Γράφει ο mitsos175
«Σαν σήμερα το 1952 η έναρξη της Δίκης των Αεροπόρων» έχει τίτλο το πολύ ενδιαφέρον άρθρο του site μας.
Εγώ θα επικεντρωθώ πρώτα στα θύματα της σκευωρίας. Πάω στοίχημα πως κανείς από τους κατηγορούμενους δεν ήταν Κομμουνιστής. Μπορεί κάποιοι να έγιναν μετά από αγανάκτηση, αλλά ο στρατός πρόσεχε πολύ τα στελέχη του να είναι από δεξιά ως ακροδεξιά. Κεντροδεξιοί μπορεί να ήταν, αλλά όχι Κομμουνιστές. Παρόλα αυτά τους βασάνισαν σα να ήταν Κομμουνιστές.
Ο λόγος; Ο σημερινός. Αποπροσανατολισμός, τρομοκρατία, ξεκαθάρισμα αντιπάλων. Τότε ήταν οι Κομμουνιστές, σήμερα οι Αναρχικοί. Που και που τρώει ξύλο και κάνας δικός τους από σπόντα.
Το πρώτο λοιπόν που βλέπουμε είναι η αδιαφορία για τα πιόνια. Ακόμα και αξιωματικοί θυσιάζονται για να πετύχει η αισχρή προπαγάνδα. Είναι ένας καλός λόγος να φύγουν από τη δεξιά συμμορία, όσοι δεν είναι από τζάκι. Αλλά τα πιόνια νομίζουν πως δε θα τύχει σ’ αυτά. Έτσι πίστευαν κι οι αεροπόροι. «Τι δουλειά έχουμε εμείς με τους Κομμουνιστές;» Μα δεν πρόκειται για τους Κομμουνιστές. Πρόκειται για βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία καταπατούνται συνέχεια, σε όλες τις εποχές, από τη δεξιά.
Ρωμανός: Μερικό δακτυλικό αποτύπωμα. Μαρφίν: Κοτσίδα και ίδια ρούχα! Κανονικά οι ίδιοι οι δικαστές, αν δεν ήταν κομματόσκυλα, θα κατηγορούσαν τους σκευωρούς για συκοφαντία. Αλλά είναι κι αυτοί στο κόλπο, κι αυτό είναι το δεύτερο στοιχείο. Δεν υπάρχει στη Μπανανία μας ούτε «ανεξάρτητη», ούτε «δικαιοσύνη».
Το επόμενο είναι επίσης σπουδαίο: Η δεξιά κάνει τις χειρότερες αθλιότητες, τα μεγαλύτερα εγκλήματα, όταν αισθάνεται παντοδύναμη. Έτσι ήταν το 1950, έτσι είναι τώρα. Το 1980 κρατούσαν τα προσχήματα, γιατί ήταν το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα (καμία σχέση με το ΚΙΝΑΛ). Έχαναν και μαζεύονταν, κέρδιζαν και ξεσάλωναν. Πάντα έτσι ήταν και δεν άλλαξαν στο παραμικρό.
0 Comments