Αν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες για τη σύλληψη και μεταφορά εκτός Βενεζουέλας του προέδρου Νικολάς Μαδούρο, τότε δεν μιλάμε απλώς για μια ακόμη βρόμικη ιμπεριαλιστική επιχείρηση. Μιλάμε για κρατική απαγωγή, για ανοιχτή πειρατεία διεθνών σχέσεων, για μια πράξη που θα έπρεπε να σημάνει παγκόσμιο συναγερμό.

Οι ΗΠΑ δεν μπήκαν καν στον κόπο να ντύσουν τη βαρβαρότητά τους με «ανθρωπιστικό» μανδύα. Δεν επικαλέστηκαν εκλογές, δικαιώματα, διαφθορά ή δημοκρατία. Μπήκαν, άρπαξαν και έφυγαν. Όπως ακριβώς έκαναν οι αποικιοκράτες πριν από αιώνες. Μόνο που σήμερα το λένε «τάξη» και «ασφάλεια».

Δεν θα έπρεπε να είναι αδιανόητη εισβολή και σύλληψη εν ενεργεία προέδρου κράτους από ξένη δύναμη;

Αν αυτό δεν λέγεται κρατική τρομοκρατία, τότε ο όρος έχει χάσει κάθε νόημα.

Και μην τολμήσει κανείς να μιλήσει για «νομιμότητα». Το διεθνές δίκαιο, ο ΟΗΕ, οι συνθήκες και οι κανόνες είναι κουρελόχαρτα όταν συγκρούονται με τα συμφέροντα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και των πετρελαϊκών του συμμάχων.

Η σιωπή της Ευρώπης είναι συνενοχή

Η ΕΕ, πάντα πρόθυμη να παριστάνει τον «θεματοφύλακα αξιών», καταπίνει τη γλώσσα της.
Οι ίδιες κυβερνήσεις που κουνάνε το δάχτυλο σε όλο τον πλανήτη για «δικαιώματα» και «θεσμούς», σήμερα κάνουν ότι δεν βλέπουν.

Γιατί ξέρουν.
Και επειδή ξέρουν, σωπαίνουν.
Και επειδή σωπαίνουν, συμμετέχουν.

Δεν είναι ο Μαδούρο στο εδώλιο – είναι οι λαοί

Ας τελειώνουμε με την υποκρισία. Το ζήτημα δεν είναι το πρόσωπο.
Δεν είναι ο Μαδούρο.
Δεν είναι η Βενεζουέλα.

Το ζήτημα είναι αν οι λαοί θα αποδεχτούν ότι μια υπερδύναμη αποφασίζει ποιος κυβερνά ποιος συλλαμβάνεται και ποιος «εξαφανίζεται»!

Αν αυτό περάσει, τότε κανένα κράτος, καμία κοινωνία, κανένα κίνημα δεν είναι ασφαλές.

Η βία των ισχυρών γεννά την αντίσταση

Η ιστορία έχει δείξει κάτι απλό και αδυσώπητο: Οσο περισσότερο αποθρασύνεται ο ιμπεριαλισμός, τόσο πιο βίαια επιστρέφει η αντίσταση.

Οι λαοί της Λατινικής Αμερικής έχουν πληρώσει το τίμημα με αίμα. Και ξέρουν πως τίποτα δεν χαρίζεται. Ούτε κυριαρχία, ούτε αξιοπρέπεια, ούτε ελευθερία.

Όσο κι αν νομίζουν πως με στρατούς, βάσεις και απαγωγές θα επιβάλουν σιωπή, κάνουν λάθος.

Γιατί η τρομοκρατία των ισχυρών δεν γεννά υποταγή.
Γεννά μνήμη.
Και η μνήμη γεννά οργή.
Και η οργή, αργά ή γρήγορα, γίνεται αντίσταση.

Υ.Γ: Η κυβέρνηση της Βενεζουέλας κήρυξε τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, καταγγέλλοντας τις επιθέσεις των ΗΠΑ στο Καράκας και σε άλλες περιοχές. Στην ανακοίνωση γίνεται έκκληση στον λαό της Βενεζουέλας να βγει στον δρόμο.

Ταυτόχρονα το κείμενο αναφέρει ότι η Βενεζουέλα θα προσφύγει στον ΟΗΕ για την παραβίαση της κυριαρχίας της και του διεθνούς δικαίου από τις ΗΠΑ και κάλεσε τους λαούς και τις κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής και όλου του κόσμου να κινητοποιηθούν απέναντι σε αυτή την «αυτοκρατορική επιθετικότητα».