Σαν σήμερα, στις 7 Ιούνη 1788, η πόλη της Γκρενόμπλ στη νοτιοανατολική Γαλλία γίνεται θέατρο μιας από τις σημαντικότερες λαϊκές εξεγέρσεις που προηγήθηκαν της Μεγάλης Γαλλικής Επανάστασης. Η ιστορία θα καταγράψει το γεγονός ως «Ημέρα των Κεραμιδιών» (Journée des Tuiles), καθώς οι εξεγερμένοι κάτοικοι της πόλης εκσφενδόνιζαν κεραμίδια από τις στέγες εναντίον των στρατιωτών του βασιλιά.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1780, η Γαλλία βρισκόταν σε βαθιά οικονομική και πολιτική κρίση. Η μοναρχία του Λουδοβίκου ΙΣΤ ήταν βυθισμένη στα χρέη, η φορολογία συνέθλιβε τους φτωχούς, ενώ η αριστοκρατία και ο ανώτερος κλήρος εξακολουθούσαν να απολαμβάνουν προνόμια που προκαλούσαν ολοένα μεγαλύτερη κοινωνική οργή.

Στη Γκρενόμπλ, η ένταση κορυφώθηκε όταν η βασιλική εξουσία επιχείρησε να διαλύσει το τοπικό κοινοβούλιο (Parlement du Dauphiné), ένα από τα περιφερειακά δικαστικά σώματα που αντιδρούσαν στις αυταρχικές μεταρρυθμίσεις του στέμματος. Η απομάκρυνση των δικαστών προκάλεσε την έκρηξη της λαϊκής δυσαρέσκειας.

Το πρωί της 7ης Ιούνη, βασιλικά στρατεύματα εισήλθαν στην πόλη για να επιβάλουν τις διαταγές του Λουδοβίκου. Αντί όμως να βρουν υποταγή, συνάντησαν μαζική αντίσταση. Τεχνίτες, μικρέμποροι, εργάτες, μαθητευόμενοι και απλοί πολίτες κατέβηκαν στους δρόμους, ύψωσαν οδοφράγματα και συγκρούστηκαν με τις στρατιωτικές δυνάμεις.

Καθώς οι στρατιώτες επιχειρούσαν να διαλύσουν το πλήθος, οι κάτοικοι ανέβηκαν στις στέγες των σπιτιών και άρχισαν να εκτοξεύουν κεραμίδια και πέτρες εναντίον τους. Οι δρόμοι της Γκρενόμπλ μετατράπηκαν σε πεδίο μάχης. Η βασιλική εξουσία, αιφνιδιασμένη από το μέγεθος της αντίστασης, αναγκάστηκε τελικά να υποχωρήσει.

Η εξέγερση δεν ανέτρεψε φυσικά το καθεστώς. Απέδειξε όμως κάτι πολύ σημαντικό: ότι η μοναρχία δεν ήταν πλέον παντοδύναμη και ότι οι λαϊκές μάζες ήταν διατεθειμένες να συγκρουστούν ανοιχτά με την εξουσία.

Λίγες εβδομάδες αργότερα, στην περίφημη Συνέλευση του Βιζίγ (Assemblée de Vizille), εκπρόσωποι των τριών τάξεων της περιοχής θα απαιτήσουν τη σύγκληση των Γενικών Τάξεων, ενός θεσμού που είχε να συγκληθεί από το 1614. Η πίεση αυτή θα συμβάλει αποφασιστικά στις εξελίξεις που οδήγησαν στη Γαλλική Επανάσταση του 1789.

Γι’ αυτό και πολλοί ιστορικοί θεωρούν την «Ημέρα των Κεραμιδιών» ως το πρώτο προειδοποιητικό καμπανάκι της επερχόμενης θύελλας. Πριν από τη Βαστίλη, πριν από τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη, πριν από τη γκιλοτίνα και τις μεγάλες επαναστατικές ανατροπές, οι κάτοικοι μιας επαρχιακής γαλλικής πόλης έδειξαν ότι η εξουσία των βασιλιάδων δεν ήταν άτρωτη.

Τα κεραμίδια που έπεφταν από τις στέγες της Γκρενόμπλ εκείνη τη μέρα δεν τραυμάτιζαν μόνο τους στρατιώτες του Λουδοβίκου. Χτυπούσαν συμβολικά τα θεμέλια ενός ολόκληρου κοινωνικού συστήματος που βρισκόταν πλέον στο κατώφλι της ιστορικής του κατάρρευσης.