Ένας ξεχωριστός Σεπτέμβρης…

Σαν σήμερα, στις 2 Σεπτέμβρη του 2009 είναι η επέτειος μιας από τις σημαντικότερες ενέργειες του Επαναστατικού Αγώνα και γενικά του εγχώριου αντάρτικου πόλης, η επίθεση με αυτοκίνητο-βόμβα με 150 κιλά εκρηκτικά ΑΝFΟ εναντίον του Χρηματιστηρίου Αθηνών.

Ήταν τότε που ο Επαναστατικός Αγώνας μιλούσε για την κρίση, από το 2005 πριν αυτή ξεσπάσει στις ΗΠΑ και πριν ακόμα αυτή πλήξει τη χώρα το 2009-2010. Όταν μιλούσε για τα μνημόνια πριν ακόμα αυτά επιβληθούν. Όταν μιλούσε για την ευκαιρία τότε μιας συστημικής ανατροπής και επανάστασης που δυστυχώς δεν πραγματοποιήθηκε. Στις 5 Σεπτεμβρίου 2003 είναι η επέτειος που ξεκίνησε τη δράση του ο Επαναστατικός Αγώνας με τη διπλή βομβιστική επίθεση στα δικαστήρια της Ευελπίδων στην Αθήνα.

Σε λίγες μέρες, στις 14 Σεπτεμβρίου αποφυλακίζομαι με λήξη ποινής, έχοντας εκτίσει με 14 χρόνια παραμονής στη φυλακή συν 6 χρόνια εργασία, το σύνολο των 20 ετών κάθειρξης, ποινή στην οποία έχω καταδικαστεί για τη δράση του Επαναστατικού Αγώνα.

Σε μια εποχή που αλλάζουν αλλεπάλληλα οι ποινικοί και οι «σωφρονιστικοί» κώδικες, αυξάνοντας τα όρια των ποινών και του πραγματικού χρόνου έκτισης των ποινών, ακόμα και με παράνομες αλχημείες όσον αφορά την αναδρομική ισχύ των νόμων, όταν διαχρονικά η κύρια προτεραιότητα του κράτους είναι η αντιμετώπιση των πολιτικών του αντιπάλων, είμαι ο πρώτος κρατούμενος των ελληνικών φυλακών και ο πρώτος πολιτικός κρατούμενος με 20ετή ποινή πρόσκαιρης κάθειρξης που εκτίει το σύνολο της ποινής του, χωρίς αναστολή, όπως συνήθως γινόταν μέχρι τώρα. Αυτή η εξέλιξη είναι το αποτέλεσμα του ότι τα δικαστικά συμβούλια της Λαμίας έχουν απορρίψει 7 φορές την υφ’ όρον αποφυλάκισή μου με το σκεπτικό ότι δεν έχω «σωφρονιστεί», δεν έχω «βελτιωθεί» ηθικά και ότι αρνούμαι να αναγνωρίσω ως εγκληματική τη δράση του Επαναστατικού Αγώνα.

Πράγματι έχουν δίκιο! Σε κάποια ακρόαση του δικαστικού συμβουλίου, σε ερώτηση αν έχω «σωφρονιστεί», απάντησα ότι ούτε σε 1.000.000 χρόνια δεν θα γίνει αυτό. Αρνούμαι λοιπόν να υιοθετήσω την «ηθική» τους, την ηθική της υποταγής, ούτε φυσικά έχω αναθεωρήσει για τη δράση του Επαναστατικού Αγώνα, η οποία ήταν επωφελής και αναγκαία για την κοινωνική πλειοψηφία, τον λαό και το προλεταριάτο αφού στρεφόταν εναντίον του εγκληματικού κρατικο-καπιταλιστικού συστήματος εξουσίας.

Ιδιαίτερα μέσα στις σημερινές συνθήκες όπου το σύστημα γίνεται όλο και πιο άγριο καταδικάζοντάς μας ισόβια στη δουλεία του χρέους, καταδικάζοντάς μας στη φτώχεια και την εξαθλίωση, εξοντώνοντας λαούς και πληθυσμούς πλεονάζοντες για το ίδιο με τους πολέμους, τις γενοκτονίες και τις πολιτικές διάσωσής του και σκοτώνοντας αργά αλλά σταθερά τον πλανήτη που ζούμε προς χάρη του κέρδους και της εξουσίας μιας αισχρής μειοψηφίας. Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες ο αγώνας εναντίον του Κράτους και του κεφαλαίου όχι μόνο είναι δίκαιος αλλά και αναγκαίος και επιβεβλημένος. Δεν θα άλλαζα στο παραμικρό τις πολιτικές-αγωνιστικές επιλογές μου, ακόμα κι αν γύριζα τον χρόνο πίσω.

Αυτή η εξέλιξη της έκτισης του συνόλου της ποινής, έχει και τη θετική της πλευρά, αφού δεν θα έχω καν περιοριστικούς όρους, δηλαδή δεν θα δίνω παρόν στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής που θα διαμένω.

Ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου, όλα τα συντρόφια, όλες και όλους που στάθηκαν αλληλέγγυες/αλληλέγγυοι με οποιονδήποτε τρόπο όλα αυτά τα χρόνια μ’ εμάς τα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα, που παραμείναμε συνεπείς στις επιλογές αγώνα που κάναμε.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ-ΚΑΜΙΑ ΜΕΤΑΝΟΙΑ

ΖΗΤΩ Ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΛΑΜΠΡΟ ΦΟΥΝΤΑ

2 Σεπτεμβρίου 2026

Φυλακές Δομοκού,

Νίκος Μαζιώτης