Του Γιώργη Γιαννακέλλη
Η σημερινή απίστευτη χυδαιότητα του Γρηγόρη Ψαριανού δεν είναι «λάθος» ούτε «υπερβολή». Είναι η σταθερή του ταυτότητα, αλλά παράλληλα είναι και η εικόνα του πολιτικού συστήματος.
Ο άνθρωπος που χαρακτήρισε τις χαροκαμένες μητέρες των Τεμπών ως «χαρούμενες νεκρόφιλες μοιρολογίστρες» και ισχυρίστηκε ότι «η μόνη εκταφή που έγινε» είναι του Νίκου Κωνσταντόπουλου, δεν είναι κάποιο τυχαίο τρολ. Είναι ένας διαχρονικός πολιτικός καιροσκόπος που πέρασε από ΣΥΡΙΖΑ, Ποτάμι, ΔΗΜΑΡ και κατέληξε μετακλητός και «φίλος» της ΝΔ, διατηρώντας πάντα το ίδιο επίπεδο: χυδαιολογία, προσωπικές επιθέσεις και πλήρης έλλειψη σεβασμού απέναντι στον ανθρώπινο πόνο.
Η πραγματική απορία όμως δεν είναι τι γράφει ο Ψαριανός. Είναι γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης τον ανέχεται ακόμα. Όταν η ΝΔ διαγράφει βουλευτές ή στελέχη της για πολύ λιγότερα, όταν κόβει κεφάλια για «λεκτικές απρέπειες» που δεν φτάνουν ούτε στο 1/10 της χυδαιότητας του Ψαριανού, τότε η ερώτηση γίνεται εύλογη: Από πού κρατάει ο Ψαριανός τον Μητσοτάκη;
Γιατί ο «κρατικοδίαιτος» αυτός τύπος συνεχίζει να κυκλοφορεί ανενόχλητος, να χρησιμοποιεί κυβερνητικές παρεμβάσεις (όπως η αναστολή πλειστηριασμού ακινήτου του), να συμπεριφέρεται σαν άρχων και να εκτίθεται προσωπικά ο πρωθυπουργός γι’ αυτόν;
Μόνον ένας εκβιαζόμενος ή βαθιά εξαρτημένος πολιτικά πρωθυπουργός θα ανεχόταν τόσο καιρό έναν τέτοιο «σύμμαχο».
Ο Ψαριανός δεν είναι απλώς ένα γλοιώδες πολιτικό υποκείμενο. Είναι ο καθρέφτης μιας πολιτικής σκηνής όπου η αξιοπρέπεια έχει εξαφανιστεί, η ηθική είναι προαιρετική και η χυδαιότητα ανταμείβεται όσο εξυπηρετεί. Και οι χαροκαμένες μητέρες των Τεμπών, που ζητούν απλώς αλήθεια και δικαιοσύνη για τα παιδιά τους, συνεχίζουν να βρίσκονται στο στόχαστρο ακριβώς αυτών που έχουν κάθε λόγο να θέλουν να ξεχαστεί το έγκλημα.
Δεν είναι μόνο ο Ψαριανός που προκαλεί αηδία.
Είναι το πολιτικό σύστημα που τον κρατάει στη θέση του.
Ο Ψαριανός είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, ας μην το συζητάμε…