Η κατάστασή μας (10 Οκτωβρίου 2014).

Наша ситуация (10 октября 2014 года).

Δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο του Рабочий Фронт Украины [Εργατικού Μετώπου Ουκρανίας – στμ.].

Διαπραγματεύσεις μεταξύ των πολεμάρχων διεξάγονται μεν, αλλά ένα ενιαίο Στρατιωτικό Συμβούλιο, εξ όσων γνωρίζω, δεν έχει συγκροτηθεί. Υπάρχουν λόγοι να υποθέσουμε ότι ούτε και πρόκειται να συγκροτηθεί. Η μεγαλοαστική τάξη έχει αφομοιώσει καλά την «εντολή» του «διαίρει και βασίλευε». Η τάξη αυτή, όπως απορρέει από τη φύση της, κατάφερε με επιτυχία να «παρεισφρήσει στην εξουσία», όσο το προλεταριάτο του Ντονμπάς πολεμούσε υπό την ηγεσία μικροαστών διοικητών.

Ήρθε η ώρα των αθέμιτων συμπαιγνιών. Οι διοικητές της πολιτοφυλακής αναρωτιούνται με απορία: αποδεικνύεται λοιπόν ότι ο «μεγάλος αδελφός», δεν τους βοηθούσε ορμώμενος από το ιερό αίσθημα του πατριωτισμού, αλλά από ιδιοτελή συμφέροντα; Τώρα γίνεται στο Ντονμπάς ανακατανομή της ιδιοκτησίας. Με κάποιους από την ουκρανική αστική τάξη (με τον Αχμέτοφ, τον Γιεφρέμοφ κ.ά.) οι άνθρωποι του Σουρκόφ [από 20.9.13 βοηθού του προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας – στμ.] έχουν έλθει σε συμφωνία επί κάποιων θεμάτων. Σε ότι αφορά κάποιους άλλους, η ιδιοκτησία τους «ωθείται» σε άλλα χέρια προς όφελος «υμετέρων» ανθρώπων

Οι συζητήσεις περί εθνικοποιήσεων στο Ντονμπάς, παρέμειναν μόνο συζητήσεις. Οι Ουκρανοί αστοί παραμένουν ιδιοκτήτες των ορυχείων, των εργοστασίων και λοιπών στοιχείων. Κάποιοι απ’ αυτούς έχουν εξαγάγει επιχειρήσεις στους ακραίους εθνικιστές, μέσω εξαγορών γραφειοκρατών της Λ.Δ.Λ. και της Λ.Δ.Ντ. Κάποιοι άλλοι το έσκασαν σε ουκρανικές πόλεις. Οι οικονομικές συμφωνίες για την εκποίηση επιχειρήσεων συνάπτονται μεταξύ Ουκρανών και Ρώσων επιχειρηματιών στην επικράτεια της Ουκρανίας, όπου και καταχωρούνται νομικώς. Οι επιχειρηματικές πράξεις διεξάγονται μέσω των επικεφαλής των κυβερνήσεων της Λ.Δ.Ντ. και της Λ.Δ.Λ. Στη συνέχεια έρχονται εδώ άνθρωποι απ’ τη Ρωσία και αρχίζουν να προβάλλουν τα δικαιώματά τους. Μερικοί διοικητές των πολιτοφυλάκων και των Κοζάκων ανθίστανται. Σε αυτούς ασκείται πίεση απ’ τη Μόσχα. Άρχισαν μάλιστα να πατάσσουν τους ανυπάκουους. Υπάρχουν μαρτυρίες, βάσει των οποίων, προσφάτως, στο Ντονιέτσκ ο Ζαχάρτσενκο, με δυνάμεις του τάγματος «Οπλότ [Προμαχών -στμ.]» συνέτριψε το τάγμα «Κάλμιους», το οποίο προσπαθούσε να παραμείνει πιστό στη γραμμή Στρελκόφ. Γίνεται λόγος για εκατό νεκρούς.

Στοιχεία περί πολλών οικονομικών αγοροπωλησιών προφανώς μπορούν να βρεθούν σε ιστοσελίδες Ουκρανών οικονομολόγων και νομικών, στις ιστοσελίδες καθ’ ύλην αρμοδίων οργανισμών και σε οικονομικές αναλύσεις. Θα μπορούσε να βοηθήσει πολύ αν κάποιοι από τους εν Ρωσία Ρώσους βοηθούσαν στην περισυλλογή και ανάλυση τέτοιας πληροφορίας και στο να «ξεθαφτούν» όσο γίνεται περισσότερες συμφωνίες που αφορούν τέτοιες αγοροπωλησίες επιχειρήσεων του Ντονμπάς κατά το τελευταίο διάστημα. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να καταδειχτεί τώρα, ότι οι αστοί της Ρωσίας δεν παρείχαν ανιδιοτελώς βοήθεια στη Νοβορώσια, αλλά επεδίωκαν μόνο τα δικά τους αστικά συμφέροντα.

Τώρα ζούμε σε μια φάση προσδοκίας των εκλογών, οι οποίες δήθεν είναι άκρως απαραίτητες στον Πούτιν, ώστε να μπορέσει επιτέλους να αναγνωρίσει τη Λ.Δ.Ντ. και τη Λ.Δ.Λ. Η θεσμική βάση αυτών των «εκλογών» είναι τέτοια ώστε να εξαιρούνται από τον αγώνα για τις ψήφους των ψηφοφόρων όλες οι δυνάμεις, εκτός από τους διαθέτοντες διοικητικά αξιώματα στο Ντονιέτσκ και στο Λουγκάνσκ. Επιπλέον, έχουν εξαιρεθεί από το εκλογικό σώμα οι πολιτοφύλακες. Οι πολιτικοί και οι στρατηγοί της Ρωσίας είπαν ευθέως στους διοικητές της πολιτοφυλακής: μη χτυπιέστε, οι εκλογές έχουν ήδη διεξαχθεί· οι άνθρωποι που χρειάζεται έχουν ήδη νικήσει. Ο Ζαχάρτσενκο θα είναι αφεντικό στο Ντονιέτσκ και ο Πλοτνίτσκι στο Λουγκάνσκ. Μπορείτε να ξεχάσετε τη Νοβορώσια.

Ο Μοζγκοβόι εξέφρασε τη διαφωνία του, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να κλείσουν ερμητικά προς αυτόν οι όποιες ροές του «βογιεντόργκ [“εμπορευμάτων στρατιωτικού χαρακτήρα”- διατύπωση για την τροφοδοσία των πολιτοφυλάκων δια της μη κυβερνητικής οδού – στμ.]», ενώ το μικρό ρυάκι της ανθρωπιστικής βοήθειας μπορεί να ανακοπεί ανά πάσα στιγμή. Κάποιοι από τους λοιπούς διοικητές, μπορούν ενδεχομένως να αναζητήσουν άλλες, τοπικές πηγές τροφοδοσίας (ιδιαίτερα ο Κοζίτσιν [πρόεδρος της ένωσης Κοζάκων του Ντόν – στμ.], ο οποίος έχει το δικό του ρόλο σ’ αυτή την παράσταση). Ωστόσο, ο Μοζγκοβόι δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Το θέμα είναι ότι αυτός έχει καταλάβει θέσεις στο Αλτσέφσκ, όπου το πακέτο ελέγχου των μετοχών του μέγιστου συγκροτήματος μεταλλουργίας που βρίσκεται εκεί έχει εξαγοραστεί ήδη από τον χρηματοπιστωτικό όμιλο VTB (άρα, «ανήκει» στον Πούτιν). Ο Μοζγκοβόι δεν μπορεί να κηρύξει τον πόλεμο σε τέτοιον αντίπαλο.

Από την άλλη πλευρά, από πολλούς συνειδητούς πολιτοφύλακες, ακριβώς ο Μοζγκοβόι θεωρείται συνεχιστής της παράδοσης του Στρελκόφ. Αυτός δεν έχει κηλιδώσει την τιμή του ούτε με αμφίβολες συμφωνίες, ούτε με «εξωθήσεις» περιουσιών. Για του δικούς του μαχητές είναι που λέει ο λαός: «είναι σαν τους αποστόλους» – πολεμούν για την ιδέα, χωρίς να παίρνουν καμία χρηματική αποζημίωση. Ακριβώς στη δύναμη του Μοζγκοβόι επιδιώκουν να ενταχθούν οι πλέον ασυμβίβαστοι μαχητές και από το Ντονιέτσκ, που είναι πιστοί στα ιδανικά τους. Ακριβώς με αυτόν επιδιώκουν να ενωθούν οι πολιτικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης και μικρές μονάδες, οι διοικητές των οποίων δεν επιθυμούν να καταντήσουν πιόνια σε ξένη σκακιέρα. Αυτός θα μπορούσε να γίνει το λάβαρο της νέας επανάστασης του Ντονμπάς. Ωστόσο, είναι εξαιρετικά δύσκολη η ανάληψη τέτοιου επικίνδυνου ρόλου. Και αυτός βασανίζεται από αμφιβολίες.

Η καρδιά τον καλεί στον άθλο, ενώ το λογικό του μιλά για το αναπόφευκτο του θανάτου.

Ο Μοζγκοβόι πλαισιώνεται από ουκ ολίγους ανθρώπους, έτοιμους να βαδίσουν μέχρις εσχάτων, χωρίς να λογαριάζουν το κόστος. Ωστόσο, εδώ δεν υπάρχει ένα κόμμα μπολσεβίκων κατά το υπόδειγμα του 1917. Όλοι οι επιφανείς ηγέτες του τωρινού κινήματος, προέρχονται από το χώρο των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Όλο και πιο πολύ επιβεβαιώνεται στην πραγματικότητα που παρατηρούμε η λενινιστική περιγραφή του μικροαστικού στοιχείου ως επιρρεπούς σε διαρκείς αμφιβολίες και αμφιταλαντεύσεις από το ένα άκρο στο άλλο.

Προσωπικά δεν πιστεύω ότι τα παιγνίδια των αστών μπορούν να έχουν αίσιο τέλος. Αυτοί δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν τους πληθώρα παραγόντων, και θα πληρώσουν την κοντόφθαλμη στάση τους με αποτυχίες. Ωστόσο, ο λαός είναι αυτός που θα καταβάλλει το τίμημα για αυτούς τους κοντόφθαλμους χειρισμούς με ακόμα πιο μεγάλες συμφορές και με πιο πολύ αίμα.

Και όμως, κάτι θα γεννηθεί απ’ αυτές τις ωδίνες. Εδώ θα συμφωνήσω με όσους λένε: τώρα είναι που ξεκινούν όλα.

Οψόμεθα.

Κονσταντίν Λεντς

(Μετάφραση από το ρωσικό πρωτότυπο: Δ. Πατέλης).