Αφού ο ελληνικός λαός έμαθε αυτές τις μέρες απέξω κι ανακατωτά μέσα από τις τηλεοράσεις όλα τα μισητά στελέχη της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας που λέγεται ΕΕ, αφού ταλαιπωρήθηκε από τις απανωτές «διαπραγματεύσεις» και τις αντιφατικές δηλώσεις διάφορων παραγόντων, αφού παρακολούθησε τις νέες μετατοπίσεις των… νέων κόκκινων γραμμών, έγινε τελικά μάρτυρας χτες το βράδυ της τελευταίας πράξης του τρέχοντος επεισοδίου, της νέας συμφωνίας της κυβέρνησης με την ΕΕ. Μια συμφωνία, που όπως κι αν βαφτιστεί:

– Αποτελεί νέα επαχθή επιβεβαίωση αποδοχής από τη νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ όλου του αντιδραστικού πλαισίου της υποταγής, της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης της χώρας, της εποπτείας της και της έντασης της καπιταλιστικής επίθεσης απέναντι στο λαό.

– Αποτελεί παγιοποίηση και παράταση όλων των μνημονιακών πολιτικών, ενάντια στις οποίες, υποτίθεται εκλέχθηκε η κυβέρνηση αυτή. Η ανακοίνωση μετά τη συμφωνία είναι γεμάτη από όρκους δέσμευσης στην κατεύθυνση όχι μόνο της… αποδέσμευσης της νέας κυβέρνησης από τις προεκλογικές της εξαγγελίες, αλλά και τη τήρησης των συμφωνιών της προηγούμενης κυβέρνησης. Είναι φανερό ότι κανείς δεν μπορεί να πανηγυρίζει επειδή δε θα υπάρχουν νέες μειώσεις συντάξεων ή επειδή δε θα υπάρξουν αλλαγές στα εργασιακά για 4 μήνες! Άλλωστε, κάτι μας λέει ότι οι διευκρινήσεις που θα γίνουν τη Δευτέρα θα επιφυλάσσουν και άλλες δυσάρεστες εξελίξεις.

– Αποτελεί τρανή απόδειξη ότι η γραμμή της διαπραγμάτευσης όταν αποδέχεται κανένας το μονόδρομο της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και της καπιταλιστικής επίθεσης είναι γραμμή κενή πραγματικού περιεχομένου, γραμμή που αντικειμενικά οδηγεί στην υποταγή.

– Αποτελεί στην πραγματικότητα συμφωνία γέφυρα για μετά από 4 μήνες, όπου η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ θα κληθεί με μεγαλύτερη αμεσότητα και λιγότερα νάζια να συνεισφέρει στην παραπέρα κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης. Υπό αυτή την έννοια, οι δυσάρεστες εξελίξεις για το λαό ούτε έχουν τελειώσει ούτε χαρακτηρίζονται από κανενός είδους μακρόχρονη ισορροπία και ομαλότητα.

– Αποτελεί, τέλος, την «αριστερή» νομιμοποίηση της υποταγής και της ήττας καθώς ο λαός καλείται ούτε λίγο ούτε πολύ να πανηγυρίσει για τη συνέχιση του μνημονίου αφού «αυτό είναι το καλύτερο που ήταν δυνατό να γίνει».

Σημαντικό, πάντως είναι ότι όλη αυτή η διαδικασία (κάτι που δεν το ήθελαν οι πρωταγωνιστές της) αυξάνει όλο και περισσότερο την πλατιά λαϊκή αποστροφή στον μηχανισμό της ιμπεριαλιστικής ΕΕ. Έστω κι αν αυτή την αποστροφή κάνει ό,τι μπορεί η νέα κυβέρνηση να τη μεταφράσει σε απολίτικο αντιμερκελισμό με μπόλικη από συμπάθεια στους άλλους εγκληματίες της ανθρωπότητας, τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές.

Η αντιλαϊκή πολιτική, λοιπόν είναι εδώ. Και συνεχίζεται. Το ΚΚΕ(μ-λ) καλεί τον ελληνικό λαό, τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους, τις νέες και τους νέους να συμβάλουν αποφασιστικά στην οργάνωση αγώνων και στη συγκρότηση ενός κινήματος που δε θα είναι συνιστώσα καμίας κυβέρνησης ούτε και θα αντιμετωπίζει με κατανόηση την πολιτική της. Ενός κινήματος που θα φωνάζει όλο και πιο δυνατά ενάντια στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ και το ΔΝΤ, ενός κινήματος που θα αντιστέκεται στην άγρια καπιταλιστική επίθεση, ενός κινήματος διεκδίκησης δικαιωμάτων στη ζωή, στη δουλειά, στις σπουδές και στις ελευθερίες.