας τον διχασμό σε αλληλεγγύη, τη διάσπαση σε ενότητα, την απομόνωση σε συλλογικότητα.  

Για αυτό και στέλνουν μήνυμα ότι «δε σκύβουν το κεφάλι» και θα συνεχίσουν τους αγώνες – παρά τα τερτίπια και τις αναστολές της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας – στέλνοντας το δόγμα Μητσοτάκη εκεί που ανήκει: στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας, στο Μουσείο κάθε είδους αυταρχισμού!