ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ” Η γλώσσα της Πεταλούδας” La Lengua de las Mariposas του Χοσε Λουίς Κουέρδα
Κυριακή 20/12 στις 19:00 στο
ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΣΤΕΚΙ Ζωοδόχου Πηγής & Ισαύρων Εξάρχεια
για την οικονομ ική ενίσχυση του ταμείου αλληλοβοήθειας της ΕΣΕ  Αθήνας

Ταμείο αλληλοβοήθειας

στα πλαίσια της ενίσχυσης του ταμείου αλληλοβοήθειας της ΕΣΕ εκδόθηκε και φέτος το ημερολόγιο των εργαζομένων.

Από τα τέλη του 2009 γεννήθηκε η ιδέα ενός μόνιμου ταμείου αλληλοβοήθειας, το οποίο στηρίζει αποκλειστικά φυσικά πρόσωπα, δηλαδή εργαζόμενους, άνεργους , μετανάστες που βρίσκονται σε ανάγκη λόγω απόλυσης, ανεργίας, ασθενείας, ατυχήματος ή άλλου κοινωνικού λόγου, καθώς και εργαζόμενοι που βρίσκονται σε απεργία ή αγωνιστικές κινητοποιήσεις.

Το ταμείο αλληλοβοήθειας ενισχύεται σε συστηματική βάση με τις προσφορές φίλων και συναγωνιστών, με συνδρομές των μελών της ΕΣΕ Αθήνας, με τα έσοδα από την έκδοση του ημερολογίου των εργαζομένων και με έσοδα από διάφορες εκδηλώσεις.

Προβαίνουμε σε κινήσεις οικονομικής στήριξης συναδέλφων μετά από συζήτηση και απόφαση της γενικής συνέλευσης της ΕΣΕ Αθήνας για κάθε περίπτωση που προτείνεται.
Από τον Μάη του 2010 μέχρι και τις 31 Οκτώβρη του 2015 έχουν διατεθεί 8.152 ευρώ συνολικά.

Αποφασίσαμε να αναβαθμιστεί η λειτουργία του ταμείου, απευθύνοντας κάλεσμα στα μέλη μας σε όλη την Ελλάδα, σε κάθε φίλο και
συνάδελφο που θέλει και μπορεί να γίνει συνδρομητής στο ταμείο αλλ.

Υπάρχουν τρία είδη ετησίων συνδρομών των 15, 30, και 60 ευρώ. Οι συνδρομές μπορούν να καταβληθούν και τμηματικά ενώ κόβεται και απόδειξη.
Σκέψη μας είναι να υπάρχουν ανοιχτές συνελεύσεις της ΕΣΕ Αθήνας, όπου θα συζητιούνται θέματα σχετικά με το ταμείο και την ενίσχυσή του.
Έχουμε συνείδηση ότι οι ανάγκες για αλληλεγγύη και αλληλοβοήθεια συνεχώς μεγαλώνουν, όμως είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε τη μάχη παράλληλα με τις μάχες που δίνουμε καθημερινά στα διάφορα μέτωπα της ταξικής πάλης.
Προτρέπουμε όλες τις συλλογικότητες του εργατικού και κοινωνικού κινήματος να συστήσουν ταμεία αλληλοβοήθειας.

Το ημερολόγιο των εργαζομένων εκδόθηκε για πρώτη φορά το 2011 καλύπτοντας κάθε χρονιά και από μια θεματική.
Το 2011 παρουσιάστηκε μια σειρά εργατικών δικαιωμάτων που κατέκτησε η εργατική τάξη μετά από πολύχρονους αγώνες.
Η νομική κατοχύρωση όμως δεν είναι πάντα αρκετή για την νικηφόρα έκβαση ενός αγώνα, έτσι λοιπόν είναι αναγκαίο να συνοδεύεται με την άμεση δράση, την αυτοργάνωση και την αλληλεγγύη.

Το 2012 καταγράφηκαν αγώνες της τελευταίας 20ετίας, απο το 1992 μέχρι το 2010, αγώνες που συνεχίζουμε να τους βιώνουμε με τις νίκες, τις ήττες, τους φόβους και τις ελπίδες μας. Σε αρκετούς από αυτούς είχαμε συμμετοχή, άλλες φορές ενεργή, άλλες υποστηρικτική.

Το 2013 καλύφτηκαν οι εργατικοί αγώνες της περιόδου 1967 έως το1988. Ανατρέχουμε δηλαδή και στην εποχή της χούντας και διαπιστώνουμε ότι η απόφαση των ίδιων των εργαζομένων, η συνειδητοποίηση της δύναμής τους και η αγωνιστικότητα τους μπορεί να αλλάξει τα πάντα , αν το θελήσει. Η περίοδος αυτή μπορεί να μας βοηθήσει να βγάλουμε τα συμπεράσματα μας στο σήμερα, που ζούμε σε εποχές βάρβαρων αντεργατικών μέτρων και αφαίρεσης των στοιχειωδών δικαιωμάτων ,άγριας καταστολής και φασιστικής τρομοκρατίας.

Το ημερολόγιο των εργαζομένων του 2014 μας πάει  πιο πίσω στο 1941 , κατοχή, απελευθέρωση, Δεκεμβριανά, εμφύλιος, μετεμφυλιακό κράτος και  δικτατορία της δεξιάς.
Χρόνια γεμάτα νίκες και ήττες, μέσα στην εξαθλίωση, την καταστολή, την πείνα και τον πόλεμο.

Το 2015 μελετάμε τις απαρχές της ιστορίας του εργατικού κινήματος στη χώρα μας , τη δημιουργία των πρώτων συνδικάτων και των πρώτων αυθόρμητων απεργιών. Από το 1870 που η αναδημιουργηθείσα εργατική τάξη προσπαθεί να συγκροτηθεί μέχρι την δικτατορία του Μεταξά και τον ελληνοιταλικό πόλεμο ανακαλύπτουμε τις σάπιες ρίζες του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού.

Φέτος με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 80 χρόνων απο την ισπανική επανάσταση του 1936 παρουσιάζουμε τα επιτεύγματά της που ακόμη και σήμερα εμπνέουν τους αγώνες των εργατών με τις αρχές της άμεσης δράσης, της οργάνωσης από τα κάτω ,την εξουσία και τη λήψη αποφάσεων στη γενική συνέλευση, την ομοσπονδιοποίηση. Τα πειράματα αυτοδιαχείρισης και οι κολεκτιβοποιήσεις μας διδάσκουν μέσα από την πράξη για τα θετικά η τα αρνητικά των εγχειρημάτων. Πρακτικές επίκαιρες και αξεπέραστες στις μέρες μας. Στις αρχές του 20ου αιώνα στην Ισπανία το 70% του πληθυσμού ήταν αναλφάβητοι, την εκπαίδευση μονοπωλούσε η καθολική εκκλησία , ο σκοταδισμός και ο αυταρχισμός κατασκεύαζαν πειθήνιους υπήκοους του στέμματος και των τοπικών φεουδαρχών.

Η σύνδεση της εκπαίδευσης με την επανάσταση το 36 εντοπίζεται πολλά χρόνια πριν με πρωταγωνιστή το Φρανσισκο Φερέρ.
Το 1901 ο Φερέρ ιδρύει το μοντέρνο σχολείο στη Βαρκελώνη, όπου φοιτούσαν μαζί αγόρια και κορίτσια, σκανδαλώδες για την εποχή, η δε διδασκαλία βασιζόταν στον ορθολογισμό και τις φυσικές επιστήμες. Στο μοντέρνο σχολείο υπήρχε  απόλυτη άρνηση της θρησκευτικής διδασκαλίας και οι δάσκαλοι δεν χρησιμοποιούσαν κανένα είδος επαίνου η ποινής. Η ιδέα του μοντέρνου σχολείου απλώθηκε στη Καταλωνία ,σ΄  ολόκληρη την Ισπανία ακόμα και έξω από τα σύνορά της.

Αυτή τη χρονική περίοδο διαδραματίζεται και η ταινία που θα προβάλλουμε. ‘η γλώσσα της πεταλούδας’ είναι του Χοσέ Λουίς Κουέρδα και βασίζεται σε τρία διηγήματα του Μανουέλ Ρίβας.
Τα γεγονότα εξελίσσονται στις αρχές του ισπανικού εμφυλίου σε ένα χωριό της Γαλικίας την δύσκολη χρονιά του ΄36, περιγράφει τον στραγγαλισμό της δημοκρατίας από τις φρανκικές ορδές.
Η ιστορία ενός αγοριού που πηγαίνει σχολείο στα τέλη του 36.Εκεί ο φαινομενικά αυστηρός δάσκαλός του θα αποδειχτεί ένας ευαίσθητος άνθρωπος και θα γίνει φίλος του. Σύντομα οι αρχές και οι αξίες που ο δάσκαλος του είχε εμφυσήσει θα ανατραπούν από τις πολιτικές εξελίξεις.