Πηγή: Χρύσα Κακατσάκη – Documento

Το κοινό έχει η Μινεσότα των ΗΠΑ με τη Χίο; Γεωγραφικά καμία, αλλά και στις δύο περιοχές φυσάει ο ίδιος ρατσιστικός άνεμος κτηνωδίας. Ο Αλεξ Πρέτι δολοφονήθηκε από τους πράκτορες της ICE, γιατί προσπάθησε να βιντεοσκοπήσει τις βιαιοπραγίες τους σε βάρος μιας διαδηλώτριας. Στη Χίο οι κάμερες του λιμενικού σώματος δεν λειτουργούσαν για να καταγράψουν τι ακριβώς συνέβη με τη λέμβο των μεταναστών. Οι κρατικές αρχές είναι παντού ευφάνταστες στις δικαιολογίες και στα ψέματα. Στην Αμερική είπαν ότι οπλοφορούσε, άρα δεν ήταν εκτέλεση αλλά νόμιμη άμυνα. Στην Ελλάδα, αφού το αρχικό σενάριο της συμπλοκής και των πυροβολισμών δεν θα ήταν πειστικό, κατέφυγαν στην ακόμη πιο αστεία εξήγηση ότι μια βάρκα εμβόλισε ένα εξοπλισμένο πλοίο.

Σε μια γωνιά ο Πινόκιο παρέα με τον βαρόνο Μινχάουζεν έχουν λυθεί στα γέλια.

Ο Τραμπ, τρομαγμένος από τις αποκαλύψεις των αρχείων Επστάιν, διακηρύσσει το σύνθημα «Κάντε την Αμερική μεγάλη ξανά» και διώξτε τους μετανάστες. Κι έχει το θράσος να το λέει σε μια χώρα όπου οι μόνοι γηγενείς κάτοικοι είναι οι Ινδιάνοι. Κατ’ αναλογία η ελληνική κυβέρνηση προτρέπει: «Χορτάστε με αίμα προσφύγων για να ξεχάσετε την ακρίβεια και τα σκάνδαλα».

Δεν είναι εξάλλου τυχαία η επιλογή του Πλεύρη στο υπουργείο Μετανάστευσης, του ανθρώπου που ισχυριζόταν ότι «δεν νοείται φύλαξη των συνόρων χωρίς να υπάρχουν νεκροί». Ο Πλεύρης έχοντας το κυβερνητικό know how της συγκάλυψης από τα Τέμπη πιστεύει το Λιμενικό αφού δεν υπάρχει οπτικό αποδεικτικό υλικό. Θα βρεθεί ενδεχώς ο Καπερνάρος ύστερα από δύο χρόνια και θα το καταθέσει στους ανακριτές. Οι μαρτυρίες των επιζώντων δεν περνάνε. Ούτε του υγειονομικού προσωπικού από το νοσοκομείο της Χίου που πιστοποιούν ότι οι ζωές αυτές δεν έσβησαν από πνιγμό, αλλά από χτυπήματα. «Οι λέξεις σημαίνουν αυτό που θέλω εγώ, για να φαίνεται ποιος είναι το αφεντικό» έλεγε ο Χάμπτι Ντάμπτι στην «Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων».

Τώρα λοιπόν που ο Πλεύρης με τις δικές του εντολές επιβεβαιώθηκε, ξαμολύθηκε και ο στρατός των τρολ να επιχαίρει με τον θάνατο 15 ανθρώπων μεταξύ των οποίων και παιδιά. Βρήκαν τον βούρκο ανακατεμένο κι ανέβηκαν στην επιφάνεια. Αν κάνει κάποιος μια σύντομη έρευνα στα προφίλ με τα εμετικά σχόλια, θα διαπιστώσει πως είναι καλοί χριστιανοί με εικόνες και μεγαλόσταυρους σε πρώτο πλάνο και μια ελληνική σημαία να κυματίζει αγέρωχη και αμόλυντη από «μιαρά» χέρια που έρχονται να αλλοιώσουν τον «μπολιτισμό μας». Είναι οι απόγονοι των δωσίλογων που διατείνονται ότι οι Γερμανοί είναι φίλοι μας.

Δεν πρόκειται για πατριωτική άποψη αλλά για ηθική κατάρρευση. Όταν η αποτροπή προσάγεται της διάσωσης, ο θάνατος γίνεται εργαλείο πολιτικής. Όσο κι αν ενστερνίζονται τη θέση για την προστασία των συνόρων, αγνοούν ότι η κυβέρνηση ακόμη δεν έχει δημοπρατήσει το εθνικό σύστημα ολοκληρωμένης θαλάσσιας επιτήρησης.

Η Χίος, η Πύλος, το Φαρμακονήσι είναι πληγές που κάθε τόσο βάφουν κόκκινη τη θάλασσα. Οι πνιγμοί γίνονται περιστατικά, τα θύματα στατιστικές, η κανονικότητα συνενοχή. Πόσους πνιγμούς αντέχει μια κοινωνία προτού χάσει οριστικά την ικανότητα να τρέπεται;

Από την εποχή του Αισχύλου το Αιγαίο πέλαγος ανθίζει με νεκρούς.