Σαν σήμερα, 13 Δεκεμβρίου 1986, πεθαίνει ο Αφροαμερικανός κομμουνιστής Χένρι Γουίνστον, ένας από τους πιο εμβληματικούς ηγέτες του Κομμουνιστικού Κόμματος Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (CPUSA). Ένας αγωνιστής που η ίδια η «δημοκρατία» των ΗΠΑ τιμώρησε σκληρά για τις ιδέες και τη δράση του, χωρίς όμως να καταφέρει να τον λυγίσει.

Η φράση του – «Μου έκλεψαν την όρασή μου, αλλά όχι το όραμά μου» – δεν είναι ρητορικό σχήμα. Είναι κυριολεκτική περιγραφή της ζωής του.

Ο Χένρι Γουίνστον γεννήθηκε το 1911 και εντάχθηκε από νεαρή ηλικία στο κομμουνιστικό κίνημα, συνδέοντας αδιάρρηκτα τον αγώνα για κοινωνική απελευθέρωση με την πάλη ενάντια στον ρατσισμό και τις φυλετικές διακρίσεις. Σε μια χώρα χτισμένη πάνω στη δουλεία, τον φυλετικό διαχωρισμό και την καταστολή, ο Γουίνστον υπήρξε από τους πρώτους που ανέδειξαν ότι η καταπίεση των Αφροαμερικανών δεν είναι «παρέκκλιση» του συστήματος, αλλά δομικό του στοιχείο.

Τη δεκαετία του ’50, στην κορύφωση του μακαρθισμού, το αμερικανικό κράτος εξαπέλυσε ανελέητο πογκρόμ ενάντια στους κομμουνιστές. Ο Γουίνστον συνελήφθη και καταδικάστηκε βάσει του Smith Act, ενός νόμου που ποινικοποιούσε την ίδια την κομμουνιστική ιδεολογία. Καταδικάστηκε σε πολυετή φυλάκιση.

Μέσα στη φυλακή, το κράτος τον άφησε σκόπιμα χωρίς ιατρική περίθαλψη, παρά το γεγονός ότι έπασχε από σοβαρό όγκο στον εγκέφαλο. Το αποτέλεσμα ήταν να χάσει την όρασή του. Έγινε τυφλός, όχι από αρρώστια, αλλά από κρατική εκδίκηση.

Κι όμως, δεν υποχώρησε.

Μετά την αποφυλάκισή του, συνέχισε αταλάντευτα τη δράση του. Το 1973 εξελέγη εθνικός πρόεδρος του Κομμουνιστικού Κόμματος ΗΠΑ, θέση που κράτησε για πάνω από μια δεκαετία. Παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του σύμβολο διεθνισμού, ταξικής πάλης και αντίστασης στον ιμπεριαλισμό.

Ο Χένρι Γουίνστον υπερασπίστηκε με συνέπεια:

➤ το δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεση,

➤ τον αγώνα των Αφροαμερικανών ενάντια στον ρατσισμό,

➤ τη Σοβιετική Ένωση και το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα,

➤ την ανάγκη ανατροπής του καπιταλισμού στις ίδιες τις ΗΠΑ.

Ο θάνατός του το 1986 δεν έκλεισε απλώς έναν βιολογικό κύκλο. Σφράγισε μια ζωή αφιερωμένη ολοκληρωτικά στον αγώνα. Μια ζωή που αποδεικνύει ότι η «ελευθερία» και η «δημοκρατία» των ΗΠΑ έχουν πάντα όρια — και αυτά τα όρια τα πληρώνουν όσοι τολμούν να αμφισβητήσουν την εξουσία του κεφαλαίου.

Ο Γουίνστον μπορεί να έμεινε τυφλός.
Αλλά έβλεπε πιο καθαρά από τους διώκτες του.

Και το όραμά του – μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, ρατσισμό και πολέμους – παραμένει επίκαιρο.

Γιατί οι ιδέες δεν φυλακίζονται.
Ούτε τυφλώνονται.