«Ο Γοργοπόταμος στην Αλαμάνα/ στέλνει περήφανο χαιρετισμό./ Μιας ανάστασης νέας χτυπάει καμπάνα/ μηνάν τα όπλα μας το λυτρωμό». (Νίκος Καρβούνης)
Η ανατίναξη της γέφυρας έγινε τη νύχτα της 24ης προς την 25η Νοεμβρίου 1942, από 150 αντάρτες του ΕΛΑΣ με επικεφαλής τον Αρη Βελουχιώτη και 60 του ΕΔΕΣ με επικεφαλής τον Ν. Ζέρβα και 12 Αγγλους σαμποτέρα. Ηταν μία απ’ τις μεγαλύτερες επιτυχίες του αντάρτικου κινήματος και χαρακτηριστική απόδειξη του πνεύματος της ανειρήνευτης και ανυποχώρητης αντίστασης και πάλης κατά των τυράννων.

Το 1942 είχε μπει, με τα στρατεύματα των συμμάχων να βρίσκονται «εν απορία»… Στις 15 Φεβρουαρίου οι Ιάπωνες καταλαμβάνουν τη Σιγκαπούρη. Στις 10 Μάη οι Βρετανοί εκκένωσαν τη Ραγκούν. Στη Σοβιετική Ενωση τμήματα της 6ης γερμανικής στρατιάς υπό τον στρατηγό Φον Πάουλους, χτυπούν διαρκώς παρά το «στρατηγό χειμώνα» το Στάλινγκραντ, που αντέχει ακόμη. Ο Γερμανός στρατηγός Ρόμελ προετοιμάζει επίθεση εναντίον της Αιγύπτου. Το σχέδιο του φασιστικού Αξονα ήταν να ενωθούν οι δύο στρατηγικοί βραχίονες: Αφρικής μέσω Τουρκίας. Να καταστραφούν οι στρατιωτικοί δίαυλοι των βρετανικών δυνάμεων και να ανοίξει ο δρόμος προς τα όπισθεν της Σοβιετικής Ενωσης. Η διακοπή για έξι βδομάδες των γερμανικών εφοδίων μέσω Πειραιά ήταν αρκετή για να κλονίσει τα στρατεύματα του Ρόμελ…

Η εξουδετέρωση της ιταλικής φρουράς και η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου, οφείλεται στην ορμητική επίθεση και αποφασιστική στάση των ανταρτών του ΕΛΑΣ. Γι’ αυτό η χαρμόσυνη είδηση για ολόκληρο τον ελληνικό λαό, εμπέδωσε την πίστη για την τελική νίκη. Γι’ αυτό τραγουδήθηκε, έγινε θρύλος της Εθνικής Αντίστασης: «Βροντάει ο Ολυμπος, αστράφτ’ η Γκιώνα, μουγκρίζουν τ’ Αγραφα, σιετ’ η στεριά/. Στ’ άρματα στ’ άρματα εμπρός στον αγώνα/ για τη χιλιάκριβη τη λευτεριά/. Ξαναζωντάνεψε τ’ αρματολίκι τα μπράτσα σίδερο φλόγα η ψυχή/. Λουφάζουν έντρομοι οι ξένοι οι λύκοι/ στην εκδικήτρα μας αντρίκεια ορμή» (Νίκος Καρβούνης). Σύμφωνα με το στρατάρχη Ουίλσον, η καταστροφή της γέφυρας του Γοργοπόταμου συνέτεινε στη νίκη των συμμάχων στη Β. Αφρική.

Η αποθέωση του ιστορικού ρόλου του ΕΛΑΣ σαν κύριο μοχλό της Εθνικής μας Αντίστασης – στην έκβαση του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου είναι προφανέστατη. Χάρη στις οργανωτικές, στρατιωτικές και πολιτικές ικανότητες του Αρη Βελουχιώτη, να ενθουσιάζει και να ξεσηκώνει, να μελετάει τα στρατιωτικά δεδομένα, ο ΕΛΑΣ αναπτύσσεται και στα τέλη του 1942 αριθμεί ήδη 3.000 αντάρτες.

Η δημιουργία της χρυσής αυτής σελίδας στη νεότερη ιστορία μας, με το Γοργοπόταμο, «έσπασε την άτιμη την αλυσίδα/ που μας εβάραινε θανατερά». Γιατί, το μαζικό πνεύμα της αυτοθυσίας, αγκάλιασε όχι μόνον τους πρωτοπόρους αγωνιστές, αντάρτες, αλλά όλον τον ελληνικό λαό. Ωθησε για την πάλη του, στα βουνά και στις πόλεις, μέχρι την απελευθέρωση. Η ιστορική αλήθεια του λαϊκού κινήματος μέσα απ’ τις γραμμές του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ, καταγράφεται ως η πιο ένδοξη πτυχή της Ιστορίας, της Εθνικής μας Αντίστασης, εναντίον των ξένων κατακτητών. Γιατί, όπως και τότε, το μήνυμα παραμένει και σήμερα διαχρονικό: «Θέλουμε ελεύθερη εμείς πατρίδα/ και πανανθρώπινη τη λευτεριά». Η αντάρτικη εποποιία του Γοργοπόταμου είναι εποποιία του ελληνικού λαού, της εργατικής τάξης.

Πηγή: “Ριζοσπάστης”