Η γαλάζια συμμορία θέλει να πεθάνουμε πρώτα από τα γέλια, για να μη χρεωθεί θανάτους από την πείνα.
Η ομάδας αλητείας της ΝΔ πχ έκανε προσπάθειες να μας πεθάνει κάνοντας συνέδριο για τα fake news!
Σα να έκανε ο Χίτλερ συνέδριο για το ρατσισμό, ο Μίχος για την κακοποίηση ανηλίκων κοκ. Μπορεί να στοίχισε λίγο παραπάνω, αλλά γελάσαμε.
Δεν πεθάναμε όμως από τα γέλια. Οπότε έρχεται ο ίδιος Μητσοτάκης, ο καταλληλότερος γελοίος, με ένα φοβερό ανέκδοτο.
«Επιβάλλουμε πλαφόν κέρδους σε καύσιμα και σούπερ μάρκετ για τρεις μήνες!»
Το άκουσαν οι μαυραγορίτες και κατουρήθηκαν από τα γέλια. Έπεσαν κάτω και χτυπιούνται!
Εμείς πάλι δε γελάσαμε τόσο, γιατί δε βοήθησε ο χώρος, το ακούσαμε στο σούπερ μάρκετ.
Η χρυσή εποχή της μαύρης αγοράς άρχισε πριν τους πολέμους σε Ουκρανία και Περσικό, με την ενθρόνιση του Μητσοτάκη του Β΄ του ωτακουστή.
Πολύ πριν πέσουν οι βόμβες, έπεσαν τα κοράκια της μαύρης αγοράς πάνω στις τσέπες μας και οι τιμές εκτοξεύτηκαν στο διάστημα.
Τέτοια χαρά είχαν να πάρουν οι μαυραγορίτες ψηφοφόροι της ΝΔ από την πρώτη γερμανική κατοχή. Η δεύτερη έγινε με τα Μνημόνια.
Τότε, οι παππούδες τους οι γερμανοτσολιάδες, αντάλλασαν τενεκέδες που είχαν παλιό λάδι με χρυσές λίρες κι ακίνητα. Σήμερα αυτό το κάνουν με το ρεύμα.
Να πάρουμε λοιπόν – όταν έρθουν οι λογαριασμοί – να τους πούμε πως ο Μητσοτάκης έβαλε πλαφόν κέρδους, να πεθάνουν αυτοί από τα γέλια.
Και γιατί μόνο για 3 (με το συμπάθιο) μήνες Κούλη; Γιατί στον παιδεραστή Γεωργιάδη του είπε να μείνει εκτός δημοσιότητας μόνο 2 μήνες.
Δεν του είπε να μη συνεχίσει να βιάζει παιδάκια, απλά ότι θα το ξεχάσουν. Δε βλέπω όμως να το ξεχνάμε εδώ, αφού οι λογαριασμοί έρχονται συνέχεια.
Μάλλον εννοεί πως για ένα τρίμηνο θα χαρτζιλικώνει πάλι τους γερολαδάδες της ενέργειας. Πάλι εμείς θα πληρώνουμε δηλαδή, αλλά με άλλο τρόπο.
Τα άλλα που ακούγονται είναι κι αυτά παραμύθια αποπροσανατολισμού από σκάνδαλα κι ακρίβεια.
Εθνικιστικός σανός κι ανέκδοτα με πυρηνικά. Θα έχουμε και Γαλλικά πυρηνικά, αλλά και πυρηνικό εργοστάσιο!
Σε μια περιοχή με πολλούς και μεγάλους σεισμούς! Σε μια χώρα που ανατινάζονται ως κι εργοστάσια μπισκότων. Που βάλουν φορτηγά να κρατάνε τα καπάκια των υπονόμων, που πέφτουν τα ταβάνια στα κεφάλια των μαθητών κι ένα σωρό άλλα.
Τι μπορεί να πάει στραβά; Τίποτα χειρότερο πάντως από βλάκες που ψηφίζουν καθάρματα.



0 Comments