Γράφει ο Συνεργάτης

Ενώ χιλιάδες Ουκρανοί στρατιώτες σαπίζουν στα χαρακώματα, θυσιαζόμενοι για τα γεωπολιτικά συμφέροντα του ΝΑΤΟ, των αμερικανικών σχεδιασμών και των ντόπιων ολιγαρχών, η ηγεσία του Κιέβου συνεχίζει ακάθεκτη το πραγματικό της «εθνικό σπορ»: τη λεηλασία δημόσιου χρήματος και το πλιάτσικο δισεκατομμυρίων.

Και αυτή τη φορά δεν μιλάμε για κάποιον δευτεροκλασάτο κρατικό αξιωματούχο. Οι αποκαλύψεις αγγίζουν τον στενότερο πυρήνα εξουσίας του ίδιου του Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Ο Αντρίι Γέρμακ — ο άνθρωπος που επί χρόνια παρουσιαζόταν ως ο πραγματικός διαχειριστής της εξουσίας πίσω από τον ηθοποιό-πρόεδρο, ο «αντ’ αυτού» του καθεστώτος — βρίσκεται πλέον επίσημα στο στόχαστρο των ουκρανικών αντιδιαφθορά οργάνων NABU και SAPO. Οι κατηγορίες είναι βαριές: συμμετοχή σε οργανωμένη εγκληματική ομάδα και ξέπλυμα περίπου 10,5 εκατομμυρίων δολαρίων.

Το σκάνδαλο συνδέεται με το τεράστιο φαγοπότι στην κρατική εταιρεία πυρηνικής ενέργειας Energoatom, αλλά και με πολυτελή κατασκευαστικά έργα γύρω από το Κίεβο. Πρόκειται για μία ακόμα αποκάλυψη που δείχνει πως, πίσω από τη βιτρίνα της «δημοκρατικής Ουκρανίας», λειτουργεί ένα βαθιά διεφθαρμένο ολιγαρχικό σύστημα που απομυζά τη χώρα την ώρα που ο λαός της αιμορραγεί.

Και φυσικά, δεν πρόκειται για «μεμονωμένο περιστατικό».
Είναι η συνέχεια ενός ατελείωτου κύκλου σκανδάλων που έχει ήδη οδηγήσει σε παραιτήσεις υπουργών, σε φυγές στενών συνεργατών του Ζελένσκι από την εποχή του Kvartal 95 και σε εσωτερικούς πολέμους μέσα στο ίδιο το καθεστώς. Το σύστημα αρχίζει να τρώει τις ίδιες του τις σάρκες καθώς ο πόλεμος βαθαίνει και η κοινωνική αποσύνθεση μεγαλώνει.

Το πιο αποκαλυπτικό όμως είναι άλλο: Το ίδιο αυτό καθεστώς που τα δυτικά ΜΜΕ παρουσίαζαν ως «φάρο δημοκρατίας», ως «σύμβολο αντίστασης» απέναντι στον «αυταρχισμό του Πούτιν», αποδεικνύεται στην πράξη ένα κλασικό νεοφιλελεύθερο-ολιγαρχικό μόρφωμα, βουτηγμένο μέχρι τον λαιμό στη διαφθορά, στις πελατειακές σχέσεις και στη διαπλοκή.

Τα δισεκατομμύρια της δυτικής «βοήθειας» — όπλα, δάνεια, επιδοτήσεις και χρηματοδοτήσεις — ρέουν ασταμάτητα προς την Ουκρανία. Ένα μέρος τους μετατρέπεται σε κρέας για τα χαρακώματα. Το υπόλοιπο εξαφανίζεται μέσα σε offshore, εργολαβίες, μεσάζοντες και λογαριασμούς ανθρώπων που εμφανίζονται ως «υπερασπιστές της ελευθερίας».

Ο Ζελένσκι μπορεί να παριστάνει τον ανήξερο. Όμως κανείς δεν μπορεί σοβαρά να πιστέψει ότι αγνοούσε τι συνέβαινε δίπλα του.
Ο Γέρμακ δεν ήταν ένας απλός συνεργάτης. Ήταν η σκιά του προέδρου. Ο άνθρωπος που διαχειριζόταν κρίσιμες αποφάσεις, διεθνείς επαφές, μηχανισμούς εξουσίας και πολιτικές ισορροπίες. Όταν ο στενότερος πολιτικός σου βραχίονας κατηγορείται για ξέπλυμα δεκάδων εκατομμυρίων εν μέσω πολέμου, δεν μιλάμε για «ατυχία». Μιλάμε για καθεστώς.

Αυτή είναι η πραγματική εικόνα της Ουκρανίας του 2026:
Μια χώρα διαλυμένη από τον πόλεμο, λεηλατημένη από τους ολιγάρχες, παραδομένη στους δυτικούς «συμβούλους» και βυθισμένη σε μια διαφθορά που δεν αποτελεί παρέκκλιση αλλά βασικό τρόπο λειτουργίας του ίδιου του συστήματος.

Και οι δυτικοί ηγέτες γνώριζαν πολύ καλά ποιοι ήταν οι «σύμμαχοί» τους. Από τον Μπάιντεν μέχρι τους Ευρωπαίους ηγέτες που χρόνια φωτογραφίζονταν δίπλα στον Ζελένσκι, όλοι ήξεραν τι ακριβώς στήριζαν. Παρ’ όλα αυτά συνέχισαν να στέλνουν χρήμα και όπλα.
Γιατί ο στόχος ποτέ δεν ήταν η «δημοκρατία».

Ο στόχος ήταν η γεωπολιτική περικύκλωση και εξασθένηση της Ρωσίας — ακόμη κι αν αυτό σήμαινε να μετατραπεί ολόκληρη η Ουκρανία σε πεδίο καταστροφής και μαζικής ανθρώπινης θυσίας.

Και όσο η κρίση εμπιστοσύνης στο εσωτερικό της χώρας βαθαίνει, τόσο καταρρέει και το νατοϊκό αφήγημα περί «ηρωικής Ουκρανίας». Δεν υπάρχει «ευρωπαϊκή προοπτική» σε ένα καθεστώς που λειτουργεί σαν μαφιόζικη επιχείρηση εξουσίας.

Υπάρχουν μόνο νεκροί, διαφθορά, γεωπολιτικά παιχνίδια και μια κοινωνία που συνθλίβεται ανάμεσα στις ορέξεις των ολιγαρχών και στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.
Η ιστορία δεν γράφεται από τους τηλεοπτικούς ηθοποιούς του καθεστώτος ούτε από τα δελτία ειδήσεων της δυτικής προπαγάνδας.

Γράφεται από την πραγματικότητα.
Και η πραγματικότητα απογυμνώνει καθημερινά το προσωπείο της «ηρωικής Ουκρανίας».
Γιατί η διαφθορά δεν είναι παρενέργεια του πολέμου.
Είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος: του πολέμου των ολιγαρχών και των ιμπεριαλιστών ενάντια στους λαούς.