Υπάρχουν στιγμές που η σιωπή γίνεται συνενοχή.
Σήμερα, στην Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, δύο άνθρωποι έχουν θέσει σε άμεσο κίνδυνο την υγεία και τη ζωή τους, επιλέγοντας το έσχατο μέσο αγώνα: την απεργία πείνας.
Ο Αριστοτέλης Χαντζής και η Suzon Doppagne δεν διεκδικούν προσωπικά προνόμια. Ο αγώνας τους είναι άρρηκτα δεμένος με την υπεράσπιση μιας κοινότητας που εδώ και χρόνια αποτελεί σημείο αναφοράς για την αλληλεγγύη, τη συλλογική οργάνωση, τη στήριξη προσφύγων και μεταναστών, αλλά και για την αντίσταση απέναντι στις πολιτικές εκκένωσης και καταστολής.
Η επείγουσα έκκληση που δημοσιοποίησαν ο Δημήτρης Μυστακίδης, ο Φώτης Σιώτας και η Μάρθα Φριντζήλα υπενθυμίζει κάτι αυτονόητο: όταν άνθρωποι αναγκάζονται να φτάσουν στο σημείο να θέσουν το ίδιο τους το σώμα στη μάχη, η κοινωνία οφείλει να ακούσει πριν να είναι αργά.
Οι απεργοί πείνας δεν ζητούν ελεημοσύνη. Ζητούν να εισακουστούν δίκαια αιτήματα που αφορούν την ίδια την ύπαρξη της κοινότητας των Προσφυγικών. Ζητούν να σταματήσει η πολιτική αντιμετώπισης των κοινωνικών αγώνων ως «προβλήματος δημόσιας τάξης». Ζητούν να αναγνωριστεί το δικαίωμα ανθρώπων να οργανώνουν συλλογικά τη ζωή τους, να δημιουργούν δομές αλληλεγγύης και να υπερασπίζονται τους χώρους όπου αυτές αναπτύσσονται.
Η κυβέρνηση και οι αρμόδιοι φορείς δεν μπορούν να παριστάνουν ότι δεν βλέπουν. Κάθε μέρα που περνά επιβαρύνει την κατάσταση της υγείας των απεργών πείνας και αυξάνει την ευθύνη όσων επιλέγουν την αδιαφορία.
Η ιστορία των κοινωνικών αγώνων είναι γεμάτη από παραδείγματα όπου η κρατική ακαμψία και η πολιτική αναλγησία οδήγησαν σε τραγωδίες που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί.
Γι’ αυτό και η αλληλεγγύη δεν είναι απλώς ένα σύνθημα. Είναι υποχρέωση.
Απέναντι σε όσους θεωρούν ότι οι καταλήψεις, οι κοινότητες αγώνα και οι δομές αλληλοβοήθειας πρέπει να εξαφανιστούν, η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι μία:
Καμία αδιαφορία για τις ζωές των απεργών πείνας.
Καμία ανοχή στην πολιτική που μετατρέπει τον αγώνα για αξιοπρέπεια σε ζήτημα καταστολής.
Να ικανοποιηθούν άμεσα τα αιτήματα των απεργών πείνας και της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών.
1 Comment