Εάν κρίνουμε από την επιχειρηματολογία του κ. Παπανδρέου και του υπουργού Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου, ο κρατικός προϋπολογισμός του 2011 βάζει τα θεμέλια για τη σταθερή και δυναμική ανάπτυξη της οικονομίας. Μια ματιά στις βασικές παραδοχές στις οποίες στηρίζεται ο κρατικός προϋπολογισμός του 2011 μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι θα ενισχυθούν τα φαινόμενα ύφεσης στην οικονομία και θα μεγαλώσουν τα κοινωνικά προβλήματα.

Το 2010 σημειώθηκε πτώση του ΑΕΠ κατά 4,2%, η οποία ξεπέρασε και τον αρνητικό προγραμματισμό της τρόικας και της κυβέρνησης. Το 2011 προβλέπεται νέα πτώση του ΑΕΠ κατά 3%, η οποία είναι εξαιρετικά πιθανό να αποδειχθεί μεγαλύτερη.

Η ενίσχυση των φαινομένων ύφεσης θα αυξήσει την ανεργία κατά περίπου 25%, στο 15% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού. Το εκπληκτικό είναι ότι ο προϋπολογισμός προβλέπει -βάσει των δεσμεύσεων του μνημονίου- μεγάλη μείωση των επιδομάτων ανεργίας, ώστε να μην υπάρξει δημοσιονομική επιβάρυνση από την αύξηση του αριθμού των ανέργων κατά εκατοντάδες χιλιάδες.

Ύφεση, «λουκέτα», ανεργία, αποκλίσεις από τους στόχους για τα έσοδα και τις δαπάνες, νέα «διορθωτικά» μέτρα λιτότητας. Αυτό είναι το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένος ο κρατικός προϋπολογισμός του 2011.

Έπαινοι πριν από το «κραχ»

Οι εκπρόσωποι των πιστωτών του ελληνικού Δημοσίου δείχνουν ενθουσιασμένοι με τις επιδόσεις της κυβέρνησης Παπανδρέου και τον κρατικό προϋπολογισμό του 2011. Θέλουν να εκπαιδεύσουν τους λαούς στην οικονομική και κοινωνική τιμωρία προκειμένου να μην τεθεί το πολιτικό ζήτημα ποιος, επιτέλους, φταίει για την κρίση που διέρχεται η Ευρωπαϊκή Ένωση τα τελευταία δύο χρόνια και ποια είναι η σχέση των πολιτικών ηγετών με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα που παίρνουν τις αποφάσεις.

Αυτοί που συγχαίρουν τον κ. Παπανδρέου και τους συνεργάτες του γνωρίζουν ότι η οικονομική πολιτική της κυβέρνησής του οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο. Από εκεί που δήλωναν βέβαιοι για την έγκαιρη αποπληρωμή του δανείου των 110 δισ. ευρώ βάσει του αρχικού χρονοδιαγράμματος που συμφωνήθηκε, δέχονται τώρα τη χρονική επιμήκυνση της αποπληρωμής του δανείου. Σήμερα δηλώνουν εξίσου βέβαιοι ότι το ελληνικό Δημόσιο θα μπορέσει να βγει στις διεθνείς αγορές το 2013 και το 2014, σε αναζήτηση 30-40 δισ. ευρώ το χρόνο. Προς τα μέσα του 2011 θα συμφωνήσουν τον πρόσθετο δανεισμό του ελληνικού Δημοσίου, εκτιμώντας ότι είναι πρακτικά αδύνατη η χρηματοδότησή του από τις αγορές, ενώ στη συνέχεια θα δεχθούν και την έκδοση των ευρωομολόγων, για να περιορίσουν κάπως τους τόκους που αναλογούν στο χρέος του ελληνικού Δημοσίου και να συντηρήσουν την ψευδαίσθηση -για όσο διάστημα κρίνουν σκόπιμο- ότι μπορούμε να φανούμε συνεπείς στις τοκοχρεολυτικές υποχρεώσεις μας.

Στην πραγματικότητα η πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση Παπανδρέου και αποτυπώνεται στον κρατικό προϋπολογισμό του 2011 συμβάλλει στην απαξίωση του παραγωγικού δυναμικού της χώρας, στέκεται εμπόδιο στην αύξηση των επενδύσεων (βραχυπρόθεσμα, γιατί ΜΑΚΡΟπρόθεσμα, αν “κινεζοποιηθούν” οι εργάτες, μετά θα ξανάρθουν οι επενδυτές) και στην ανάκαμψη και μεγαλώνει το δημόσιο χρέος σε απόλυτους αριθμούς και ως ποσοστό επί του ΑΕΠ.

Όποιος ξέρει να διαβάζει τα οικονομικά στοιχεία και έχει στοιχειώδη πολιτική εντιμότητα βγάζει το συμπέρασμα ότι το ελληνικό Δημόσιο ήδη έχει χρεοκοπήσει και πως οι πιστωτές μας διαχειρίζονται τη χρεοκοπία, στην οποία μας οδήγησαν, με τους δικούς τους όρους. Και όχι μόνο αυτό: Ο Κύρτσος, στο άρθρο φροντίζει να “αθωώνει” πλήρως τη ντόπια ολιγαρχία, όλους αυτούς που περιμένουν να “κινεζοποιηθούν” οι εργάτες, ώστε μετά από κάμποσα χρόνια ρημάγματος, να ξαναπεπενδύσουν, με το “εργατικό κόστος” όμως να είναι “της πλάκας”

Δραματική αύξηση της ανεργίας κατά 2,96% το μήνα Νοέμβριο σε σχέση με τον μήνα Οκτώβριο, εμφανίζουν τα στατιστικά στοιχεία του ΟΑΕΔ, αντανακλώντας τις εφιαλτικές κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις της εφαρμοζόμενης μνημονιακής πολιτικής.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, όλοι ανεξαιρέτως οι πάροχοι ηλεκτρικού ρεύματος βλέπουν τους απλήρωτους λογαριασμούς να αυξάνονται. Ειδικά για τη ΔΕΗ, για την οποία υπάρχουν στοιχεία, για το 10μηνο του 2010, οι απλήρωτες συνδέσεις νοικοκυριών αλλά και μεσαίων και μεγάλων εμπορικών πελατών φτάνουν τις 700.000. Ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί στο 10% της συνολικής πελατειακής βάσης της ΔΕΗ.

Την ίδια στιγμή, οι επισφάλειες της ΔΕΗ στο 9μηνο του 2010, ανέρχονται στα 71,7 εκατ.ευρώ από 48,4 εκατ.ευρώ το αντίστοιχο διάστημα πέρυσι.