Μέσα στο αίμα του αιγυπτιακού λαού επιδιώκει να βυθιστεί το ειδεχθές καθεστώς του τυράννου Χόσνι Μουμπάρακ, έχοντας την ελπίδα ότι σαν βρικόλακας θα αναγεννηθεί πίνοντας το αίμα των εκατοντάδων και ίσως σύντομα χιλιάδων θυμάτων του. Δεν είναι καθόλου βέβαιο πάντως ότι θα κατορθώσουν να προκαλέσουν εμφύλιο πόλεμο στην Αίγυπτο ο Μουμπάρακ και ο στενός κύκλος των σκληροπυρηνικών στρατηγών, που δικαίως πλέον φοβούνται ότι δεν αποκλείεται ακόμη και να στηθούν στον τοίχο μόλις πέσει το καθεστώς. Να μην τη γλιτώσουν δηλαδή με συμβολικές ποινές φυλάκισης πολυτελείας όπως οι δικτάτορες της χούντας της 21ης Απριλίου 1967.

Η αιματηρή δράση των συμμοριών που εξαπέλυσε το καθεστώς για να προκαλέσουν χάος και να τρομοκρατήσουν τον πληθυσμό, συμμορίες που απαρτίζονται από αστυνομικούς και στρατιωτικούς με πολιτικά και μέλη του κυβερνώντος κόμματος, με τη συμμετοχή και μαχαιροβγαλτών του αιγυπτιακού υποκόσμου, δεν επαρκεί για να προκαλέσει εμφύλιο πόλεμο. Μόνο αν ο στρατός ανοίξει πυρ και αρχίσει να σκοτώνει εκατοντάδες ή χιλιάδες διαδηλωτές ενδέχεται να οδηγηθεί η Αίγυπτος σε εμφύλια σύρραξη. Ακόμη και τότε το πιθανότερο θα είναι σε πρώτη φάση να έχουμε μια εκτεταμένη σφαγή πολιτών και όχι εμφύλιο, δεδομένου ότι αυτή τη στιγμή σε καμιά περίπτωση ο λαός ή η ισλαμιστική συνιστώσα του δεν είναι προετοιμασμένοι για εμφύλιο πόλεμο ούτε έχουν τέτοια πολιτική γραμμή.

Αν όντως λάβει χώρα η ανθρωποσφαγή που επιδιώκει ο Μουμπάρακ, σε επόμενη φάση αυτό που θα περιμένουν όλοι θα είναι η εκδήλωση ισλαμικής επανάστασης τύπου Ιράν. Oπως είναι ευνόητο, οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι θέλουν πάση θυσία να αποτρέψουν μια τέτοια εξέλιξη για χάρη ενός δικτάτορα που υπήρξε μεν χρήσιμος υπηρέτης τους, αλλά τώρα βρίσκεται και με τα δύο πόδια στον πολιτικό τάφο.

Οι πολιτικές πιέσεις των ΗΠΑ καταρχάς αλλά τώρα πια και των μεγάλων χωρών της ΕΕ (Γερμανίας, Γαλλίας, Βρετανίας) έχουν φτάσει στο απροχώρητο. Oταν βγαίνει ο ίδιος ο Ομπάμα και στη συνέχεια ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου και δηλώνουν ωμά ότι η μετάβαση στο νέο καθεστώς πρέπει να γίνει τώρα και όταν λέμε τώρα, εννοούμε τώρα και όχι τον Σεπτέμβρη, είναι φανερό ότι οι μέρες του Μουμπάρακ στην εξουσία είναι μετρημένες.

Οι τάξεις των ανώτατων και ανώτερων αξιωματικών των αιγυπτιακών ενόπλων δυνάμεων είναι διάσπαρτες από πράκτορες των ΗΠΑ ή από άτομα που διατηρούν στενότατες σχέσεις με τους Αμερικανούς, στη στήριξη των οποίων βασίζουν την επαγγελματική τους εξέλιξη. Εν κατακλείδι η Ουάσιγκτον θα κινητοποιήσει αυτούς τους ανθρώπους της στο πλαίσιο ενός «εσωτερικού πραξικοπήματος» μέσα στον αιγυπτιακό στρατό, για να απομακρύνει, ακόμη και παρά τη θέλησή του, τον Χόσνι Μουμπάρακ, αν αυτό απαιτηθεί τελικά.

Με την έξαρση των διαδηλώσεων έχει αναπτυχθεί μια απολύτως αβάσιμη και παραπλανητική θεωρία, που προβάλλεται κατά κόρον από τα ηλεκτρονικά ιδίως μέσα ενημέρωσης, ότι δήθεν «ο αιγυπτιακός στρατός παραμένει ουδέτερος». Πρόκειται περί εντελώς εσφαλμένης άποψης, που αποκρύπτει το γεγονός ότι το απολυταρχικό καθεστώς Μουμπάρακ είναι ακριβώς στρατιωτικό καθεστώς! Καθεστώς του στρατού έχουμε στην Αίγυπτο, δεν έχουμε… ιδιωτική δικτατορία του Μουμπάρακ!

Το γεγονός λοιπόν ότι μέχρι στιγμής ο στρατός δεν ανοίγει πυρ εναντίον των διαδηλωτών δεν σημαίνει ακόμη τίποτα περισσότερο από το ότι η ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων έχει παραλύσει από τις κολοσσιαίες διαδηλώσεις, ταλαντεύεται ως προς το τι πρέπει να κάνει και έχει διχαστεί ως προς τις οδούς διαφυγής που της απομένουν.

Η δήθεν «ουδετερότητα» του στρατού λοιπόν συνιστά τεράστια νίκη των εξεγερμένων Αιγυπτίων, που πέτυχαν προς το παρόν την αδρανοποίηση του πιο ισχυρού όπλου του καθεστώτος, υπονομεύοντας έτσι την ίδια τη φύση του καθεστώτος. Αυτό όμως δεν εγγυάται σε καμία περίπτωση τη στάση του στρατού, όχι μόνο στο εγγύς μέλλον, αλλά ακόμη και σήμερα ή αύριο. Μόνο αν ανατραπεί το καθεστώς θα μπορούμε να μιλήσουμε για τον ρόλο των αιγυπτιακών ενόπλων δυνάμεων εντός νέου πλαισίου.

Μέχρι τότε δεν πρέπει κανείς να ξεχνά ότι το καθεστώς Μουμπάρακ είναι καθεστώς του στρατού – άρα οι Αιγύπτιοι στρατιωτικοί πρέπει να πειθαναγκαστούν να συναινέσουν να χάσουν όλοι τους πολλά και κάποιοι από αυτούς να διακινδυνεύσουν πολλά, συμπεριλαμβανομένης και της προσωπικής τους ελευθερίας, αποδεχόμενοι την κατάρρευση του καθεστώτος.

ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ στην παρανομία, αποτελούμενο από εκατό μέλη, συγκρότησαν ήδη στην Αίγυπτο δώδεκα περίπου κόμματα και ομάδες της αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένων φυσικά και των Αδελφών Μουσουλμάνων, στο πλαίσιο της καλύτερης δυνατής προετοιμασίας τους για την ανάληψη της εξουσίας μόλις ανατραπεί το καθεστώς Μουμπάρακ. Οπως αποκαλύπτουν επίσης οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης», μετά από κορυφαίας σημασίας σύσκεψη στον Λευκό Οίκο μέλη του επιτελείου του γνωστοποίησαν στους δημοσιογράφους πως αποφασίστηκε ότι οι ΗΠΑ «δεν απέκλεισαν τη συνεργασία με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα ως μέρος μιας συντεταγμένης διαδικασίας» μετάβασης σε μια εκδημοκρατισμένη Αίγυπτο.

Πηγή: Γ. Δελαστίκ – “Εθνος”