Μέχρι το τέλος του 2012, θα πρέπει να έχει μειωθεί, βάσει του Προγράμματος, το δημόσιο έλλειμμα από το 13,6% στο 3,6% του ΑΕΠ, ώστε από το ίδιο έτος να σταματήσει και η ανοδική δυναμική του δημοσίου χρέους και να καταστεί βιώσιμη η χρηματοδότηση της Ελλάδας τα επόμενα χρόνια από τις αγορές. Αυτό σημαίνει, όμως, σύμφωνα με υπολογισμούς οικονομικών αναλυτών, ότι θα πρέπει να αφαιρεθούν με μέτρα λιτότητας από τη συνολική δαπάνη στην οικονομία περίπου 60 δις. ευρώ, ώστε να επιτευχθεί η συγκράτηση του ελλείμματος κατά 10 μονάδες του ΑΕΠ. Ουσιαστικά σε τρία χρόνια θα πρέπει σωρευτικά να χαθεί το ένα τέταρτο του ΑΕΠ του 2009, δηλαδή να εφαρμοσθεί ένα από τα σκληρότερα προγράμματα αποπληθωρισμού (για να θυμηθούμε και τη διατύπωση του Ντομινίκ Στρος Καν) όλων των εποχών!
Το πρόβλημα με αυτούς τους υπολογισμούς, όμως, είναι ότι τέτοιες δραστικές παρεμβάσεις αποπληθωρισμού θα φέρουν την οικονομία σε βαθιά ύφεση –εκτός αν ξαφνικά αποφασίσουν οι διεθνείς επενδυτές να συρρεύσουν στην Ελλάδα για παραγωγικές επενδύσεις, πράγμα απίθανο. Και όσο βυθίζεται η οικονομία στην ύφεση, τόσο θα δυσκολεύει μακροπρόθεσμα η εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους, φέρνοντας πάλι στην επιφάνεια τη δυναμική της χρεοκοπίας.
http://www।sofokleous10.gr/portal2/t…2010042922689/
Ζήστε μεσα στη φτώχεια εσείς, για να πλουτίζουν οι δανειστές, και μετά θα χρεωκοπήσετε κιόλας…
Αν δεν αποπληρώσετε τα δάνεια, σας παίρνουμε και τα σώβρακα:
Τα διμερή δάνεια θα είναι στηριγμένα στη νομοθεσία της χώρας που θα δώσει το δάνειο και στην βάση αυτής της νομοθεσίας θα λειτουργήσουν και οι εγγυήσεις της αποπληρωμής τους. Aυτό σημαίνει όπως εξήγησε στο Capital.gr αρμόδιο κυβερνητικό στέλεχος ότι η χώρα που δέχεται το δάνειο το εγγυάται με τις κινητές και ακίνητες αξίες που διαθέτει εντός και εκτός της επικράτειάς της
http://www.capital.gr/News.asp?id=957100
Μπορούν να πετάξουν όντως τη χώρα μας εκτός Ευρωζώνης; Από νομικής πλευράς, η απάντηση είναι κατηγορηματικά «όχι». Οι συνθήκες της Ε.Ε. δεν προβλέπουν απολύτως καμιά δυνατότητα και καμιά διαδικασία εκδίωξης μιας χώρας από την Ευρωζώνη, όσο χρέος ή ελλείμματα και αν έχει. Μόνο πρόστιμα. Τίποτα παραπάνω.
Από οικονομικής πλευράς όμως, αν το θελήσουν οι χώρες της Ευρωζώνης, μπορούν άνετα να στραγγαλίσουν αμέσως την ελληνική οικονομία σε τέτοιο βαθμό, ώστε να υποχρεώσουν την Αθήνα να εγκαταλείψει μόνη της το ευρώ. Αρκεί η συνεργασία των απατεώνων των οίκων αξιολόγησης και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).
Μόνο με πολιτική απόφαση μπορεί φυσικά να γίνει κάτι τέτοιο. Πολιτική απόφαση από το Βερολίνο, εννοείται.
Το ότι θα διαφωνούν το Παρίσι, η Ρώμη, η Μαδρίτη κ.λπ. είναι βέβαιο, αλλά έχει μικρή σημασία. Για να αποφασίσει όμως κάτι τόσο εχθρικό για τη χώρα μας η Γερμανία τινάζοντας στον αέρα την Ευρωζώνη, θα πρέπει προηγουμένως να έχει αποφασίσει αλλαγή της στρατηγικής της στο θέμα της Ευρώπης.
Το κόλπο είναι απλό: οι οίκοι υποβαθμίζουν την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας εν μια νυκτί και η ΕΚΤ δεν κάνει πλέον δεκτά τα ελληνικά κρατικά ομόλογα για να χορηγεί ρευστότητα στις εμπορικές τράπεζες. Αυτομάτως, αυτό οδηγεί σε κατάρρευση όλες τις ελληνικές τράπεζες. Κόλαση! Μόνη λύση τότε η επιστροφή στη δραχμή.
http://www.ethnos.gr/article.asp?cat…pubid=11497001
Τα κράτη που τα έχουν ονομάσει “PIIGS” (ανάμεσα τους και η Ελλάδα βέβαια) έχουν συνολικές ανάγκες δανεισμού σχεδόν 2 ΤΡΙΣ (δες κάτω δεξιά στον πίνακα).
Το ΔΝΤ έχει στα ταμεία του 700δις.
ΚΟΙΝΩΣ, ΤΑ ΝΟΥΜΕΡΑ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΟΥΝ.
Οι πίνακες αυτοί δείχνουν τους 2 μεγαλύτερους δανειστές που θα δώσουν λεφτά στο ΔΝΤ – τα κράτη αυτά είναι η ΗΠΑ και η Ιαπωνία, που έχουν τρομερά προβλήματα αποπληθωρισμού, και τους λείπουν λεφτά. Πώς θα τα δώσουν λοιπόν? Από που θα τα βρουν? Α ναι, θα τα τυπώσουν από το πουθενά, υποτιμώντας ακόμα περισσότερο (μέχρι τέλους) το δολλάριο και το γιεν αντίστοιχα
ΑΠό: http://www.kokkino.org
Ο,ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟ;
Υπάρχουν περιπτώσεις οι οποίες αναγνωρίζονται ακόμα και από Διεθνή Δικαστήρια, όπου ένα κράτος μπορεί μονομερώς να ακυρώσει μέρος του χρέους του. Απαριθμούμε τρεις:
Η περίπτωση της ανωτέρας βίας
Λόγοι ανωτέρας βίας είναι δυνατόν να επικληθούν στην περίπτωση που ένα κράτος, εξαιτίας ανεξέλεγκτων καταστάσεων, δεν μπορεί να εκπληρώσει τις διεθνείς του υποχρεώσεις, συμπεριλαμβανομένης της αποπληρωμής μέρους του χρέους του. Αυτή είναι η νομική κωδικοποίηση του γεγονότος, ότι δεν μπορεί κανείς να περιμένει από κάποιον να κατορθώσει κάτι αδύνατο, κάτι το οποίο είναι σαφές και στη διεθνή νομοθεσία αλλά και στην κοινή λογική. Για παράδειγμα, οι κερδοσκοπικές πιέσεις πάνω στα ελληνικά ομόλογα έφεραν το ελληνικό Δημόσιο σε μια θέση όπου όχι απλά χρειάζεται να πουλήσει ομόλογα με πολύ υψηλό επιτόκιο μπας και αντλήσει χρήματα από τις αγορές, αλλά είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα βρει αγοραστή, και άρα δεν θα μπορεί να αποπληρώσει προηγούμενα δάνεια και ληγμένα ομόλογα. Ειδικότερα, οι κερδοσκοπικές αυτές πιέσεις σε πολλές περιπτώσεις ασκήθηκαν από τους ίδιους τους πιστωτές του κράτους, οι οποίοι στο διεθνές δίκαιο αναγνωρίζονται ως συνυπεύθυνοι στο μηχανισμό του χρέους!
….
….
Περισσότερα….
http://www.kokkino.org/index.php?option=com_content&view=article&id=1738:-q–q-qq—&catid=15&Itemid=37
Ίσως η λύση του προβλήματος είναι αυτό που έκανε και η Αμερικανική Κεντρική Τράπεζα, και συνεχίζει να το πράττει , τύπωμα νομίσματος από φρέσκο αέρα.
Αν υιοθετήσει την πολιτική αυτή και η ΕΚΤ θα μπορέσουν τα κράτη μελή της ΟΝΕ να πληθωρίσουν το χρέος τους και να διατηρηθεί η νομισματική ένωση.
Νομίζω αν θέλουν να διατηρηθεί η ΟΝΕ το τύπωμα χρήματος από φρέσκο αέρα κοπανιστό είναι η μόνη επιλογή.
http://garizo.blogspot.com/2010/05/blog-post.html