Βλέπεις στο διαδίκτυο έναν κραυγαλέο τίτλο: «Στο επιτελείο Κασσελάκη ιστορικό στέλεχος του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ – Αναλαμβάνει υπεύθυνος Τύπου στους “Δημοκράτες”».

Αμέσως σου εξάπτεται η περιέργεια. Σε μια περίοδο που το πολιτικό μόρφωμα του εισαγόμενου πολιτικάντη τρίζει συθέμελα και βρίσκεται σε εμφανή αποσύνθεση, λες: πώς βρέθηκε τώρα «ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς» να προσχωρεί σ’ αυτό το εγχείρημα;

(Ειδικά όταν, μετά τις αποχωρήσεις της βουλευτού Χαλκιδικής Κυριακής Μάλαμα και της Μέλπω Λεκατσά, καθώς και τις δημοσιογραφικές πληροφορίες ότι ανάλογες επιλογές πρόκειται να κάνουν οι βουλευτές Παναγιώτα Πούλου και Θεοδώρα Τζακρή, όλες οι εκτιμήσεις συγκλίνουν ότι σύντομα οι «Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο» του Στέφανου Κασσελάκη θα αποτελούν πολιτικό παρελθόν).

Κλικάρεις λοιπόν την είδηση. Και τότε… πιάνεσαι από τα γέλια.

Διότι όλος αυτός ο θόρυβος γίνεται για μια μεταγραφή της δεκάρας. Πρόκειται για τον Μάκη Κοψίδη.

Για να θυμίσουμε μερικά πράγματα — γιατί η πολιτική μνήμη μερικών είναι κοντή — αντιγράφουμε από παλιότερη ανάρτησή μας, τότε που ο ίδιος καλούσε τους αριστερούς πολίτες να ψηφίσουν στις αυτοδιοικητικές εκλογές τον Γ. Καμίνη.

Ο Μάκης Κοψίδης ήταν για χρόνια «αποσπασμένος» — μάλλον δημόσιος υπάλληλος είναι επαγγελματικά — στο γραφείο Τύπου του ΚΚΕ. Στη συνέχεια πέρασε από την ΚΕΔΑ, αργότερα στον ΣΥΝ (εκλέχτηκε μάλιστα και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής), μετά στον Ευάγγελο Βενιζέλο και κατόπιν βρέθηκε να προσφέρει, επίσης ως αποσπασμένος, τις υπηρεσίες του στο γραφείο Τύπου των Οικολόγων Πράσινων.

Με δυο λόγια: μια πολιτική διαδρομή που θυμίζει περισσότερο επαγγελματική κινητικότητα γραφείου Τύπου παρά ιδεολογική συνέπεια.

Και τώρα, άλλη μια στάση στον ίδιο δρόμο.

Γιατί τελικά υπάρχει και μια ειδικότητα σε αυτόν τον τόπο: επαγγελματίας “αποσπασμένος”.

Και απ’ ό,τι φαίνεται, κάποιοι την υπηρετούν με αξιοθαύμαστη… συνέπεια.