Υπάρχουν και ελάχιστες ξεχωριστές φωνές στο Ισραήλ

Sep 9, 2025 | Διεθνή, Ισραήλ | 0 comments

Στην πολυδιάστατη και πολωμένη σκακιέρα της ισραηλινής δημόσιας σφαίρας, ξεχωρίζουν ορισμένες φωνές που, παρά τις πιέσεις και την κατακραυγή, επιμένουν να αμφισβητούν την κυρίαρχη αφήγηση. Μία τέτοια φωνή είναι ο δημοσιογράφος και αρθρογράφος της Haaretz, Γκιντεόν Λεβί, ο οποίος με παρρησία, ανθρωπιά και κριτικό πνεύμα, επιμένει να υπερασπίζεται την αξιοπρέπεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα – ακόμα και όταν αυτό τον φέρνει σε σύγκρουση με το ίδιο του το κράτος.

Ο Λεβί αποτελεί έναν από τους λίγους δημοσιογράφους μέσα στο Ισραήλ με την ελευθερία να αμφισβητεί ανοικτά τις κρατικές πολιτικές και συγκρούσεις. Όπως δήλωσε πρόσφατα: «Η διαμαρτυρία απέναντι στα εγκλήματα του πολέμου είναι σχεδόν ανύπαρκτη στο Ισραήλ». Αυτή η παραδοχή αντικατοπτρίζει την πολιτική και κοινωνική σιωπή που επικρατεί στη χώρα και υπογραμμίζει την απομόνωση όσων τολμούν να διαφοροποιηθούν.

Με συγκλονιστική ειλικρίνεια, ο Λεβί λέει σε συνέντευξη του: «Δεν θέλω να ζήσω σε περισσότερη γη κλεμμένη, πάνω σε περισσότερο αίμα Παλαιστίνιων».

Ο Λεβί, παρόλο που αποτελεί ένα προνομιούχο «αντιφρονών» μέσα στο Ισραήλ, πληρώνει κόστος. Όπως καταγγέλλει αποκλείστηκε από την τηλεόραση, δέχεται απειλές και επιθέσεις στον δρόμο ωστόσο δηλώνει ότι ότι δεν θα σταματήσει να εκφράζει τις απόψεις του.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η εκτίμησή του ότι «Αν φύγει ο Νετανιάχου, θα λυθούν κάποια θέματα κυρίως εσωτερικής φύσης. Αλλά ως προς το παλαιστινιακό δεν θα αλλάξει τίποτα… Δεν υπάρχει κάποια εναλλακτική ηγεσία».

Η φωνή του Γκιντεόν Λεβί είναι μια απ’ τις ελάχιστες που φωτίζουν τη σκοτεινή πλευρά της ισραηλινής πραγματικότητας και μάλιστα ακούγεται υπό δύσκολες συνθήκες.

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Η κραυγή που δεν ακούσαμε

Η Ηλιούπολη βυθίστηκε σήμερα σε ένα πένθος που δεν χωράει σε λόγια. Δύο κορίτσια, μόλις 17 χρονών, δύο συμμαθήτριες με όλη τη ζωή μπροστά τους, έφυγαν πιασμένες χέρι-χέρι από την ταράτσα μιας πολυκατοικίας στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου. Η μία άφησε την τελευταία της...

Η χρυσή κατάρα.

Γράφει ο mitsos175 Μάλι: Σε έκταση είναι 2 φορές όσο η Ουκρανία, αλλά έχει το μισό της πληθυσμό. Η μεγάλη αυτή χώρα έχει την κατάρα να έχει ορυχεία χρυσού. Ακόμα χειρότερα ο πληθυσμός, αν και σχεδόν όλοι μουσουλμάνοι, αποτελείται από εθνικές μειονότητες, που πολλές...

Σαν σήμερα, 12 Μάη 1916: Η εκτέλεση του επαναστάτη Τζέιμς Κόνολι

Στις 12 Μάη 1916, οι βρετανικές αρχές εκτέλεσαν διά πυροβολισμού τον Τζέιμς Κόνολι στο Kilmainham Gaol του Δουβλίνου. Ήταν ο τελευταίος από τους ηγέτες της "Εξέγερσης του Πάσχα" που πλήρωσε με τη ζωή του την προσπάθεια να γεννηθεί μια ανεξάρτητη Ιρλανδία. Ο Κόνολι,...

Αθώοι οι τρεις για την «διαπόμπευση» του πρύτανη Μπουραντώνη στην ΑΣΟΕΕ – Άλλη μια απόδειξη των μπατσικών συλλήψεων «στον σωρό»

Άλλη μια ηχηρή κατάρρευση των μπατσικών συλλήψεων «στον σωρό» Μια ακόμη υπόθεση που παρουσιάστηκε με τυμπανοκρουσίες από το κράτος και τα συστημικά ΜΜΕ κατέληξε εκεί όπου συχνά καταλήγουν οι κατασκευασμένες διώξεις: στην πλήρη κατάρρευση μέσα στη δικαστική αίθουσα....

Από το τσεκούρι της ΕΠΕΝ στα υπουργικά έδρανα

Ο φασισμός με γραβάτα: Από την ΕΠΕΝ στη Νέα Δημοκρατία Στις 12 Μάη 1985, η Αθήνα βίωνε την ένταση μετά την αστυνομική επιχείρηση «Αρετή» – μια σαρωτική κατασταλτική επιχείρηση στα Εξάρχεια. Ενώ νέοι διαδηλωτές, κυρίως αντιεξουσιαστές, διαμαρτύρονταν ειρηνικά ενάντια...

Η κραυγή δύο κοριτσιών που δεν ακούσαμε

Η Ηλιούπολη βυθίστηκε σήμερα στο πένθος. Δύο κορίτσια, μόλις 17 χρονών, δύο συμμαθήτριες που είχαν όλη τη ζωή μπροστά τους, βρέθηκαν στο κενό από την ταράτσα πολυκατοικίας στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου. Η μία άφησε την τελευταία της πνοή λίγο αργότερα, ενώ η δεύτερη...

Αναμνήσεις από το άλλοτε “κόκκινο νησί”

Τρεις αναρτήσεις που είχα κάνει στο μπλοκ μας, σαν σήμερα πριν τέσσερα χρόνια μου θύμισε το f/b. Επειδή εξακολουθούν να υπάρχουν (για κάποιο λόγο το blogspot σταμάτησε να διαγράφει κείμενα απ’ το blog που είχαμε), τις αναδημοσιεύω στην ιστοσελίδα μας. Του Γιώργη...

“Κολαστήριο Μακρονήσου”. Εγκαινιάζεται σαν σήμερα το 1947. Το εγκληματικό όργιο των «αναμορφωτών» – δολοφόνων του εμφυλιοπολεμικού μοναρχοφασιστικού παρακράτους

 ...«Ντρέπεται ο γήλιος ως διαβαίνει απ' το νησί,/ τόσο σκυφτούς ανθρώπους ν' αντικρίζει!/ Ντρέπεται για τους δημίους, μα δακρύζει/ κάποια χαράδρα όταν φωτίζει ή μια κορφή!Εδώ ψηλά σαν κάστρα υψώνονται στο φως/ κορμιά που δε λυγούν στην καταιγίδα!/ Οι δήμιοι εδώ ας...

ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ: Του στίχου του το … χρυσάφι (Πέθανε σαν σήμερα το 1992)

«Τι ζητάς Αθανασία στο μπαλκόνι μου μπροστά/ δε μου δίνεις σημασία κι η καρδιά μου πώς βαστά/ Σ’ αγαπήσανε στον κόσμο βασιλιάδες, ποιητές/ κι ένα κλωναράκι δυόσμο δεν τούς χάρισες ποτές/ Είσαι σκληρή σαν του θανάτου τη γροθιά/ μα ήρθαν καιροί που σε πιστέψανε βαθιά/...

O τζαμαϊκανός θρύλος Μπομπ Μάρλεϊ, άλλαξε στέκι μια μέρα σαν σήμερα τo 1981

Της Π. Μ Ο μουσικός, ο πασιφιστής, ο άνθρωπος που γεννήθηκε για να τραγουδά και να "χαλαρώνει" άλλαξε στέκι μια μέρα σαν σήμερα. Ως μια από τις κορυφαίες μουσικές προσωπικότητες που σφράγισαν τον περασμένο αιώνα, ο τζαμαϊκανός θρύλος Μπομπ Μάρλεϊ, ο άνθρωπος που...

Επιλεγμένα Video