Bάζεις όλους τους Έλληνες στη σειρά και αναρωτιέσαι ποιος είναι ο τελευταίος που έχει δικαίωμα να μιλάει για πατεράδες, κληροδοτήματα και χούντες. Εξαιρείς τους απογόνους τους ταγματασφαλιτών και τους Σκαλούμπακες και τι σου μένει; Ο γιος αυτού που γκρέμισε διά της αποστασίας μία δημοκρατική κυβέρνηση του 53%, ανοίγοντας τον δρόμο για τη δικτατορία των συνταγματαρχών.
Για κακή τύχη του αγλαού Κυριάκου, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης δεν ήταν ο «εξαίρετος κοινοβουλευτικός» και ο «αγνός πατριώτης» που περιγράφουν οι μετά θάνατον αγιογράφοι, αλλά ο αήθης πολιτικός που δημιούργησε τις συνθήκες για τον ερχομό της χούντας.
Υποθέτω ότι δεν χρειάζεται να υπενθυμίσω το υβριστικό σύνθημα που δονούσε την Ελλάδα το αμαρτωλό καλοκαίρι του 1965. Ορισμένα αδικήματα δεν παραγράφονται με το πέρασμα των χρόνων, παρά μόνο από τους χοντρόπετσους και τους αναίσθητους. Το μητσοτακέικο έχει επιδόσεις παγκόσμιας κλάσης σε αυτούς τους τομείς.
Όχι, δεν ήταν απλό ολίσθημα αυτό στο οποίο υπέπεσε ο γιος του αποστάτη το βράδυ της Τετάρτης στη Βουλή, στο τέλος μίας ομιλίας που έμοιαζε γραμμένη από 12χρονο παιδί. Ήταν πολιτική αγυρτεία. Για ολίσθημα θα μιλούσαμε αν το λάδι είχε πέσει στο πάτωμα κατά λάθος. Αν η τοποθέτησή του ήταν προϊόν άγνοιας. Εδώ μιλάμε για μουντζούρωμα εκ προμελέτης.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης γνωρίζει πολύ καλά ότι η «πληροφορία» που επικαλέστηκε είναι άθλιο εφεύρημα υπόγειου εργαστηρίου fake news, από εκείνα που εκτοξεύονται καθημερινά στον ανεμιστήρα για να λερώσουν οτιδήποτε κινείται και να αποβλακώσουν τον αλαλιασμένο ψηφοφόρο.
Την τακτική της αξιωματικής αντιπολίτευσης τη διαβάζει, πλέον, ακόμα και 12χρονος. «Λαϊκισμός μέχρι να σβήσει ο κόκκινος ήλιος. Με ψέματα, με αλήθειες και με ψέματα. Και αν κατά λάθος πούμε καμιά μπαρούφα, δεν πειράζει, θα φροντίσουν τα κανάλια να την κάνουν γαργάρα».
Όποιος νομίζει ότι οι παρανοϊκές ανοησίες του υιού Μητσοτάκη, του υιού Κεφαλογιάννη και άλλων γόνων έγιναν μέγα θέμα και έφτασαν με τον σχολιασμό που τους πρέπει στα σπίτια του αναποφάσιστου ψηφοφόρου προφανώς έχει την τηλεόρασή του για διακοσμητικό στοιχείο. Ποιος θα τις διαψεύσει άλλωστε, τα επισήμως στρατευμένα ellinika hoaxes; Ή ο Μπογδάνος;
Το ένα ντέφι της «ενημέρωσης» το χτυπάνε κανονικοί δημοσιογράφοι που αφέθηκαν να χορεύουν γλυκά στον ρυθμό του Μαρινακισμού (συνώνυμο του Μητσοτακισμού) και το δεύτερο, ξεγάνωτα κνώδαλα του Twitter με πολυετή καριέρα οσφυοκάμπτη. Δίπλα στους πρόθυμους ηλίθιους λικνίζονται και πρόθυμοι λιγότερο ηλίθιοι, όπως κάτι λεβέντες που προετοιμάζουν πυρετωδώς το έδαφος για την αλλαγή καθεστώτος στη δημόσια τηλεόραση, με όσα αυτό συνεπάγεται για τη «γραμμή» της. Τις Πράβδα δεν τις φτιάχνουν πια όπως παλιά, κυρία Φλέσσα μου.
Ο πραγματικός νικητής της παιδιάστικης κοινοβουλευτικής λογομαχίας δεν ήταν τόσο ο Αλέξης Τσίπρας, που έπαιζε άνευ αντιπάλου αλλά εκών άκων παρασύρθηκε στη δίνη της γελοιότητας, όσο ο Στέφανος Χίος. Οι μπούρδες του Μακελειού έγιναν επίσημη γραμμή ενός κόμματος του 30% και το όνομα του διαβόητου εκδότη ανέβηκε στα χείλη του πρωθυπουργού της χώρας.
Είμαι βέβαιος ότι ο ίδιος ο Χίος θεωρεί κολακευτική την αναφορά και ετοιμάζεται να την προσθέσει στο επόμενο διαφημιστικό μήνυμα της κιτρινόχρωμης φυλλάδας του. Άλλωστε, αυτός είναι ο πραγματικός κληρονόμος του αυριανισμού, οπότε είναι θέμα χρόνου και συγκυρίας να ξεθάψει από κανένα μπαούλο τη θρυλική fake φωτογραφία του πατέρα Μητσοτάκη με τους Ναζί στρατιώτες. Ή καμιά καινούρια, με τον γέροντα Παϊσιο, που εσχάτως άνοιξε και βουλκανιζατέρ.
Και γιατί όχι; Τώρα που καταργήθηκαν οι όποιοι κανόνες, καμία άμυνα δεν μπορεί να σταματήσει τους Χίους. Αυτοί είναι που ορίζουν την πολιτική ατζέντα, με τις ευλογίες των χιλιάδων φωτισμένων αναγνωστών και τηλεθεατών τους. Ο Κυριάκος, στο μεταξύ, πιστεύει ότι κατατρόπωσε τον Τσίπρα στη βουλή και πανηγυρίζει για τον επερχόμενο εκλογικό θρίαμβο, ποντάροντας στις ψήφους των αγραμμάτων και των σταγονιδίων. Πίσω του, διακρίνεται να χειροκροτεί με μανία ο γιος του Πλεύρη.
0 Comments