Σταθερή και ενιαία η κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης. Με τους αγώνες του ο λαός θα ανατρέψει τη νέα επίθεση ΕΕ – ΔΝΤ – κυβέρνησης.

Το πρώτο βήμα για την προώθηση του τρίτου μνημονίου έγινε με την υπερψήφιση του νέου αντιδραστικού τερατουργήματος Τσίπρα. Με μεθοδεύσεις απαράδεκτες, στα όρια της αστικής νομιμότητας, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με τη στήριξη ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – Ποταμιού, προχώρησε ακόμα πιο αποφασιστικά στη ραγδαία προσαρμογή της στις απαιτήσεις ΕΕ – ΔΝΤ – ΟΟΣΑ. Με αστεία επιχειρήματα και παρουσιάζοντας το μαύρο – άσπρο, η κυβέρνηση δε διστάζει να θυσιάσει τα όποια απομεινάρια λαϊκών δικαιωμάτων έχουν μείνει μισοόρθια από τα προηγούμενα κύματα της άγριας επίθεσης. Δε διστάζει να απεμπολήσει ακόμα και τα υπολείμματα κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας με δύο παράλληλους στόχους: Να διαμορφώσει την Ελλάδα σε ακόμα πιο αποτελεσματικό ορμητήριο των αμερικανονατοϊκών ιμπεριαλιστών και να δημιουργήσει ακόμα πιο ληστρικές συνθήκες εκμετάλλευσης του λαού και της εργατικής τάξης από το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο.

• Μένουν ακόμα να γίνουν αρκετά που αφορούν τους απαραίτητους συμβιβασμούς – διευθετήσεις μεταξύ των ιμπεριαλιστών αλλά και τις απαραίτητες προσαρμογές του ντόπιου πολιτικού προσωπικού, προκειμένου να καταστεί πιο ευέλικτο και πρόθυμο να υλοποιήσει σειρά βάρβαρων αντιλαϊκών μέτρων. Ωστόσο, το πράσινο φως για τη συμφωνία από τα ιμπεριαλιστικά αφεντικά έδειξε ότι τα κέντρα εξουσίας μέσα κι έξω από τη χώρα είναι σε μια συμβιβαστική ισορροπία ανάμεσά τους. ΗΠΑ, Γερμανοί και Γάλλοι, παράλληλα με τα μεταξύ τους μαχαιρώματα αποδέχονται προσωρινά το modus vivendi που καταλήχθηκε.

• Η αστική τάξη της χώρας και τα διάφορα πολιτικά της κέντρα ομονοούν πάνω σε αυτή την ισορροπία. Τα κλασσικά μνημονιακά κόμματα ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι έτρεξαν και πάλι να συνδράμουν τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στο ιερό αντιλαϊκό έργο της ψήφισης του τρίτου μνημονίου, που βαθαίνει την ιμπεριαλιστική εξάρτηση της χώρας και κλιμακώνει την καπιταλιστική επίθεση.

• Παρόλα αυτά, το σύνολο των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων βρίσκεται σε πολύ οξυμένη φάση. Για αυτό και δίνουν και παίρνουν οι κόντρες Ολάντ, Σόιμπλε και άλλων. Γι’ αυτό και ο συμβιβασμός που προέκυψε εμπεριέχει στοιχεία προσωρινότητας. Οι ευρύτερες εξελίξεις στην Ουκρανία αλλά και σε Συρία, Τουρκία, Παλαιστίνη, Ιράν θα δημιουργήσουν νέους διαγκωνισμούς ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές, διαγκωνισμοί που θα αντανακλαστούν στους σχεδιασμούς τους για τη χώρα μας.

• Η φιλοδοξία μετατροπής του ΣΥΡΙΖΑ στο βασικό φορέα της αντιλαϊκής επίθεσης αλλά και η ανάγκη του εξαρτημένου ελληνικού καπιταλισμού να εφαρμόζει άμεσα τις ιμπεριαλιστικές εντολές, επιβάλλουν στο σύστημα να προχωρήσει σε πολιτικές αναπροσαρμογές. Είτε με εκλογές είτε με άλλες λύσεις πλατύτερης κοινοβουλευτικής στήριξης στην κυβέρνηση (στη σημερινή ή σε μια άλλη μορφή της), δρομολογούνται εξελίξεις που θα υπερκεράσουν τις καθυστερήσεις που δημιουργούν οι διαρροές του ΣΥΡΙΖΑ στις ψηφοφορίες.

• Το παραπάνω έχει μεγάλη σημασία, καθώς την ψήφιση του τρίτου μνημονίου θα την ακολουθήσει καταιγιστική ομοβροντία αντιλαϊκών εφαρμοστικών νόμων. Απαραίτητο συμπλήρωμα για όλα αυτά είναι η ένταση της κρατικής καταστολής, το χτύπημα του εργατικού και λαϊκού κινήματος και, ασφαλώς, η παγιοποίηση διαδικαστικών πραξικοπημάτων εντός και εκτός Βουλής.

• Ας μην επιχαίρουν παλιοί και νέοι κυβερνώντες με τη σημερινή κατάσταση του κινήματος. Ας μην πανηγυρίζουν οι ληστές – ιμπεριαλιστές με την προσωρινή παύση αγώνων. Μπροστά στην κλιμακούμενη βαρβαρότητα, το λαϊκό και εργατικό κίνημα θα ξαναβγεί στο προσκήνιο των αγώνων γιατί δεν έχει να περιμένει τίποτα απ’ όλους αυτούς. Ενάντια στον κόσμο της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και της καπιταλιστικής κυριαρχίας, ενάντια στις αυταπάτες για αριστερές κυβερνήσεις – σωτήρες, ενάντια στον αποπροσανατολισμό προτασεολογίας για κυβερνητικά σχέδια «ρήξης» και το λαό στο περιθώριο, οι εργάτες, τα λαϊκά στρώματα και η νεολαία θα αντισταθούν στη βαρβαρότητα και θα διεκδικήσουν στους δρόμους τα θεμελιώδη δικαιώματά τους στη ζωή, δικαιώματα που ξετινάζει το σύστημα της εξάρτησης, της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης.

Πηγή