Γύρνα στο χτες και ρίξε λίγο μια ματιά
τότε που σπίτι και γονείς άφηνες πίσω
που πάλευες για το ψωμί στην ξενιτιά
και πάσχιζες για να σε βλέπουνε σαν ίσο
Χιλιάδες άνθρωποι με τη δική σου μοίρα
στενάζουν σε μπουντρούμια στιβαγμένοι
μα δεν διδάχτηκες απ’ την πικρή σου πείρα
γιατί, όπως λες, είναι αυτοί για σένα ξένοι
Άγρια κι απάνθρωπη είναι αυτή η εποχή
όμως δυο πράγματα να ξέρεις έχεις χρέος
πως για τη φτώχεια σου δεν φταίνε οι φτωχοί
και δεν νοείται άνθρωπος λαθραίος
Οι λύκοι, όπως πριν, του φίλου φόρεσαν προβιά
και με το δάχτυλο ποιοι είναι εχθροί σού δείχνουν
στους κολασμένους τέρατος κολλήσαν ρετσινιά
στάχτη στα μάτια σου για να σε κλέβουν ρίχνουν
Ο φόβος σου σε πνίγει σαν θηλιά
και μέσα στην καρδιά σου έχει φωλιάσει
τον φόβο αυτό μυρίζουν τα σκυλιά
και δεν αργούν να αναλάβουν δράση
Τα βράδια τα μαχαίρια ακονίζουν
όσο τον ύπνο του δικαίου εσύ κοιμάσαι
και με το μίσος τους τον κόσμο μας γυρίζουν
σε εποχές που εσύ δεν θέλεις να θυμάσαι
Κι αν αύριο κάποιος δύσμοιρος φτωχός
πέσει νεκρός απ’ του φασίστα το μαχαίρι
-πάντα πισώπλατα χτυπάει ο δειλός-
θυμήσου, εσύ του όπλισες το χέρι
Να ξέρεις όμως δεν θα σταματήσει εκεί
γίνεται αχόρταγο το τέρας σαν νικήσει
και το κατώφλι το δικό σου θα διαβεί
το αίμα των παιδιών σου να ζητήσει
Νίκος Σ.
0 Comments