Μετά από δύο συγκεντρώσεις ανέργων στο υπουργείο εργασίας στις 15 Μάρτη και στις 22 Μάρτη και τρεις συναντήσεις με τον κ. Λεπενιώτη (στις 15/3), την κ. Δρέττα (στις 22/3) και τον υπουργό κ. Κουτρουμάνο (στις 23/3), αισθανόμαστε την ανάγκη να προχωρήσουμε σε κάποια πρώτα συμπεράσματα.

Οι τελευταίες ρυθμίσεις του υπουργείου για την ιατροφαρμακευτική κάλυψη των ανέργων και υποαπασχολούμενων, είναι μια σημαντική εξέλιξη στο βαθμό που θα καλύψει για το υπόλοιπο του έτους 2012 πολλούς ανθρώπους που το βιβλιάριο τους είχε λήξει ή δεν συμπλήρωναν τις προϋποθέσεις θεώρησης. Κατανοούμε ότι αυτή η «επιτυχία» οφείλεται λιγότερο στη κινητοποίηση μας και περισσότερο στο εκρηκτικό κλίμα που επικρατεί στα πλήθη του ενός εκατομμυρίου και πλέον, ανέργων. Όπως επίσης στο κλίμα που διαμόρφωσαν οι διαδηλώσεις, απεργίες και αγώνες εργαζόμενων και λαού ενάντια στην πολιτική των μνημονίων, όλο το προηγούμενο διάστημα. Κατάσταση που η κυβέρνηση και το υπουργείο προσπαθεί να βρει τρόπους να διαχειριστεί.

Παρόλα αυτά, οι ρυθμίσεις αυτές (σφράγισμα βιβλιαρίων με 50 ένσημα, επέκταση περίθαλψης σε άνεργους μέχρι τέλους του 2012), έχουν καταρχήν προσωρινό χαρακτήρα και δεν υπάρχει στην ουσία καμία ρύθμιση ή δέσμευση για την περίθαλψη των ανέργων από το 2013 και έπειτα. Όπως επίσης παραμένουν ακάλυπτοι άνεργοι που δεν εμπίπτουν στις κατηγορίες του υπουργείου, ή δεν έχουν ούτε τα χρήματα που απαιτούνται για τη «συμμετοχή» σε εξετάσεις και φάρμακα.

Δεν αποδεχόμαστε την προσπάθεια του υπουργείου να υποβαθμίσει τις πολιτικές του ευθύνες. Για εμάς το πρόβλημα της ανεργίας έχει καταρχήν και κυρίως πολιτική διάσταση. Η έκρηξη της ανεργίας δεν προέκυψε «αντικειμενικά». Την έχουν προκαλέσει και οξύνει πολιτικές που το υπουργείο εργασίας έχει εφαρμόσει και συνεχίζει να εφαρμόζει. Όσο κι αν τα στελέχη του υπουργείου δηλώνουν αναρμόδιοι, δεσμευμένοι από τον προϋπολογισμό, κλπ, δεν παύουν να είναι εκείνοι που απελευθέρωσαν τις απολύσεις και εφάρμοσαν τον εργασιακό μεσαίωνα των μνημονίων.

Δεν μας ικανοποιούν οι απαντήσεις του υπουργείου στα εργασιακά ζητήματα. Δεν αποδεχόμαστε το «δεν υπάρχουν λεφτά», σαν απάντηση στο αίτημα μας για επέκταση του ταμείου σε όλους τους άνεργους, για όλο το διάστημα της ανεργίας. Όταν την ίδια στιγμή επιδοτούνται οι τράπεζες με δισεκατομμύρια. Όταν τα χρήματα του ΟΑΕΔ, συγκεντρωμένα από το μόχθο των ανθρώπων της δουλειάς, χαρίζονται απλόχερα στις επιχειρήσεις μέσω επιδοτήσεων. Αντίθετα το υπουργείο, όχι μόνο δεν συζητάει για επέκταση της επιδότησης των ανέργων, αλλά έχει προχωρήσει σε μείωση του ποσού κατά 100 ευρώ.

Η ανεργία αντιμετωπίζεται με αγώνα, συλλογική δράση και πολιτική διεκδίκηση. Επιβεβαιώνεται η ανάγκη συνέχισης του αγώνα των ανέργων για να κατακτήσουμε και να διασφαλίσουμε τα δικαιώματα μας. Η συσπείρωση ανέργων σε συλλογικές προσπάθειες μας δίνει δύναμη και ο συντονισμός των συλλογικοτήτων ανέργων μπορεί να ανοίξει το δρόμο για κατακτήσεις και επιτυχίες στον αγώνα μας.

Καλούμε όλους τους άνεργους συναδέλφους, όπως και επιτροπές, πρωτοβουλίες και συσπειρώσεις ανέργων, να συζητήσουμε τον απολογισμό της μέχρι τώρα δράσης μας και κυρίως τη συνέχεια του αγώνα μας.