Γράφει ο ΣυνεργάτηςΑκόμα και μέσα από «συστημικά» έντυπα όπως το The Conversation αρχίζει να διαρρέει μια αλήθεια που εδώ και χρόνια φωνάζουν όσοι αρνούνται να καταπιούν την αμερικανική προπαγάνδα: η Ουάσινγκτον δεν είναι πλέον η παντοδύναμη αυτοκρατορία που μπορούσε να συντρίψει όποιον ήθελε με ένα τηλεφώνημα ή μια «χειρουργική» επίθεση.
Το Ιράν δεν είναι το Ιράκ του Σαντάμ, δεν είναι το Αφγανιστάν των Ταλιμπάν και σίγουρα δεν είναι ένας διαλυμένος αντίπαλος που καταρρέει με την πρώτη βροχή βομβών. Είναι ένα κράτος με ιστορικό βάθος, με κοινωνική ανθεκτικότητα (παρά τις εσωτερικές αντιφάσεις), με στρατηγική που δεν παίζει το παιχνίδι της «ευθείας σύγκρουσης» αλλά της ασύμμετρης φθοράς.
Και εδώ ακριβώς κρύβεται η μεγάλη αλλαγή: Οι ΗΠΑ δεν χρειάζεται πια να ηττηθούν στρατιωτικά στο πεδίο για να χάσουν. Αρκεί να μην μπορούν να επιβάλουν τη θέλησή τους. Και αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα.
Όταν ένα κράτος όπως το Ιράν:
➽ μπορεί να απειλεί τις κρίσιμες αρτηρίες της παγκόσμιας οικονομίας (Στενά του Ορμούζ),
➽ αντέχει σε μακροχρόνιες κυρώσεις και στρατιωτικές πιέσεις,
➽ μεταφέρει τη σύγκρουση σε πολλαπλά επίπεδα – στρατιωτικό, ενεργειακό, οικονομικό και πολιτικό, τότε η αμερικανική «παντοκρατορία» μετατρέπεται σε διαρκή, ακριβή και εξαντλητική διαχείριση κρίσεων.
Αυτό που βλέπουμε στην 28η μέρα του πολέμου δεν είναι απλώς μια «δύσκολη σύγκρουση». Είναι η ζωντανή απόδειξη ενός κόσμου που αλλάζει ριζικά.
Ένας κόσμος όπου η στρατιωτική υπεροχή από μόνη της δεν αρκεί πια.
Όπου η επιβολή γίνεται όλο και πιο δύσκολη και ακριβή.
Και όπου η αντίσταση – με κάθε της μορφή, ασύμμετρη ή όχι – αποκτά ξανά ιστορικό βάρος και νόημα.
Το πραγματικό πρόβλημα για την Ουάσινγκτον δεν είναι ότι «έχασε» τον πόλεμο με την κλασική έννοια.
Είναι ότι δεν μπορεί πια να κερδίσει όπως κέρδιζε παλιά – με γρήγορες, συντριπτικές νίκες που υπαγόρευαν όρους παράδοσης. Και για μια αυτοκρατορία που έχτισε την παγκόσμια κυριαρχία της ακριβώς πάνω σε αυτή την ικανότητα, αυτό δεν είναι απλώς μια τακτική δυσκολία.
Είναι ίσως η αρχή του τέλους της εποχής της αδιαμφισβήτητης υπεροχής.
0 Comments