Με την ανάγνωση εγγράφων και τις πρώτες καταθέσεις μαρτύρων υπεράσπισης, η τρίτη ημέρα της δίκης ανέδειξε ακόμη πιο καθαρά το χάσμα ανάμεσα στο αφήγημα της «αντιτρομοκρατικής» και στα ανύπαρκτα στοιχεία

Πηγή: Λουκάς Σταμέλλος – omniatv

Η τρίτη δικάσιμος για την υπόθεση της έκρηξης στο διαμέρισμα των Αμπελοκήπων, την Παρασκευή 3 Απριλίου, περιλάμβανε σχολιασμό των εγγράφων («αναγνωστέων») και τις καταθέσεις των πρώτων μαρτύρων υπεράσπισης.

Αν οι δύο πρώτες ημέρες είχαν ήδη αρχίσει να αποδομούν την προσπάθεια μετατροπής ενός ατυχήματος σε υπόθεση «τρομοκρατικής οργάνωσης», κατά την τρίτη μέρα φάνηκε ακόμα πιο καθαρά πόσο εύθραυστη είναι η αποδεικτική βάση της δικογραφίας και πόσο μεγάλο βάρος επιχειρείται να σηκώσουν αστυνομικές εκτιμήσεις, επικοινωνιακές κατασκευές και τμήματα αποτυπωμάτων σε κομμάτια πλαστικής σακούλας.

Η μέρα ξεκίνησε με την κατάθεση ενός ακόμη μάρτυρα από την πολυκατοικία, ιδιοκτήτη διαμερίσματος, ο οποίος απουσίαζε την προηγούμενη. Και η δική του μαρτυρία επιβεβαίωσε ότι πίσω από την κυβερνητική εικόνα περί άμεσης αποκατάστασης του κτιρίου, η πραγματικότητα για τους ενοίκους παρέμεινε για μήνες θολή, αποσπασματική και βασισμένη σχεδόν αποκλειστικά σε προφορικές διαβεβαιώσεις.

Αναγνωστέα: Ανυπαρξία στοιχείων και «εκτιμήσεις της ΕΛ.ΑΣ.»

Με την ολοκλήρωση της εξέτασης των μαρτύρων κατηγορίας, η διαδικασία μπήκε στα αναγνωστέα. Και εκεί επιβεβαιώθηκε ξανά το μοτίβο που είχε ήδη διαφανεί από τις προηγούμενες δύο ημέρες: όσο η υπόθεση φτάνει στα ίδια τα θεωρούμενα ως αποδεικτικά στοιχεία, τόσο πιο δύσκολο είναι να στηριχθεί το σχήμα της «τρομοκρατικής οργάνωσης». Η υπεράσπιση της Μαριάννας Μ. επισήμανε τα πολλαπλά και βαριά τραύματά της από την έκρηξη καθώς και ότι, στις εκθέσεις για τα όπλα επισημάνθηκε ότι «δεν προέκυψαν ταυτίσεις ιχνών» στα εξετασθέντα όπλα.

Όσον αφορά στη Δήμητρα Ζ., στο επίκεντρο βρέθηκε ξανά η «έκθεση» της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Ειδικών Εγκλημάτων Βίας (ΔΑΕΕΒ – «αντιτρομοκρατική») που συνοδεύει το βιντεοληπτικό υλικό. Για το έγγραφο αυτό η συνήγορος υπεράσπισης, Άννυ Παπαρρούσου σημείωσε ότι έχει συνταχθεί από αναρμόδια υπηρεσία (αντί για την αρμόδια Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών – ΔΕΕ). Η «αντιτρομοκρατική», δηλαδή, αντί να απευθυνθεί στην Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών, αρμόδια για ανάλυση ψηφιακών πειστηρίων, παρήγαγε μόνη της ένα κείμενο που παρουσιάζεται ως τεχνική έκθεση, ενώ στην πράξη περιλαμβάνει κρίσεις, υποθέσεις και αστυνομικές ερμηνείες. Επισημάνθηκαν διατυπώσεις του τύπου «πραγματοποιώντας κινήσεις καθαρισμού του σημείου που ακούμπησε» ή «φαίνεται να προβαίνει σε…», δηλαδή αποδόσεις προθέσεων και συμπεριφορών που υπερβαίνουν κάθε ουδέτερη περιγραφή. Ο πρόεδρος, Σπυρίδων Γεωργουλέας ανέφερε ότι το δικαστήριο λειτουργεί με την αρχή της ηθικής απόδειξης και ότι οι κρίσεις αυτές «θα εκτιμηθούν ως κρίσεις», ενώ και η εισαγγελέας, Αλεξάνδρα Πίσχοινα, παραδέχθηκε ότι ορισμένα σημεία αποτελούν «προφανώς» εκτίμηση της ίδιας της υπηρεσίας.

Η συνήγορος Ά. Παπαρρούσου ανέδειξε επίσης ότι ενώ η Εισαγγελία είχε εκδώσει παραγγελία για δημοσιοποίηση φωτογραφιών και στοιχείων των κατηγορουμένων, δεν βρέθηκε τελικά κανείς να δώσει κάποιο περαιτέρω «στοιχείο».

Το παιχνίδι της ΕΛ.ΑΣ. με τα αποτυπώματα

Από εκεί και πέρα, τα σχόλια επί των αναγνωστέων εγγράφων κινήθηκαν ξανά προς το πιο γνωστό κομμάτι της υπόθεσης: το τμήμα αποτυπώματος σε πλαστική σακούλα που έχει αποδοθεί στον Νίκο Ρωμανό και ένα αντίστοιχο που αποδόθηκε στον Α.Π.

Η υπεράσπιση του Ν. Ρωμανού ανέδειξε ότι στην τεχνική έκθεση της ΕΛ.ΑΣ. δεν υπάρχει ούτε φωτογραφία του ίδιου του αποτυπώματος, ώστε να μπορεί να διασταυρωθεί από ανεξάρτητο πραγματογνώμονα, ούτε σαφής τεκμηρίωση του ακριβούς σημείου όπου βρέθηκε. Υπενθύμισε επίσης στο δικαστήριο τη μεγάλη αντίφαση στο σκεπτικό συνέχισης της προφυλάκισής του. Στην αρχή κρίθηκε ότι πρέπει να κρατηθεί γιατί «στη σακούλα βρέθηκαν αποκλειστικά τα αποτυπώματα των δύο κατηγορουμένων», όμως στη συνέχεια, αφού η ΕΛ.ΑΣ. παραδέχτηκε ότι υπήρχαν και άλλα αποτυπώματα πάνω στη σακούλα, το συμβούλιο πήγε κόντρα στο αρχικό σκεπτικό και διέταξε, παρόλ’ αυτά, τη συνέχιση της προφυλάκισης.

Άλλωστε, σε μεταγενέστερα έγγραφα της ΔΕΕ, τα οποία επικαλέστηκε η υπεράσπιση, αναφέρουν ότι εντοπίστηκαν και άλλα αποτυπώματα, τα οποία κρίθηκαν «ακατάλληλα για παραβολή», με λίγα λόγια δεν ανήκαν σε προσεσημασμένα άτομα. Σε ακόμη νεότερο έγγραφο γίνεται λόγος για ανόμοια αποτυπώματα των οποίων η διερεύνηση συνεχιζόταν. Με άλλα λόγια, το ίδιο το υλικό της έρευνας έχει διαψεύσει το σχήμα πάνω στο οποίο χτίστηκε και η κράτηση αλλά και η οποιαδήποτε εμπλοκή του Ν. Ρωμανού με την υπόθεση της έκρηξης.

Η υπεράσπιση του Ρωμανού έθεσε το ζήτημα με έντονο τρόπο: είναι οξύμωρο, ειπώθηκε, τρεις συνήγοροι, τρεις δικαστές και η εισαγγελέας να αναλώνονται επί ώρες σε μια πλαστική σακούλα, επειδή αυτό είναι σχεδόν το μοναδικό στοιχείο με το οποίο ένας άνθρωπος παραμένει προφυλακισμένος. Υπογραμμίστηκε επίσης ότι η σακούλα είναι κοινό, κινητό, σχισμένο και ρυπαρό αντικείμενο, ότι η αλυσίδα φύλαξής της εμφανίζει κενά και ότι η ίδια η υπεράσπιση αναγκάστηκε να εισφέρει τεχνική έκθεση του ειδικού συμβούλου κ. Μηνόπετρα για να μπορέσει να ασκήσει στοιχειώδη έλεγχο.

Το Δίκαιο του Διώκτη

Ο Νίκος Ρωμανός πήρε τον λόγο και μίλησε για το «Δίκαιο του Διώκτη», που χρησιμοποιεί τη δικαιοσύνη ως μηχανισμό επιβεβαίωσης υποθέσεων και μετακινεί διαρκώς το αφήγημα ώστε να μην ηττηθεί από την πραγματικότητα, με στόχο την διαρκή ενοχοποίηση.

Μετά τη διακοπή, η ίδια η Μαριάννα Μ. έκανε μια εκτενή καταγγελία για τη μεταχείρισή της κατά τη νοσηλεία της. Ανέφερε ότι ενώ βρισκόταν αναίσθητη στον Ευαγγελισμό έγινε λήψη DNA χωρίς άδειά της και χωρίς να έχει ενημερωθεί η οικογένειά της, ότι δέχθηκε επίσκεψη της «αντιτρομοκρατικής» στη ΜΕΘ, ότι οι εξετάσεις γίνονταν με ανοιχτή πόρτα και παρουσία αξιωματικών, και ότι μία μόλις ημέρα μετά από χειρουργική επέμβαση μεταφέρθηκε με χειροπέδες στον Κορυδαλλό, χωρίς να έχει μεταφερθεί ούτε ο ιατρικός της φάκελος ούτε τα φάρμακά της.

Επίθεση της αστυνομίας στη συγκέντρωση αλληλεγγύης

Κατά τη διάρκεια αυτής της τοποθέτησης ακούστηκαν ουρλιαχτά απ’ έξω και φωνές για επίθεση της αστυνομίας στον κόσμο που βρισκόταν εκτός της αίθουσας. Ο πρόεδρος απάντησε ότι είναι υπεύθυνος μόνο για όσα συμβαίνουν «στους τέσσερις τοίχους» της αίθουσας, ενώ ό,τι γίνεται έξω, «είτε νόμιμο είτε παράνομο» όπως είπε, ανήκει στην αρμοδιότητα της αστυνομικής αρχής. Απευθυνόμενος στους παρόντες στην αίθουσα αξιωματικούς της ΕΛ.ΑΣ. συνέστησε «ηρεμία και από την αστυνομία».

Μάρτυρες υπεράσπισης

Στη συνέχεια το δικαστήριο πέρασε στην εξέταση μαρτύρων υπεράσπισης.

Ο πατέρας της Μαριάννας Μ. περιέγραψε μια δεμένη οικογένεια, τη διαδρομή της κόρης του στις σπουδές και στη δουλειά, τη σχέση της με τον Κυριάκο Ξυμητήρη και το σοκ της οικογένειας όταν έμαθε την έκρηξη από τις ειδήσεις. Κατέθεσε ότι ο ίδιος και η σύζυγός του κλήθηκαν για επτά ώρες σε νυχτερινή κατάθεση στη ΓΑΔΑ, ενώ όταν τελικά μίλησε με τη Μαριάννα, εκείνη δεν του έδωσε εξηγήσεις, όπως είπε, πιθανόν για να τον προστατεύσει. Έγιναν ερωτήσεις από την έδρα στην κατεύθυνση αν η Μαριάννα Μ. είχε εκδηλώσει πρόθεση για βίαιες ενέργειες, στις οποίες η απάντηση ήταν αρνητική.

Ακολούθησε η κατάθεση της μητέρας του Κυριάκου Ξυμητήρη, η οποία ήταν ίσως η πιο φορτισμένη συναισθηματικά στιγμή της ημέρας. Μίλησε για τον γιο της ως άνθρωπο στραμμένο στους άλλους, ευαίσθητο απέναντι στους ευάλωτους, ενεργό απέναντι στον ρατσισμό, στους πολέμους και στο «δίκαιο του ισχυρότερου». Είπε ότι η ζωή της οικογένειας χωρίστηκε στο πριν την 31η Οκτωβρίου 2024, τρεις και είκοσι, και το μετά, την ώρα που ο Κυριάκος Ξυμητήρης έχασε τη ζωή του. Περιέγραψε τη Μαριάννα Μ. ως άνθρωπο που του μοιάζει πολύ: «σπάνιες ψυχές, με γνώση, αγάπη, ειλικρίνεια χωρίς δόλο». Ερωτώμενη ειδικά για το ενδεχόμενο δόλου ή αποδοχής κινδύνου, απάντησε αρνητικά, λέγοντας πως ούτε ο Κυριάκος ούτε η Μαριάννα αντιστοιχούν σε τέτοια πρόθεση.

Στη συνέχεια κατέθεσαν μάρτυρες υπεράσπισης σχετικά με την πολιτική δράση της Μαριάννας Μ. και του Κυριάκου Ξυμητήρη, το αξιακό τους πλαίσιο και τον τρόπο με τον οποίο συχνά αναρχικές και αναρχικοί τίθενται στο στόχαστρο των αστυνομικών και δικαστικών αρχών, ως «συνήθεις ύποπτοι».

***

Η δίκη θα συνεχιστεί την Τρίτη 7 Απριλίου 2026 στην αίθουσα Δ5 του ισογείου, ώρα 09:00, με καταθέσεις μαρτύρων υπεράσπισης των πέντε κατηγορουμένων.