Είναι γνωστό πως η Τράπεζα της Ελλάδος, δεν αποτελεί μόνο τον εποπτικό φορέα των τραπεζών της χώρας, αλλά κάτι πολύ περισσότερο. Εδώ και αρκετά χρόνια, η ΤτΕ δρα ως συνδικαλιστικός εκφραστής, των συμφερόντων όχι μόνο του εγχώριου αλλά και τους διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου.

Εάν κάποιος ανατρέξει σε παλαιότερες εκθέσεις της ΤτΕ, θα δει πως εδώ και καιρό η ΤτΕ ζητούσε τη λήψη μέτρων αναλόγων με αυτά του Μνημονίου.

Για αυτό το λόγο άλλωστε η ΤτΕ, χαιρέτισε περίπου ως σωτήριο γεγονός την υπαγωγή της Ελλάδας στην κρεατομηχανή της τρόικα. Και αυτό για δύο λόγους:

Πρώτον, για να διασφαλιστούν τα συμφέροντα των πιστωτών, δηλαδή του εγχώριου και του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου.

Δεύτερον, η ΤτΕ, αντιλαμβάνεται το Μνημόνιο ως εργαλείο πειθάρχησης σε ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές: «Η Συμφωνία Στήριξης… θα επέβαλλε πειθαρχία στην τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων, θα προσέφερε τεχνογνωσία στην εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής και θα διευκόλυνε τη δημοσιονομική προσαρμογή», σημείωσε τη Μ. Δευτέρα, κατά την ομιλία παρουσίασης της Έκθεσής του για το 2010, ο Διοικητής της ΤτΕ, Γ. Προβόπουλος.

Στην τελευταία αυτή έκθεση της ΤτΕ, δεν κάνει τίποτα άλλο από το να παρουσιάζει το Μνημόνιο ως περίπου το μάννα εξ΄ουρανού για τη χώρα.
Στα πλαίσια αυτά λοιπόν, θεωρεί πως τόσο το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής (€26 δις έως το 2015) όσο και το Πρόγραμμα Αποκρατικοποιήσεων και Αξιοποίησης της Δημόσιας Περιουσίας (€50 δις έως το 2015), πρέπει να αποτελούν τη υπ’ αριθμόν 1 βασική προτεραιότητα της οικονομικής πολιτικής για το επόμενο χρονικό διάστημα.

Γίνονται όμως όλο και πιο προφανή τα εξής:

Το μεν Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής των € 26 δις, είναι ίσως αδύνατον να πιάσει τους στόχους του, τη στιγμή που η ελληνική οικονομία αναμένεται να έχει συρρικνωθεί στο τέλους του έτους κατά 10% περίπου σε σχέση με το 2009. Σε κάθε δε περίπτωση, είτε πιαστούν είτε δεν πιαστούν οι στόχοι του, το μπαράζ αυτό των δημοσιονομικών μέτρων, θα λειτουργήσει σαν διαβρωτικό οξύ πάνω στην οποιαδήποτε αναπτυξιακή προοπτική, εκτινάσσοντας την ανεργία στα ύψη!

Για αυτόν ίσως το λόγο, οι «προβλέψεις» της ΤτΕ, για την ανεργία αποτελούν μια προσβολή προς τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού. Συγκεκριμένα, η Έκθεση προβλέπει ανεργία της τάξης του 15% για το 2011, όταν αυτή έχει ξεπεράσει το ποσοστό αυτό (15,1%) ήδη από τον Γενάρη, με ολοένα αυξητικές τάσεις!!!

Αντίστοιχης ποιότητας είναι άλλωστε και οι προβλέψεις της ΤτΕ, για την πορεία του ΑΕΠ, μέσα στο 2011. Αυτή τοποθετείται στο -3%, «χωρίς να αποκλείεται κατά τι μεγαλύτερη πτώση» την ίδια στιγμή, που άλλοι αξιόπιστοι φορείς (ΚΕΠΕ, Εθνική Τράπεζα), τοποθετούν την ύφεση στο 3,5%.

Το δε Πρόγραμμα Αποκρατικοποιήσεων και Αξιοποίησης της Δημόσιας Περιουσίας των € 50 δις, είναι σίγουρα εκτός τόπου και χρόνου. Και αυτό γιατί τόσο οι αποτιμήσεις των εισηγμένων ΔΕΚΟ, όσο και η αξία της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου βρίσκονται σε πολύ χαμηλά επίπεδα λόγω της κρίσης.

Ακόμα όμως και αν υποτεθεί πως θα πιαστεί το πλάνο των € 50 δις, ποια θα είναι η επίπτωση στο μέγεθος του χρέους των €340 δις; Θα είναι απλά μια μείωσή του που δεν θα φτάνει ούτε το 15%, με τίμημα την ολοκληρωτική παράδοση του δημοσίου πλούτου σε εγχώρια και ξένα συμφέροντα!

Με άλλα λόγια, λοιπόν ενώ η ΤτΕ, πανηγύριζε, αλλά και υποβοήθησε στο μέτρο των δυνάμεων της, την υπαγωγή της χώρας στο Μνημόνιο, σήμερα της δίνει τη χαριστική βολή υποστηρίζοντας, απλώς την πορεία στον ίδιο δρόμο με μεγαλύτερη επιμονή!

Έτσι ο κ. Προβόπουλος είναι ίσως ο ένας από τους τρείς ανθρώπους σε αυτή τη χώρα, (μαζί με τους Γ. Παπανδρέου και Γ. Παπακωνσταντίνου), που συνεχίζουν να υποστηρίζουν πως το Μνημόνιο, μπορεί να οδηγήσει κάπου την ελληνική οικονομία

Πηγή: Ισκρα