Εργαζόμενοι, εργαζόμενες,

Ο κόσμος της δουλειάς βρίσκεται αντιμέτωπος με την αντιδραστικότερη επίθεση των τελευταίων δεκαετιών. Αν δεν τους σταματήσουμε η επίθεση της κυβέρνησης και των κυρίαρχων πολιτικών δυνάμεων, της ΕΕ και του ΔΝΤ δεν θα έχει τέλος. Είναι απόλυτη ταξική επιλογή αλλά και μονόδρομος για τη διέξοδο του κεφαλαίου από την κρίση. Για τα κέρδη, το ευρώ και τους τοκογλύφους θυσιάζουν εκατομμύρια εργαζόμενους σε όλη την Ευρώπη, εντείνουν τους ρυθμούς εκμετάλλευσης. Γι’ αυτό φέρνουν το νέο αντιδραστικό Σύμφωνο Σταθερότητας στην ΕΕ (στα πρότυπα του προγράμματος Μέρκελ – Σαρκοζί) με διαρκή λιτότητα, σύνδεση μισθών με την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, αυξήσεις ορίων συνταξιοδότησης, πανευρωπαϊκό ελάχιστο όριο ελλειμμάτων δηλ. σχεδόν μηδενισμό των δημόσιων παροχών! Γι’ αυτό φέρνουν διαρκώς νέα μνημόνια. Γι’ αυτό ξεπουλάνε τη δημόσια περιουσία της χώρας, σχεδόν το 1/3 του ΑΕΠ στους Έλληνες και ξένους «επενδυτές».

Γι’ αυτό συνεχίζουν να επιδοτούν ξεδιάντροπα τους μεγαλοεργολάβους, τους εφοπλιστές και τους τραπεζίτες, ενώ ρημάζουν το λαό στη φτώχεια, τη φορομπηξία και τις τεράστιες αυξήσεις σε όλα τα είδη πρώτης ανάγκης. Γι’ αυτό διαλύουν και εμπορευματοποιούν τις συγκοινωνίες, τη δημόσια υγεία και παιδεία, συντρίβουν όλες τις κοινωνικές παροχές. Γι’ αυτό νομοθετούν διατάγματα ντε φάκτο μείωσης μισθών και διάλυσης Συλλογικών Συμβάσεων. Γι αυτό εκβιάζουν για ατομικές συμβάσεις υποταγής. Γι αυτό καταργούν τα δημοκρατικά δικαιώματα, ποινικοποιούν τους αγώνες εντείνουν την καταστολή και την ανοιχτή προβοκάτσια.

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες,

Δεκάδες χιλιάδες φτάνουν οι απολύσεις. Εκατοντάδες χιλιάδες οι άνεργοι. Συμβασιούχοι με 10 και 20 χρόνια δουλειάς πετιούνται στο δρόμο. Η μαύρη και ελαστική εργασία έχει γίνει ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Η πολιτική αυτή είναι αδιέξοδη για τα συμφέροντα των εργαζομένων.

Απέναντι σε αυτήν την προδιαγεγραμμένη εξέλιξη, απαιτείται κοινό μέτωπο όλων των εργαζομένων. Σε αυτό τον ανελέητο κοινωνικό πόλεμο διαρκείας μπορούμε να τους νικήσουμε! Ο κόσμος της δουλειάς μπορεί και πρέπει να σταθεί στο ύψος του!

Οι μικροί και μεγάλοι αγώνες των εργαζόμενων σηματοδοτούν τη δυνατότητα ανατροπής της επίθεσης. Το σύνθημα ΥΓΕΙΑ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ τάραξε τους πολύβουους δρόμους γύρω από το κατειλημμένο Υπουργείο Υγείας. Απεργοί γιατροί, μαζί με εργαζομένους στις συγκοινωνίες, ένωσαν τις γροθιές τους και δυνάμωσαν την ελπίδα του αγώνα τους. Ήταν ένα σύνθημα καταγγελίας για την κατάργηση των βασικών δημόσιων πυλώνων, και ταυτόχρονα ένα σύνθημα ελπίδας για τις πραγματικές δυνατότητες νικηφόρου διακλαδικού συντονισμού. Τα κινήματα «δεν πληρώνω» επεκτείνονται παρά τις πειθαρχικές διώξεις. Οι εξεγέρσεις τύπου Κερατέας θα είναι στην ημερήσια διάταξη. Σε αρκετούς χώρους δουλειάς διαμορφώνεται ένα νέο πνεύμα απειθαρχίας, ρήξης και αλληλεγγύης. Σε πολλές χώρες οι διαδηλώσεις, οι βίαιες συγκρούσεις και οι εξεγέρσεις είναι καθημερινό φαινόμενο.

Δεν μας ταιριάζει η μιζέρια και ο κοινωνικός κανιβαλισμός του μνημονίου. Οι δύο γενικές απεργίες της 5/5 και της 15/12 έδειξαν ότι μπορεί να ένα ισχυρό εργατικό μέτωπο ανατροπής με τα πρωτοβάθμια σωματεία, τις γενικές συνελεύσεις και τις επιτροπές αγώνα. Μια τέτοια μάχη δεν μπορεί και δε θέλει να τη δώσει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ που το μόνο που ξέρουν καλά να κάνουν είναι οι παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις με τους εργοδότες και την κυβέρνηση, διαχειριζόμενη τους όρους χειροτέρευσης της ζωής μας.

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες,

Απέναντι στον εργασιακό μεσαίωνα και την κλιμάκωση της επίθεσης, θα απαντήσουμε με δυναμισμό και αποφασιστικότητα. Με απεργιακό κίνημα διάρκειας και ταξικής αλληλεγγύης. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Να οικοδομήσουμε μέσα στα σωματεία την αγωνιστική ταξική ενότητα των ίδιων των εργαζομένων. Είναι αγώνας επιβίωσης και αξιοπρέπειας για τον κόσμο της δουλειάς. Μόνο έτσι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την τρομοκρατία και τη βαρβαρότητα του κεφαλαίου. Για να ανατρέψουμε το μνημόνιο, να νικήσουμε τη χούντα κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ.

* Με αγώνες διαρκείας να νικήσουμε τη χούντα κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ.

* Για να πάρουν πίσω όλα τα αντεργατικά μέτρα, το «μηχανισμό στήριξης» και το Μνημόνιο.

* Για να μην πληρώσει ο λαός το χρέος και την κρίση. Διαγραφή του χρέους – παύση πληρωμών, ανυπακοή και ρήξη με τις συμφωνίες της ΕΕ, την ΕΚΤ και την ΟΝΕ.

* Για αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, με συλλογικές συμβάσεις και σταθερή εργασία ώστε να ζούμε αξιοπρεπώς από μια δουλειά.

* Για νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων.

* Για να μην περάσουν οι ιδιωτικοποιήσεις. Για να επιστρέψουν τώρα στο δημόσιο όλες οι επιχειρήσεις που ιδιωτικοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια (ΟΤΕ, λιμάνια, Ολυμπιακή κλπ). Για εθνικοποίηση των τραπεζών, χωρίς αποζημίωση, με εργατικό – κοινωνικό έλεγχο.

* Για δημόσιες συγκοινωνίες, δωρεάν παιδεία και υγεία.

* Για τα δικαιώματα των ανέργων: επίδομα ανεργίας για όλο το διάστημα που βρίσκονται στην ανεργία ίσο με το βασικό μισθό, χωρίς προϋποθέσεις. Πλήρης, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

* Για νομιμοποίηση όλων των μεταναστών, ίσα δικαιώματα για έλληνες και ξένους εργάτες. Άμεση δικαίωση των 300 απεργών πείνας μεταναστών.

* Για να παγώσουν οι στρατιωτικές δαπάνες, να σταματήσουν εδώ και τώρα οι σκανδαλώδεις φοροαπαλλαγές στους επιχειρηματίες και την Εκκλησία, οι χαριστικές ρυθμίσεις που απάλλαξαν τους εργοδότες από δις ευρώ εισφορών προς τα ασφαλιστικά ταμεία.