Πλησιάζουμε τη στιγμή της αλήθειας για τις αγροτικές κινητοποιήσεις. Ένας αγώνας που κρατάει εβδομάδες και που οι συνέπειες, αν δεν πετύχει τους στόχους του, θα κρατήσουν πολλά χρόνια και δεν θα αφορούν μόνο τους αγρότες, τους κτηνοτρόφους, τους μελισσοκόμους και τους αλιείς. Οι ζωές των ανθρώπων της κοινωνικής βάσης, οι ζωές όλων μας θα γίνουν χειρότερες. Χωρίς τον σημερινό πρωτογενή τομέα η μόνη επιλογή είναι η μεταπώληση της γης σε εταιρείες/φεουδάρχες και η εξάρτηση από τις διεθνείς αγορές τροφίμων. Χωρίς πρωτογενή τομέα η ελληνική ύπαιθρος θα συρρεύσει στις πόλεις, και τα χωριά θα αντικατασταθούν από ανεμογεννήτριες ή τόπους κατοικίας εργατών γης. Χωρίς τον σημερινό πρωτογενή τομέα η ακρίβεια θα φτάσει σε άλλα ύψη και η ποιότητα των προϊόντων, αυτών των προϊόντων που θα προορίζονται για τους πολλούς και φτωχούς, μπορούμε να φανταστούμε ποια θα είναι…
Δεν υπάρχει αμφιβολία, πως αν τελειώσουν τον σημερινό πρωτογενή τομέα σε όλη την Ευρώπη το ΑΕΠ θα ανέβει. Και ο δείκτης επενδύσεων επίσης, αφού μεγάλες εταιρείες θα έρθουν να αγοράσουν μαζικά τη γή. Και θα βιομηχανοποιηθεί η παραγωγή. Πιθανόν να ανέβουν και οι εξαγωγές, αφού αυτό που θα παράγει η βιομηχανική γεωργία δεν θα είναι αυτό που χρειάζεται εκατό χιλιόμετρα πιο πέρα από το χωράφι αλλά 5000 χιλιόμετρα μακριά.
Πρέπει να καταλάβουμε ότι το συγκροτημένο σχέδιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για απελευθέρωση της αγροτικής αγοράς με τις συμφωνίες Mercosur, θα είναι προς όφελος αποκλειστικά και μόνο όσων είναι στην κορυφή της κοινωνικής τροφικής αλυσίδας. Και με το κόστος να το πληρώνουν οι πολλοί…
Με χαρά η Γερμανία και η Γαλλία θα μεταφέρουν τους πόρους που πιο πριν πήγαιναν σε αγροτικές επιδοτήσεις, στην αγορά στρατιωτικών εξοπισμών και στην πολεμική βιομηχανία. Και δεν είναι καθόλου τυχαία ούτε η στιγμή, ούτε ο τρόπος που επέλεξαν να χτυπήσουν την κάθε επιμέρους εθνική διαφθορά στην κατανομή των κοινοτικών πόρων. Λες και δεν ήξεραν τι κάνει ο κάθε Βορίδης και ο κάθε Αυγενάκης στον κάθε ΟΠΕΚΕΠΕ της κάθε Ελλάδας στην Ευρώπη…
Όλοι ξέραμε, και τι γίνονταν και ποιοι τα έτρωγαν.
Ξέρουμε επίσης και πώς όλο αυτό το καθεστωτικό σκυλολόι κράτησε όμηρο όλο τον αγροτικό κόσμο. Πώς μετέτρεψε τα αυτονότητα δικαιώματα σε χάρες για τους πολλούς, και τις χάρες σε φερράρι για τους λίγους της οικονομικής ελίτ και του κομματικού παραγοντισμού.
Ο αγώνας των αγροτών πρέπει να νικήσει. Επιβάλλεται να νικήσει. Και οι οιωνοί είναι θετικοί. Η μαχητικότητα και η μαζικότητα των κινητοποιήσεων είναι αταλάντευτη. Οι προσπάθειες εσωτερικής διάσπασης των αγροτών σοβούν αλλά για την ώρα τα τσουτσέκια της κυβέρνησης τρώνε τα μούτρα τους. Και πάνω από όλα έχουμε το χαρμόσυνο γεγονός της ήττας του κοινωνικού αυτοματισμού. Η προσπάθεια όλου του καθεστωτικού εσμού να στρέψει τη βάση ενάντια στους αγρότες στο όνομα των «ανοιχτών δρόμων» ηττήθηκε. Και μάλιστα γελοιοποιήθηκε μέσα στις γιορτές όταν χιλιάδες οδηγοί κατάλαβαν το μοχθηρό σχέδιο του κράτους να κλείσει το ίδιο τους δρόμους αφού δεν το έκαναν οι αγρότες.
Αυτό από μόνο του έχει την δική του αξία. Μετά από χρόνια η βάση να αρχίζει να αντιλαμβάνεται πως η αλληλεγγύη είναι αναγκαία, και η όποια ταλαιπωρία για να στηριχθεί ο αγώνας μιας κοινωνικής ομάδας είναι στην πραγματικότητα επένδυση στο συλλογικό μέλλον. Οι αγρότες φρόντισαν αυτή η ταλαιπωρία να είναι η ελάχιστη δυνατή. Κι αν θέλουμε να πάμε μπροστά πρέπει να δεχτούμε πως, έως ότου όλοι οι αγώνες συντονιστούν σε μια κοινή έφοδο, όλοι θα «ταλαιπωρήσουμε» και όλοι θα «ταλαιπωρηθούμε». Αλλά και όλοι θα χαρούμε τους καρπούς της νίκης. Εκτός ίσως από τους προνομιούχους. Αλλά για αυτούς, εμάς του Ρουβίκωνα δεν μας πολυενδιαφέρει η τύχη τους.
Πλησιάζουμε τη στιγμή της αναμέτρησης ανάμεσα στον αγροτικό κόσμο και τους αλληλέγγυους από τη μία πλευρά, το κράτος και την κυβέρνηση από την άλλη. Είναι η ώρα να επενδύσουμε στην κοινωνική, πολιτική και ταξική αλληλεγγύη και να βοηθήσουμε τον αγροτικό κόσμο να νικήσει. Δηλαδή να επιβιώσει.
Ακούμε ήδη τα μουγκρητά και τους λεονταρισμούς των κυβερνητικών. Τους βλέπουμε να συνεχίζουν να παλεύουν να ξυπνήσουν τον κοινωνικό αυτοματισμό, να δείρουν και να φυλακίσουν στο όνομά του. Είναι άλλωστε οι μόνες τέχνες που γνωρίζουν οι συγκεκριμένοι κηφήνες.
Εμείς στον Ρουβίκωνα θα συνεχίσουμε με προσήλωση να στεκόμαστε στο πλευρό των αγροτών, αντιλαμβανόμενοι το πόσο σημαντικός και καθοριστικός είναι αυτός ο αγώνας για το μέλλον της κοινωνικής και ταξικής μας οικογένειας.
Το ίδιο καλούμε να κάνουν οι πάντες.
Η νίκη στον αγώνα των αγροτών είναι νίκη όλων!
‼️Αυτήν τη στιγμή πορεία μελών του #Ρουβίκωνα προς το Υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων στο κέντρο της Αθήνας. Ο αγώνας των αγροτών αφορά όλους μας: τροφή, γη, ακρίβεια, ζωή.
— Ρουβίκωνας (@rouvikonas2014) January 5, 2026
Χωρίς πρωτογενή τομέα, κερδίζουν οι εταιρείες και χάνουν οι πολλοί.
Στο 1ο σχόλιο όλη η ανακοίνωση. ???????? pic.twitter.com/OuaQUrgqM6
0 Comments