Σε αυτό το βίντεο εξετάζουμε την Ο.Π.Λ.Α., μια από τις πιο αμφιλεγόμενες οργανώσεις της περιόδου της Κατοχής και των Δεκεμβριανών.
Ακόμα και το πλήρες όνομά της δεν είναι απόλυτα ξεκάθαρο, κάτι που δείχνει πόσο θολό παραμένει το τοπίο γύρω από τη δράση της.
Για πολλούς, η Ο.Π.Λ.Α. ταυτίστηκε με εκτελέσεις, βία και πολιτική τρομοκρατία.
Το μεταπολεμικό κράτος της απέδωσε μεγάλο μέρος της ευθύνης για τα γεγονότα των Δεκεμβριανών, ενώ ο όρος «Οπλατζής» απέκτησε αρνητικό φορτίο.
Παράλληλα, ιστορικοί όπως ο Mark Mazower την περιγράφουν ως δίκτυο ομάδων δολοφονίας, ενισχύοντας μια ιδιαίτερα επικριτική εικόνα. Η δική μας ανάλυση προσπαθεί να απαντήσει σε ένα άλλο κρίσιμο ερώτημα.
Ποιοι ήταν οι άνθρωποι που στοχοποιήθηκαν και με ποια κριτήρια; Ήταν συνεργάτες των κατακτητών; Πολιτικοί αντίπαλοι; Ή θύματα μιας γενικευμένης σύγκρουσης; Στόχος του βίντεο είναι μέσα από πηγές και μαρτυρίες, να κατανοήσουμε καλύτερα τον ρόλο της Ο.Π.Λ.Α., τους στόχους και τις επιδιώξεις της και να δούμε πώς η ιστορική μνήμη διαμορφώνεται μέσα στον χρόνο.
Δεν λέτε κουβέντα για την δολοφονία από την Όπλα δεκάδων αγωνιστών τροτσκιστών πανελλήνια Συγχέετε μια ολιγομελή ομάδα αρχειομαρξιστών με το παράνομο κίνημα του τρότσκισμου ,διωκόμενο από τους σταλινικούς κ φασιστες, επιλεκτικές επιλογές «Άγνοια» αδικαιολόγητη η ξαναγράφουμε την ιστορία
Το ΕΑΜ δημιουργήθηκε το 1941 με πρωτοβουλία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και συγκέντρωσε στις τάξεις του εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνές. Την ίδια εποχή που το ΕΑΜ “έσωσε τον κόσμο από την πείνα” και ο ΕΛΑΣ ανέπτυξε αντάρτικο στα βουνά, δημιούργησε απελευθερωμένες περιοχές, έγινε σύμβολο αντίστασης και η ΟΠΛΑ ήταν το τιμωρό χέρι του λαού απέναντι στους συνεργάτες του εχθρού κάποιοι άλλοι απομονωμένοι από τις μάζες και με ελάχιστη παρουσία μέσα στο κίνημα τι έκαναν;
Και ας προσπεράσουμε την ελεεινή συμπεριφορά των αρχειομαρξιστών (την σχολιάζαμε εδώ https://istorika-ntokoumenta.blogspot.com/2013/08/blog-post_25.html) και να σταθούμε στους τροτσκιστές.
Πέρα ότι ήταν κατακερματισμένοι χωρίς καμιά ουσιαστική παρουσία, όταν το ΕΑΜ έθεσε ως κεντρικό στόχο την απελευθέρωση της χώρας από τους ναζί και τους συμμάχους τους, αυτοί έβλεπαν τον πόλεμο ως ιμπεριαλιστική σύγκρουση, και κύρια έκαναν κριτική στο εθνικοαπελευθερωτικό πρόγραμμα του ΕΑΜ έχοντας μόνιμη πολιτική σύγκρουση με το ΚΚΕ.
Πάμε τώρα Αλέκα στις “δεκάδες δολοφονίες αγωνιστών τροτσκιστών”.
Απ’ ότι γνωρίζουμε οι αναφορές σ’ αυτές βασικά έχουν πηγές το βιβλίο “Η κόκκινη βία” των Στάθη Καλύβα – Νίκου Μαραντζίδη και είναι εντελώς αναξιόπιστες.
Επίσης αναφέρονται και από ένα γενικόλογο πόνημα του τροτσκιστή ιστορικού του εργατικού κινήματος Δημήτρη Λιβιεράτοθ που κάνει αναφορά ότι την περίοδο 1943-44 σημειώθηκαν δολοφονίες τροτσκιστών και αρχειομαρξιστών στην Αθήνα από ομάδες της ΟΠΛΑ.
Οσα δε σχετικά επικαλείται ο Αγις Στίνας παραμένουν ιστοριογραφικά αμφιλεγόμενα, γιατί δεν υπάρχουν πλήρη αρχειακά στοιχεία.
Αν έχεις εσύ πιο συγκεκριμένα στοιχεία παρέθεσε τα να τα συζητήσουμε.
Ναι η ΟΠΛΑ εκτέλεσε κάποιους τροτσκιστές με την κατηγορία ότι ήταν πράκτορες – χαφιέδες των κατακτητών και υπήρξαν τέτοιοι κύρια στον Πειραιά.
Από την άλλη δεν παραγνωρίζουμε ότι υπήρξαν εκτελέσεις τροτσκιστών στο στρατόπεδο Λαρίσης το 1943 από τους Ιταλούς και τους Γερμανούς, ενώ αρκετοί τροτσκιστές είχαν συλληφθεί από την δικτατορία του Μεταξά πριν ξεκινήσει ο πόλεμος και στην συνέχεια παραδόθηκαν στους Γερμανούς. Μάλιστα σύμφωνα με αναφορές απ’ τους 200 κομμουνιστές εκτελεσμένους της Καισαριανής οι 8 άνηκαν στον τροτσκιστικό χώρο.
Οπότε Αλέκα μην μας χρεώνεις επιλεκτική ιστοριογραφία. Εμείς έχουμε ιδιαίτερη αδυναμία σ’ αυτό το αντικείμενο.