20 Νοέμβρη του 1991: Αλλο ένα φιάσκο της αστυνομίας, όταν συναντήθηκε με μέλη της 17 Ν.

Nov 20, 2025 | Ημερολόγιο | 0 comments

Αλλο ένα μεγάλο φιάσκο της αστυνομίας είχαμε σαν σήμερα, στις 20 Νοέμβρη του 1991 όταν συναντήθηκαν πρόσωπο με πρόσωπο τέσσερα μέλη της 17 Νοέμβρη με αρκετούς αστυνομικούς στα Σεπόλια.

Τότε, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, το Κέντρο της Άμεσης Δράσης δέχθηκε τηλεφωνήματα από κατοίκους της περιοχής Σεπολίων, ότι τέσσερα άτομα κινούνταν ύποπτα στην οδό Ρόδου και τους έδιναν την εντύπωση ότι προσπαθούσαν να κλέψουν ένα κλειστό φορτηγάκι, που βρισκόταν εκεί.

Το αποτέλεσμα ήταν να καταφτάσουν τρία περιπολικά για να συλλάβουν τους … κλέφτες με αποτέλεσμα να δοθεί πραγματική μάχη ανάμεσα σε μπάτσους και μελών της 17 Νοέμβρη η οποία κατέληξε με τέσσερις τραυματισμένους αστυνομικούς και τα μέλη της Ε.Ο να διαφεύγουν.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ που υπήρχε τότε στα ΝΕΑ ένα περιπολικό της Άμεσης Δράσης με δύο αστυνομικούς πλήρωμα έσπευσε στο σημείο για τη σύλληψη των… κλεφτών. Ο αστυφύλακας Χρήστος Καδδάς κατέβηκε από το περιπολικό και με προτεταμένο όπλο φώναξε στους τρεις υπόπτους να σηκώσουν τα χέρια ψηλά.

Εκείνοι συμμορφώθηκαν και φάνηκε να υπακούουν. Την ίδια στιγμή ο δεύτερος αστυνομικός, αστυφύλακας Σωτ. Κώτσιας, βγήκε από το περιπολικό για να βοηθήσει το συνάδελφο του στη σύλληψη των τριών. Δεν πρόλαβε να κάνει ούτε βήμα. Από ένα αυτοκίνητο, πίσω από το οποίο ήταν κρυμμένος, πετάχτηκε αιφνιδιαστικά ένας ένοπλος. Με το 45άρι του ρίχνει στο ψαχνό. Οι αστυνομικοί δεν πρόλαβαν να αντιδράσουν. Τότε βρήκαν την ευκαιρία και οι άλλοι τρεις να βγάλουν τα όπλα τους και να ταμπουρωθούν πίσω από ένα αυτοκίνητο.

Ακολούθησε μάχη με ανταλλαγή πυροβολισμών. Για ενίσχυση έσπευσε και δεύτερο περιπολικό. Ο ένας αστυνομικός τραυματίσθηκε μόλις κατέβηκε από το περιπολικό, ενώ ο δεύτερος πρόλαβε και πυροβόλησε εναντίον των τρομοκρατών. Οι δράστες όμως έσπασαν τον αστυνομικό κλοιό με μια χειροβομβίδα και προσπάθησαν να διαφύγουν.

Τότε κατέφθασε και τρίτο περιπολικό. Ψύχραιμοι οι τρομοκράτες πυροβολώντας με το 38άρι τους πέρασαν και αυτό το μπλόκο, αφήνοντας πίσω τους τραυματισμένο στην κοιλιά τον αστυνομικό Παπαφώτη.

Στην οδό Αυλώνος οι ένοπλοι ακινητοποιούν ένα ταξί, κατεβάζουν οδηγό και πελάτη και εξαφανίζονται προς την οδό Αγίου Μελετίου. Τυχαία στον δρόμο διαφυγής τους συναντώνται με το περιπολικό που μεταφέρει τον τραυματία αστυνομικό στο νοσοκομείο. Νομίζοντας ότι τους καταδιώκει εκτοξεύουν άλλες δυο χειροβομβίδες. Το περιπολικό ακινητοποιείται και οι δράστες εξαφανίζονται.

Αναφέρει στο βιβλίο του “Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη” ο Δημήτρης Κουφοντίνας:

Εκείνο το βράδυ στα Σεπόλια έγιναν πολλές αναποδιές.

Ήμασταν τέσσερις, είχαμε επισημάνει μια καμιονέτα. Στην οδό Αυλώνος, όπως κατεβαίναμε από τη Ρόδου. Τα δύο περιπολικά είχαν κατεβεί από την οδό Ρόδου. Το πρώτο προσπέρασε τη γωνία με την Αυλώνος, ύστερα έκανε όπισθεν.

Πετάχτηκε ένας, ο καουμπόης. Με προτεταμένο το περίστροφο και την αλαζονεία της εξουσίας διέταξε «Ψηλά τα χέρια». Λάθος πόρτα χτύπησε. Βουτήξαμε πίσω από τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Ανταλλάξαμε πυροβολισμούς. Ο καουμπόης καλύφθηκε. Νομίζω τον πήρε μια σφαίρα. Αργότερα, μετά τους πυροβολισμούς του εναντίον μου. Καλύφθηκαν και οι άλλοι από τα δύο περιπολικά που κατέβηκαν τη Ρόδου. Ρίχναμε αραιά πυρά – δεν είχαμε πολλές σφαίρες. Μία μία, να τους κρατάμε καθηλωμένους όσο αποχωρούσαμε.

Υποχωρούσαμε στην Αυλώνος. Πήρα μια χειροβομβίδα από ένα σύντροφο. Την πέταξα πίσω από τους οχυρωμένους αστυνομικούς. Πάνω που είχαν ξεθαρρέψει και έβγαιναν από το καβούκι τους. Λούφαξαν ξανά. Ο ένας από αυτούς είχε βγει στη μέση του δρόμου με το αυτόματο, έτοιμος να ρίξει. Θα μας χτυπούσε, θα χτυπούσε και το συγκεντρωμένο κόσμο πίσω μας.

Έριξα τη χειροβομβίδα εκεί, για να λουφάξει. Ανάμεσά τους. Εκεί δεν υπήρχε κόσμος, δεν κινδύνευε κανένας, μόνο οι αστυνομικοί τραυματίστηκαν, τρόμαξαν, κρύφτηκαν. Υποχωρήσαμε στην Αυλώνος, προς Αθήνα. Πολλά αυτοκίνητα είχαν σταματήσει, έκλειναν το δρόμο. Μπροστά ήταν ένα παλιό ταξί. Βγάλαμε τον πελάτη του. Βγάλαμε τον ταξιτζή. «Μια στιγμή να πάρω τις εισπράξεις», «Καλά, πάρ’ τες».

Οι αστυνομικοί από τη μεριά της Ρόδου πήγαν να ξεμυτίσουν. Τους φώναξα «Ρίχνω κι άλλη χειροβομβίδα». Ξαναλούφαξαν. Πρώτος αυτός με το αυτόματο. Ένα -τρίτο ή τέταρτο;- περιπολικό ήρθε στην Αυλώνος από τη μεριά της Αθήνας. Μπλοκαρίστηκε από τα σταματημένα αυτοκίνητα. Κατέβηκαν, μας έριχναν από πίσω, από δυο τρία μέτρα απόσταση. Ανταποδώσουμε τα πυρά. Ξεκίνησα αργά, έστριψα αριστερά, στη Χρηστομάνου, ξανά αριστερά στη Δυρραχίου, ξανά αριστερά, πήρα την Αγίου Μελετίου. Ακούσαμε σειρήνα πίσω μας. Είπα να πετάξουν χειροβομβίδες.

Δεν μας κυνηγούσαν, μετέφεραν τους τραυματίες τους. Όταν άκουσαν τις εκρήξεις, εξαφανίστηκαν με ιλιγγιώδη ταχύτητα.

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Eurovision 2026: Πίσω από τα φώτα και το «Φέρτο», η προπαγάνδα του Ισραήλ

Οι καθεστωτικοί τίτλοι πανηγυρίζουν: «Η Ελλάδα με τον Akylas και το εκρηκτικό “Ferto” πήρε το εισιτήριο για τον τελικό!». Άλλη μια δόση τηλεοπτικού εθνικού ενθουσιασμού. Άλλο ένα κατασκευασμένο «εθνικό επίτευγμα» μέσα στη γυαλιστερή βιτρίνα της Eurovision. Αυτό όμως...

13 Μάη 1978 – Όταν η εργατική τάξη επέβαλλε το δικαίωμα στη ζωή και όχι στην εξόντωση

Σαν σήμερα, στις 13 Μάη 1978, κατοχυρώθηκε για όλους τους εργαζόμενους το δικαίωμα σε πλήρη σύνταξη με 35 χρόνια ασφάλισης στα 58 χρόνια ηλικίας. Δεν ήταν δώρο κάποιας «φιλολαϊκής» κυβέρνησης. Δεν ήταν πράξη καλοσύνης του κράτους ή των εργοδοτών. Ήταν αποτέλεσμα...

Η επιδημία του «Χουνταϊού» στην εκπαίδευση – Στελέχη τρέχουν για το … bonus διώξεων

Μαζί με τον αγώνα - Ένα γέλιο θα τους θάψει! Δραπανι-φόρος* Το Υπουργείο Παιδείας δεν έχει εκδώσει ακόμη προκήρυξη για την επιλογή νέων στελεχών. Παρόλα αυτά, στους διαδρόμους κυκλοφορεί με ταχύτητα φωτός η φήμη ότι θα θεσπιστεί το πολυπόθητο… «bonus διώξεων». Άλλοι...

Η κραυγή που δεν ακούσαμε

Η Ηλιούπολη βυθίστηκε σήμερα σε ένα πένθος που δεν χωράει σε λόγια. Δύο κορίτσια, μόλις 17 χρονών, δύο συμμαθήτριες με όλη τη ζωή μπροστά τους, έφυγαν πιασμένες χέρι-χέρι από την ταράτσα μιας πολυκατοικίας στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου. Η μία άφησε την τελευταία της...

Η χρυσή κατάρα.

Γράφει ο mitsos175 Μάλι: Σε έκταση είναι 2 φορές όσο η Ουκρανία, αλλά έχει το μισό της πληθυσμό. Η μεγάλη αυτή χώρα έχει την κατάρα να έχει ορυχεία χρυσού. Ακόμα χειρότερα ο πληθυσμός, αν και σχεδόν όλοι μουσουλμάνοι, αποτελείται από εθνικές μειονότητες, που πολλές...

Σαν σήμερα, 12 Μάη 1916: Η εκτέλεση του επαναστάτη Τζέιμς Κόνολι

Στις 12 Μάη 1916, οι βρετανικές αρχές εκτέλεσαν διά πυροβολισμού τον Τζέιμς Κόνολι στο Kilmainham Gaol του Δουβλίνου. Ήταν ο τελευταίος από τους ηγέτες της "Εξέγερσης του Πάσχα" που πλήρωσε με τη ζωή του την προσπάθεια να γεννηθεί μια ανεξάρτητη Ιρλανδία. Ο Κόνολι,...

Αθώοι οι τρεις για την «διαπόμπευση» του πρύτανη Μπουραντώνη στην ΑΣΟΕΕ – Άλλη μια απόδειξη των μπατσικών συλλήψεων «στον σωρό»

Άλλη μια ηχηρή κατάρρευση των μπατσικών συλλήψεων «στον σωρό» Μια ακόμη υπόθεση που παρουσιάστηκε με τυμπανοκρουσίες από το κράτος και τα συστημικά ΜΜΕ κατέληξε εκεί όπου συχνά καταλήγουν οι κατασκευασμένες διώξεις: στην πλήρη κατάρρευση μέσα στη δικαστική αίθουσα....

Από το τσεκούρι της ΕΠΕΝ στα υπουργικά έδρανα

Ο φασισμός με γραβάτα: Από την ΕΠΕΝ στη Νέα Δημοκρατία Στις 12 Μάη 1985, η Αθήνα βίωνε την ένταση μετά την αστυνομική επιχείρηση «Αρετή» – μια σαρωτική κατασταλτική επιχείρηση στα Εξάρχεια. Ενώ νέοι διαδηλωτές, κυρίως αντιεξουσιαστές, διαμαρτύρονταν ειρηνικά ενάντια...

Η κραυγή δύο κοριτσιών που δεν ακούσαμε

Η Ηλιούπολη βυθίστηκε σήμερα στο πένθος. Δύο κορίτσια, μόλις 17 χρονών, δύο συμμαθήτριες που είχαν όλη τη ζωή μπροστά τους, βρέθηκαν στο κενό από την ταράτσα πολυκατοικίας στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου. Η μία άφησε την τελευταία της πνοή λίγο αργότερα, ενώ η δεύτερη...

Αναμνήσεις από το άλλοτε “κόκκινο νησί”

Τρεις αναρτήσεις που είχα κάνει στο μπλοκ μας, σαν σήμερα πριν τέσσερα χρόνια μου θύμισε το f/b. Επειδή εξακολουθούν να υπάρχουν (για κάποιο λόγο το blogspot σταμάτησε να διαγράφει κείμενα απ’ το blog που είχαμε), τις αναδημοσιεύω στην ιστοσελίδα μας. Του Γιώργη...

Επιλεγμένα Video